Κι έπειτα μαθαίνεις

Έπειτα από λίγο μαθαίνεις την μικρή διαφορά
του να κρατάς το χέρι και να κρατάς με αλυσίδες μία ψυχή,

Και μαθαίνεις ότι η αγάπη δεν είναι απαραίτητα πιστή
και η συντροφιά δεν φέρνει ασφάλεια.

Κι αρχίζεις να μαθαίνεις ότι τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις,

Κι αρχίζεις να δέχεσαι τις αποτυχίες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ανοιχτά
με τη χάρη μιας γυναίκας, και όχι το θρήνο ενός παιδιού,

Και μαθαίνεις να χτίζεις όλους σου τους δρόμους στο σήμερα
γιατί τα θεμέλια του αύριο είναι αμφίβολα για σχέδια
και οι εκδοχές του μέλλοντος έχουν έναν δικό τους τρόπο να χάνονται στα μισά της διαδρομής.

Και έπειτα από λίγο μαθαίνεις…
πως ακόμη κι η ηλιαχτίδα μπορεί να σε κάψει, αν εκτίθεσαι σε αυτή.

Γι’αυτό δημιούργησε τον κήπο σου και στόλισε την δική σου ψυχή,
αντί να περιμένεις από κάποιον να σου φέρει λουλούδια.

tumblr_n6kyc1SwF41svrh8zo2_500

*Jorge Luis Borges, You Learn. (Από δική μου ελεύθερη μετάφραση αυτού του αποσπάσματος.)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s