Οι Γυναίκες στις Ταινίες

Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στο 2015 κι ακόμη διαχωρίζουμε τους γυναικείους ρόλους από τους αντρικούς είναι ενοχλητικό. Αν δεις μια ταινία του Robert De Niro, δεν θα πεις ποτέ «να ένας φοβερά ενδιαφέρον και δυναμικός αρσενικός χαρακτήρας.»

Έρευνες όπως οι παρακάτω:

  1. Το 2002, οι γυναίκες στις πιο κερδοφόρες ταινίες της χρονιάς αποτελούσαν το 16% των πρωταγωνιστών. Το 2011 το ποσοστό έπεσε στο 11%. (Womenintvfilms)
  2. Σε 122 «οικογενειακές» ταινίες που κυκλοφόρησαν το 2006 με 2007, υπήρχαν γύρω στους 5.554 διακριτούς χαρακτήρες. Το 29,2% αυτών ήταν γυναίκες και το εντυπωσιακό 70,8% άντρες. (Geena Davis Institute)
  3. Και η πιο τρομαχτική έρευνα που έχω διαβάσει και διεξήγαγε ο Stephen Follows, «Gender of Film Crews«, απέφερε τα εξής αποτελέσματα:
  • Το 2013, οι γυναίκες αποτελούσαν το 2% των σκηνοθετών, ενώ μόνο μία στις 100 ταινίες είχε γυναίκα μουσικοσυνθέτη.
  • Οι γυναίκες αποτελούν μονάχα το 23% των εργάσιμων μελών στις 2.000 πιο κερδοφόρες ταινίες της τελευταίας εικοσαετίας!

Τα νούμερα αυτά αποδεικνύουν τις προκαταλήψεις (αν όχι το ρατσισμό/σεξισμό) που υπάρχει στον χώρο του Hollywood. Το τελευταίο χρόνο όμως κάτι φαίνεται να άλλαξε, από τη μία ο λόγος της Patricia Arquette στα φετινά Oscars για το μισθό των γυναικών (πάρε για παράδειγμα τις απολαβές του American Hustle, «Sony Emails Reveal Jennifer Lawrence Paid Less Than Co-Stars«), η πρωτοβουλία της Meryl Streep να χρηματοδοτήσει ένα workshop γυναικών σεναριογράφων άνω των 40 ετών, η εταιρεία παραγωγής της Reese Witherspoon με ταινίες όπως το Gone Girl και το Wild, συνεντεύξεις γνωστών ηθοποιών πάνω στο φεμινισμό (βλέπε την υπέροχη Carey Mulligan) φέρνουν αν όχι το ρεύμα αλλαγής, τότε σίγουρα μία πρόκληση να σκεφτούμε κριτικά τι βλέπουμε στις οθόνες μας.

Σε μια πιο αισιόδοξη νότα, θα σου παρουσιάσω τους αγαπημένους μου χαρακτήρες γυναικών που έχω δει τα τελευταία χρόνια στη μεγάλη οθόνη, ώστε να σε παρακινήσω να αρχίσεις κι εσύ να ψάχνεις αυτά που βλέπεις.

H απίστευτη (και πεντάχρονη τότε) Quvenzhané Wallis ως Hushpuppy στο Beasts of the Southern Wild.

«I am a little piece of a big, big universe and that makes things all right.»

postfull-throw-your-own-beasts-of-the-southern-wild-oscar-party-nazie_1_new

Η Carey Mulligan στο An Education της Δανής Lone Scherfig:

«Nobody does anything worth doing without a degree.»
«Nobody does anything worth doing WITH a degree. No woman anywayStudying is hard and boring. Teaching is hard and boring. So, what you’re telling me is to be bored, and then bored, and finally bored again, but this time for the rest of my life? It’s not enough to educate us anymore Ms. Walters. You’ve got to tell us why you’re doing it.»

an_education49

Η ανώριμη και αποπροσανατολισμένη, αλλά τόσο αγαπητή και αθώα Frances. Δημιουργία της Greta Gerwig και του Noah Baumbatch.

«So what do you do?»
«Eh… It’s kinda hard to explain.»
«Because what you do is complicated?»
«Eh… Because I don’t really do it.»

maxresdefault

Τα βιβλία του Richard Yates αντικατοπτρίζουν μία θλιβερή πραγματικότητα. Είναι απαισιόδοξα αλλά επίπονα ρεαλιστικά. Όταν ο Sam Mendes ανέλαβε να φέρει το Revolutionary Road στις οθόνες μας, επέλεξε την Kate Winslet να ενσαρκώσει την ασυμβίβαστη και μετανιωμένη «housewife» των προαστίων. Κι εκείνη έκανε εκπληκτική δουλειά.

«Frank knows what he wants, he found his place, he’s just fine. Married, two kids, it should be enough. It is for him. And he’s right; we were never special or destined for anything at all.»

Revolutionary Road

Τέλος, η τριλογία του Linklater και η εκπληκτική ερμηνεία που έδωσε η Julie Deply ως Celine. Στο τέλος του Before Midnight δόθηκε ένας πανέμορφος λόγος για τη μητρότητα, την εργασία και το γάμο. Όλα ρεαλιστικά και λυτρωτικά, χωρίς να δίνεται δίκιο σε καμία πλευρά.

«Now I know why Sylvia Plath put her head in a toaster.»
«It was an oven.»

before-midnight08

*Σου προτείνω να δεις και το Tiny Furniture, το The Help, το Bridesmaids και τη δική μας Μικρά Αγγλία.

 

 

Advertisements

6 thoughts on “Οι Γυναίκες στις Ταινίες

  1. Υπέροχο άρθρο, πολύ ωραίες σκέψεις βασισμένες σε λογικά επιχειρήματα. Δεν είναι φυσικά μόνο το Hollywood που βιώνει έναν σεξισμό/ρατσισμό απέναντι στις γυναίκες, αλλά σημαντικό να επισημάνουμε πως και στη Μέκκα του παγκόσμιου κινηματογράφου οι διακρίσεις ανάμεσα στα δυο φύλα εξακολουθούν να υφίστανται!

    Υ.Γ. Πρέπει επιτέλους να βρω χρόνο να κάτσω να δω ταινίες!!!

    1. Σ’ευχαριστώ πολύ! 🙂 Τις συγκεκριμένες να δεις όποτε προλάβεις, ειδικά το An Education, το οποίο δε συζητιέται πολύ. Είναι αυτό που ανέδειξε την Carey Mulligan, ξεκάθαρα ευρωπαϊκός/γυναικείος κινηματογράφος.

  2. Πραγματικά καταπληκτικό αφιέρωμα! Χαίρομαι που βλέπω ανά διαστήματα να ανεβάσεις άρθρα παρόμοιου περιεχομένου!
    Τα τελευταία χρόνια γίνονται γενικά αρκετά μεγάλα βήματα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα κάτι που μόνο θετικό είναι (αν και έχουμε πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουμε)…. Δυστυχώς για μένα το χειρότερο σε όλο αυτό το κομμάτι είναι πως σε μεγάλο βαθμό εμείς οι γυναίκες ανοίγουμε μόνες μας το λάκκο μας….
    Αγαπημένη μου η Quvenzhané Wallis ήταν πραγματικά καταπληκτική!

    1. Χαχαχα άμα με αφήνατε, μόνο τέτοιου περιεχομένου θα ανέβαζα:p Αλλά ας μη κουράζω καλύτερα. Μα πραγματικά που την βρήκανε την Quvenzhané Wallis; Είναι εκπληκτική από μόνη της, πόσο μάλλον για την ηλικία της, «a miniature force of nature».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s