Επικίνδυνες Ευχές

Αυτή η περίοδος στη χώρα μας κάθε άλλο παρά ιδανική είναι για να θέτεις στόχους και να κυνηγάς όνειρα. Εμπνεύστηκα όμως από το post της Φωτεινής Death and Taxes and my birthday, και σκέφτηκα να γράψω και το δικό μου bucket  list, κι ας φοβάμαι ότι θα αργήσει να πραγματοποιηθεί…

tumblr_mcm4mecce21r429qho1_1280

1. Να ταξιδέψω. Φέτος πήγα στη Κοπεγχάγη και σε δύο μήνες έχω κανονίσει να ταξιδέψω στη Βουδαπέστη (με ένα μεγάλο αν να κρέμεται πάνω από τα σχέδια μας). Αυτό που θα ήθελα όσο τίποτα άλλο είναι να επισκέπτομαι δύο, τρεις Ευρωπαϊκές πόλεις το χρόνο (next stops: Δουβλίνο, Εδιμβούργο, Κρακοβία) ή να κάνω μόνο ένα μεγάλο και μακρινό ταξίδι μέσα στη χρονιά (όπως η Μαρία που έχει φύγει με το τρένο για Ρωσία-Κίνα). Ιδανικά προς Ιαπωνία ή Νότια Αφρική. *Επίσης σκεφτόμουν να αρχίσω κάτι σαν travel blog μαζί με μια φίλη μου, αλλά βρισκόμαστε ακόμη στο στάδιο σκέψης.

tumblr_nkfvmqH7JI1uo66cbo1_1280

2. Να γράφω. Δεν ξέρω αν στο έχω ξαναπεί, αλλά το dreamjob μου είναι να γράφω σε περιοδικό. Να έχω τη δική μου στήλη, να αναλαμβάνω διάφορα projects και να παρουσιάζω τακτικά reviews. (Εν μέρει το έχω καταφέρει, στις 20 του μήνα θα κυκλοφορήσει free press του Savoir Ville, στο οποίο θα μπορείς να διαβάσεις το άρθρο μου με όλες τις βιβλιοπροτάσεις του καλοκαιριού). Ιδανικά θα ήθελα αυτή η δουλειά να είναι βιώσιμη και σταθερή.

3. Να μεταφράζω. Έχω τρέλα με τις ξένες γλώσσες και ιδιαίτερα με τα αγγλικά. Φέτος που παίρνω το πτυχίο μου (fingers crossed) θα ήθελα να ψάξω σε εκδοτικούς οίκους και να αναλάβω μεταφράσεις βιβλίων. Νιώθω πως θα είναι «μαγικό» το συναίσθημα να ξέρω ότι θα κρατάτε ένα βιβλίο στα χέρια σας, στο οποίο θα έχω συντελέσει κάτι για την έκδοση του.

4. Να μάθω κι άλλες ξένες γλώσσες. Μιλάω αγγλικά, ιταλικά και γαλλικά κι εδώ και πολύ καιρό σκέφτομαι να αρχίσω ρώσικα! Η’ ιαπωνικά…

tumblr_myh5ygWo6g1ron0poo1_500

5. Να κάνω τη διαφορά. Το ξέρω ότι ακούγεται κλισέ, αλλά ειδικά έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα σήμερα, νομίζω πως χρειάζεται να βοηθήσουμε όλοι μας. Νιώθω πως κάτι καταφέρνω μέσα από τους μαθητές μου, τους δίνω όσα περισσότερα ερεθίσματα μπορώ και δεν τους κρύβω τίποτα για το πως λειτουργεί ο κόσμος. (Μια φορά ανέλυα σε μία μαθήτρια μου για τις δυσκολίες που περνούν τα Αφρικανά κορίτσια, τόσο από θέμα υγείας, όσο από θέμα κοινωνίας. Η μαθήτρια μου ήταν ακόμη στο δημοτικό. Και τα άκουγε όλα αυτά στα αγγλικά. I went too far?) Προσπαθώ να τους δείχνω ταινίες και να τους δίνω βιβλία. Α! Να μια ακόμη ευχή:

6. Να παροτρύνω περισσότερο κόσμο να διαβάζει βιβλία. Κάτι που ελπίζω να καταφέρνω μέσα από αυτό το blog. Είναι κρίμα που στην Ελλάδα έχουμε τόσο περιορισμένο αναγνωστικό κοινό.

Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbH

7. Να γνωρίζω ανθρώπους. Στη παρέα μου με «κοροϊδεύουν» επειδή είμαι πολύ κοινωνική και μιλάω με όλους. Αλλά εγώ λατρεύω αυτή την επαφή με τον κόσμο! Όπως μ’αρέσει που έχω γνωρίσει και μιλάω με εσάς (btw, θα βάλω στο wishlist κι ένα meet up μεταξύ μας!). Πωρώνομαι να συναντάω ξεχωριστούς ανθρώπους και να συζητάω μαζί τους για ενδιαφέροντα θέματα. (Ένας από τους λόγους που έγινα μέλος του κύκλου Lean In, το οποίο βρίσκω πρωτοποριακό!)

Αυτά από εμένα, αν έχετε όρεξη αφήστε comment με το δικό σας bucket list! ❤

Advertisements

17 thoughts on “Επικίνδυνες Ευχές

  1. Εξαιρετικές ευχές ενός ανήσυχου ανθρώπου γεμάτου ευαισθησίες! Εύχομαι σιγά-σιγά να τις δεις όλες να πραγματοποιούνται!

  2. Μακάρι να καταφέρεις να πας στη Βουδαπέστη, είναι πολύ όμορφη πόλη! Η Κρακοβία βέβαια είναι μια από τις πολύ αγαπημένες μου πόλεις και στη συστήνω ανεπιφύλακτα (η «μασκότ» της πόλης είναι ο δράκος κι έχουν ένα άγαλμα δράκου το οποίο κάθε 5 λεπτά εκτοξεύει φλόγες! Θα νιώσεις πραγματικά πως βρίσκεσαι σε μεσαιωνική πόλη). Μου λείπουν κι εμένα πολύ τα ταξίδια, αν και δε βλέπω να καταφέρνω να πάω κάπου σύντομα.. :/

    Κι εγώ σκεφτόμουν να αρχίσω ακόμα μια γλώσσα (ιταλικά, ισπανικά ή ρώσικα). Χαίρομαι πάρα πολύ που βλέπω τα Ιαπωνικά μέσα στις επιλογές σου! Είναι μια τόσο όμορφη και ενδιαφέρουσα γλώσσα! 🙂

    Παρά τις αντίξοες συνθήκες, ελπίζω να καταφέρεις να πραγματοποιήσεις όλα όσα αναφέρεις στο ποστ σου και ακόμη περισσότερα! (Also, on a side note, a meet-up sounds like a fantastic idea :D)

    1. Ωωω έχεις πάει Βουδαπέστη? Για πες μου, θυμάσαι κάτι συγκεκριμένο που αξίζει να επισκεφτώ? 😀 Να σου πω την αλήθεια θέλω πάρα πολύ να ταξιδέψω στην Πολωνία και στην αρχή σκεφτόμουν για Βαρσοβία, αλλά όποιον ρώτησα μου είπε πως η Κρακοβία είναι μακράν πιο ενδιαφέρουσα πόλη! Θέλω τόσο πολύ να πάω!! (Και στο αλατωρυχείο οπωσδήποτε, το είχες επισκεφτεί?) Το μετάνιωσα που στράφηκα προς Ουγγαρία, αλλά βρήκα πολύ φτηνά εισιτήρια! (200€ για tickets και διαμονή.)

      Το θυμόμουν ότι μάθαινες ιαπωνικά, έχεις σταματήσει τώρα? Τα ιταλικά είναι πάρα πολύ εύκολα πάντως αν το σκέφτεσαι! Σε ένα χρόνο χαλαρά μπορείς να πάρεις το Β2 και στα επόμενα δύο χρόνια το Γ2 (αυτό είναι αρκετά δύσκολο η αλήθεια είναι), είναι όμορφη γλώσσα, αλλά να σου πω την αλήθεια προσωπικά την βαρέθηκα πολύ γρήγορα. Πιστεύω τα ρώσικα θα είναι πιο challenging!
      Σ’ευχαριστώ πάρα πολύ για το comment σου! ❤

      1. Είχα μείνει στη Βουδαπέστη μιάμιση μέρα, οπότε τα είδα όλα επί τροχάδην.. Να έχεις υπόψη σου πάντως το free walking tour (υπάρχει και σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις), μέσα σε 2-3 ώρες σε γυρίζουν με τα πόδια στα πιο αξιοσημείωτα μέρη της πόλης. Αυτό στη Βουδαπέστη ήταν υπέροχο, γιατί και ο ξεναγός ήταν πολύ συμπαθητικός και σου έδινε και πολλές έξτρα πληροφορίες (που να φας, που να αλλάξεις τα λεφτά σου κλπ). Η Βαρσοβία έχει ελάχιστα πράγματα να δεις (την παλιά πόλη που είναι φα-ντα-στι-κή, και μερικά πάρκα) γιατί κατά κύριο λόγο είναι μεγαλούπολη, οπότε κι εγώ θα σου έλεγα να προτιμήσεις την Κρακοβία. Το Γκντανσκ είναι επίσης πανέμορφο (και παραθαλάσσιο!) καθώς και το Βρότσουαβ (Wrocław – το λένε και πολύχρωμη πόλη γιατί έχει πολλά πολύχρωμα κτίρια στο κέντρο) – είναι μικρές επαρχιακές πόλεις που ττις γυρνάς μέσα σε μια μέρα 😉 Α, επίσης, για την Πολωνία να ξέρεις ότι υπάρχει ένα λεωφορείο, το Polski Bus, το οποίο κάνει διαδρομές μέσα στη χώρα αλλά και στις γύρω χώρες (Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία κλπ) και είναι ΠΑΜΦΘΗΝΟ – με περίπου 20 ευρώ είχα πάει από τη Βαρσοβία στην Πράγα. Ψάξτο αν σ’ενδιαφέρει 🙂 Αχ, σα να μου έλειψε λιγάκι η Πολωνία τώρα.. :’)
        Ακόμα συνεχίζω τα ιαπωνικά, αν και κάνω κυρίως μόνη μου πλέον. Σκέφτομαι να δώσω το επόμενο πτυχίο τον Σεπτέμβριο και έλεγα να ξεκινήσω κάτι ακόμα στο ενδιάμεσο 🙂 Σ’ευχαριστώ για τις πληροφορίες! Τα ρώσικα σίγουρα θα είναι πιο challenging! 200€ για Βουδαπέστη είναι πολύ καλά! Δεν είναι πολύ ακριβή πόλη, θα το χαρείς νομίζω 🙂

      2. Στο αλατωρυχείο στην Κρακοβία δεν πρόλαβα να πάω, γιατί επισκέφθηκα την πόλη λίγο πριν φύγω από τη χώρα, αλλά είχα πάει στο Άουσβιτς :/

        1. Πωωω σ’ευχαριστώ πάρα πολύ για όλες αυτές τις πληροφορίες! Πάω να ψάξω τώρα το Polski Bus, δεν ήξερα ότι κάνουν free walking tour και στη Βουδαπέστη, θα κλείσω να κάνω μία! Λοιπόν όταν κλείσω για Κρακοβία (ελπίζω μέσα στο ’16) θα σου στείλω mail να μου πεις κι άλλα 😉 Το έχω σκεφτεί κι εγώ για το Άουσβιτς, αλλά νομίζω δεν θα αντέξω να το επισκεφτώ (όχι αφού διάβασα το MAUS). Πως ήταν? Με τι εμπειρία έφυγες..?

          1. Μην αγχώνεσαι με το free walking tour, δεν χρειάζεται να κλείσεις θέση, απλά ενημερώσου που και πότε βρίσκονται για να ξεκινήσουν το tour και πήγαινε (συνήθως έχουν φυλλάδια στα hostel και τα ξενοδοχεία και σε ενημερώνουν κι εκεί αν ρωτήσεις). Το Polski bus είναι πραγματικά σωτήριο! Ναι, φυσικά, θα χαρώ πολύ να σου δώσω ό,τι πληροφορία χρειαστείς! 🙂
            Το Άουσβιτς είναι συνταρακτική εμπειρία και σου μένει σίγουρα για αρκετό καιρό.. Θυμάμαι πολύ έντονα την ξεναγό μας, που είχε πάρει ένα ύφος καθώς μας μιλούσε λες και ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα από στιγμή σε στιγμή.. Βλέπεις και μαθαίνεις πολλά πράγματα για της εποχή και τις συνθήκες στις οποίες είχαν τους ανθρώπους εκεί (π.χ. βουνά ολόκληρα από κομμένα μαλλιά και παιδικά ρούχα), και είναι όντως τραγικά. Αν νομίζεις ότι δεν θα το αντέξεις, καλύτερα να μην πας τότε.

            1. Έτσι όπως το περιγράφεις δεν νομίζω ότι θα το αντέξω… Δεν ξέρω… Δεν είμαι έτοιμη να αντικρίσω κάτι τέτοιο ακόμη. Έχει και στη Βουδαπέστη memorials και μουσεία με αυτό το θέμα, αλλά νομίζω δεν θα τα επισκεφτώ.. Πωπω μπράβο σου πάντως, σίγουρα θα ήταν εμπειρία ζωής!

              1. Άστο καλύτερα, δες όλα τα υπόλοιπα αξιοθέατα και τα όμορφα κουλτουριάρικα πράγματα 🙂 Ψυχοπλακωνόμαστε ήδη εδώ πέρα, δε χρειάζεται άλλο! Κι εγώ πήγα λίγο απροετοίμαστη είναι η αλήθεια.. Εμπειρία ζωής δε λες τίποτα! Είχα πάρει και ένα guide book που βρήκα εκεί στα ελληνικά για τον παππού μου που τρελαίνεται για κάτι τέτοια και γυρνώντας πίσω έπρεπε να τα διηγηθώ όλα απ’την αρχή..

  3. Σου ευχομαι να πραγματοποιήσεις σταδιακά ενα ενα ολα σου τα όνειρα κ να εχεις παντα θετικη ενεργεια. Πολυ ομορφη τούτη η ανάρτηση, δεν πρεπει να ξεχνάμε τα θέλω μας, ιδιαίτερα στις δύσκολες εποχές που διανύουμε…ενωμένοι, επηρεάζοντας θετικά ο ένας τον αλλο κ μεταδίδοντας ομορφες ιδέες, αιςιοδοξια, δύναμη κ αποφασιστικότητα μπορουμε να καταφέρουμε τα παντα…

  4. Από τις γλυκές ευχές σου, που αντικατοπτρίζουν το χαρακτήρα σου και που σου εύχομαι ολόψυχα να τις πραγματοποιήσεις μία προς μία, ξεχωρίζω αυτή που λέει να κάνεις τη διαφορά. Και το να κάνεις τη διαφορά σε αυτή τη ζωή τελικά, κρύβεται σε μικρά αλλά ουσιαστικά πράγματα.
    Να! Σαν τη συζήτηση με τη μικρή σου μαθήτρια για τις δυσκολίες των κοριτσιών στην Αφρική! 😉
    Εξαιρετική ανάρτηση, Ελένη!!! 👍💎

  5. Αχ εμενα δυο ειναι παντα στο bucket list μου:Να ταξιδεψω και να γραψω ενα βιβλιο.Αν μπορουσα να ταξιδεψω σε ολο τον κοσμο δεν θα ηθελα τπτ αλλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s