August Movies

wwy1
WHILE WE’RE YOUNG (2015)

Τον Noah Baumbach εκτίμησα από το φανταστικό Frances Ha. Είναι σκηνοθέτης της «νέας γενιάς», με λίγες χιπστερικές αναφορές και ξεκάθαρα μεγάλες φιλοδοξίες, αλλά δημιουργεί τελικά πολύ καλά ψυχογραφικά σενάρια. Στο Frances Ha πραγματεύτηκε με αισιοδοξία τις απεριόριστες επιλογές που σου αφήνει η νεότητα, ενώ στο While We’re Young έκανε το ακριβώς αντίθετο, καταπιάστηκε με τη παλαιότερη γενιά, τους ανθρώπους που πολύ δίκαια μπορείς να πεις πως περνάνε την κρίση μέσης ηλικίας, μία γενιά που έχει μάθει πια να μην αναζητά καινούρια πράγματα. Θυμίζει λίγο Woody Allen, όχι τόσο στην φοβία με το θάνατο, όσο στην υπαρξιακή κρίση. Είναι πανέμορφο φιλμάκι με πολύ ωραία και πολύχρωμη εικόνα, περπατά για λίγο στα όρια της ηθικής των ντοκιμαντέρ (ένα πολύ έξυπνο, αν και λίγο άκαιρο touch της ταινίας) και επικεντρώνεται τελικά σε αυτό που ενώνει τις δύο γενιές: την εμμονή με τον εαυτό τους. Συνοψίζονται όλα σε αυτό που λέει η γλυκύτατη (πάντα) Amanda Seyfried «We always wondered how we’re gonna get old and the answer is… just like everyone else.». Ήταν πολύ ευχάριστο, όλως περιέργως η επιλογή του Ben Stiller λειτούργησε σωστά (και ας πήγαινε το μυαλό σου μερικές φορές σε άλλου είδους κωμωδίες) και ο Adam Driver ήταν όπως πάντα απίστευτος, το διαμαντάκι σε οτιδήποτε παίζει πλέον (να ναι καλά η Dunham που μας τον σύστησε στο Girls!).

♦ ♦ ♦

635622005445030472-PaperTown1
PAPER TOWNS  (2015)

Το Paper Towns ήταν από τα πρώτα βιβλία που έγραψε ο John Green, πολύ πριν την τρελή επιτυχία του The Fault in Our Stars, το οποίο ότι έχασε στην (ανώριμη ακόμη) γραφή του σαν βιβλίο, κέρδισε στην υπέροχη ταινία του. Αν δεν έχεις ξανακούσει την ιστορία, μην διαβάσεις παρακάτω γιατί αποκαλύπτω το τέλος της. [spoilers ->

Μια γλυκιά ιστορία για το αμήχανο, nerd αγόρι που είναι ερωτευμένο με το δημοφιλές κορίτσι και προσπαθεί να της τραβήξει την προσοχή. Μόνο που το κορίτσι δεν είναι αυτό που φαίνεται. Ούτε η ιστορία είναι αυτό που φαίνεται. Και αυτό ακριβώς είναι που με κέρδισε, δεν είναι ένα εφηβικό love story, δεν έχει καν happy ending, παραλίγο να μην είχε και goodbye kiss, είναι κάτι πιο έξυπνο από μία ακόμη εφηβική ταινία. Ξεπερνάει τα στερεότυπα, παρουσιάζει ρεαλιστικούς χαρακτήρες, που φαίνονται όντως σαν καθημερινοί μαθητές και όχι σαν μοντέλα άνω των 20, είναι βαθιά νερντίστικο, όπως ο John Green, και αποθεώνει τελικά, όχι τον έρωτα και το πεπρωμένο, αλλά τη φιλία και τα σχολικά χρόνια. Ένα τέλος που αποφάσισε να αλλάξει ο ίδιος ο συγγραφέας και του έδωσε ακόμη πιο αληθινή υφή. Πολύ όμορφη ταινία, με πολύ αστείες σκηνές και μία φανταστική Cara Delevigne.

Μοναδικό μου παράπονο είναι ότι έλειπαν δύο συγκεκριμένα quotes που (εκτός του ότι ήταν τα αγαπημένα μου σημεία σε όλο το βιβλίο), νιώθω πως εξηγούσαν λίγο καλύτερα το γιατί αποφάσισε να φύγει η Margo:

«All those paper people living in their paper houses, burning the future to stay warm. All the paper kids drinking beer some bum bought for them at the paper convenience store. Everyone demented with the mania of owning things. All the things paper-thin and paper-frail. And all the people, too. I’ve lived here for eighteen years and I have never once in my life come across anyone who cares about anything that matters.»

«Did you know that for pretty much the entire history of the human species, the average life span was less than thirty years? You could count on ten years or so of real adulthood, right? There was no planning for retirement, There was no planning for a career. There was no planning. No time for plannning. No time for a future. But then the life spans started getting longer, and people started having more and more future. And now life has become the future. Every moment of your life is lived for the future–you go to high school so you can go to college so you can get a good job so you can get a nice house so you can afford to send your kids to college so they can get a good job so they can get a nice house so they can afford to send their kids to college.»

August Favorites

tumblr_mbol5vyuA11qe0lqqo1_500

Αυτό το μήνα ότι κι αν έκανα συνοδευόταν από τη μουσική του Pepper 96.6.

Αγαπημένα τραγούδια ήταν το I Found των Amber Run 
και το Freedom του Pharrell, του οποίου το βίντεο έχω ερωτευτεί!
Ανακάλυψα επίσης την Aurora, μία κοπέλα από τη Νορβηγία, της οποίας η μουσική και τα βίντεο μου θυμίζουν έντονα τη Sia. Η φωνή της είναι κρυστάλλινη και η μουσική της μαγική.

Συνέχεια ανάγνωσης «August Favorites»

Tv Schedule: Season 2015

Σεπτέμβριος

*(31/8 : Awkward)
9/9 :    You’re the Worst
15/9 :  The Mindy Project
16/9 :  Southpark
19/9 :  Doctor Who
21/9 :  Gotham, The Big Bang Theory, Life in Pieces new, Minority Report new, Scorpion, Castle
22/9 :  Scream Queens new
23/9 :  Nashville, Empire, Modern Family
24/9 :  Grey’s Anatomy, How to Get Away with Murder, Scandal, Heroes Reborn new
27/9 :  Brooklyn Nine-Nine, Once Upon a Time, Family Guy
29/9 :  S.H.I.E.L.D
30/9:   Criminal Minds

Οκτώβριος

1/10 :   Bones, Sleepy Hollow
4/10 :   The Good Wife, Homeland, The Leftovers, The Affair
6/10 :   The Flash, iZombie
7/10 :   Arrow, Supernatural, American Horror Story
8/10:    The Vampire Diaries, The Originals
9/10:    Reign
11/10:  The Walking Dead
12/10:  Crazy Ex-Girlfriend new, Fargo, Jane the Virgin
16/10:  The Knick
24/10:   Da Vinci’s Demons
26/10:   Supergirl new
30/10:   Grimm
31/10:   Ash Vs Evil Dead new

*Το πρόγραμμα άλλαξε λίγο φέτος και θα δεις MIDSEASON (από Ιανουάριο και μετά) τις παρακάτω σειρές:
New Girl, The Frankenstein Code, Lucifer, The X-Files.

10 + 1 Random Facts About Me

Βλέπω ότι γινόμαστε συνεχώς όλο και περισσότεροι στην ελληνική (bookish και μη) βλογκόσφαιρα και σκέφτηκα έναν καινούριο τρόπο να συστηθούμε και να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλον! Θα σας πω 10 τυχαία πράγματα για ‘μένα και περιμένω να διαβάσω τις δικές σας λίστες αντίστοιχα, για να σας γνωρίσω καλύτερα (είναι από εκείνα τα posts που πραγματικά μου φτιάχνουν τη διάθεση). Αφήστε μου comment με το δικό σας, για να το κάνω pinback σε αυτό, ώστε να φαίνονται όλοι 🙂

tumblr_nnj6p9PnLR1tfbwbyo1_500

  1. Δεν μ’αρέσουν τα burgers, η πίτσα και η μπύρα. Όποτε το λέω στους φίλους μου, πιστεύουν ότι τους κοροϊδεύω, αλλά αλήθεια, δεν τρελαίνομαι για κανένα από τα από πάνω τρία πραγματάκια.
  2. Έχω διαβάσει 346 βιβλία. (Να ‘ναι καλά το goodreads που κρατά λογαριασμό).
  3. Έχω έναν μικρότερο αδερφό, ο οποίος είναι διάνυα, αλλά δεν του το λέμε για να μην παίρνει αέρα (περισσότερο απ’ότι έχει πάρει ήδη δηλαδή).
  4. Η μαμά μου όταν ήμουν μικρή είχε δικό της βιβλιοπωλείο.
  5. Θέλω να ταξιδεύω τουλάχιστον 3 φορές το χρόνο στο εξωτερικό, αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω μόνιμα έξω.
  6. Δεν μπορώ με τίποτα να «διαβάσω» τη θερμοκρασία μου στο θερμόμετρο. Απλά δεν μπορώ!
  7. Έχω τρέλα με όλα τα ζώα. Τα πάντα. Αν μπορούσα θα είχα στο διαμέρισμα μου σκυλιά, γατάκια, χελωνίτσες, πουλάκια, ψαράκια. Βασικά και φαλαινίτσες αν μπορούσα, θα τις είχα!
  8. Δεν αντέχω τους ανθρώπους που λένε συνεχώς ότι βαριούνται.
  9. Η αγαπημένη μου πόλη είναι το Λονδίνο.
  10. Δεν είμαι καθόλου μα καθόλου καλή στη μαγειρική.
  11. Αγαπώ τα social media. Και πιστεύω πως όλοι όσοι τα κατακρίνουν ή νομίζουν πως είναι «το κακό» της νέας γενιάς, δεν έχουν καταλάβει, πόσο μάλλον σκεφτεί, την αξία του ίντερνετ.

*Header image από εδώ.

Διάβασε την λίστα τους και γνώρισε κι άλλους bloggers:

Της Φανής της Φάνηκε Ωραίο!
Style Rive Gauche
Metaphrasi
Ποτέ ποτέ την Κυριακή
BrokenHeartsAre4Assholes
Life is Art
Ιστορίες Συγγραφικής Τρέλας
Η Τεχνοκράτισσα
Garden of Stories
Cherry Book Reviews

Οι «αδικαιολόγητες» παραξενιές των βιβλιόφιλων

oliver-jeffers7

Και ξεκινάμε:

  1. Τσάκισμα βιβλίου. Κάθε φορά που το βιβλίο έχει «ρωγμή» στο εξώφυλλο τρελαίνεστε. Λες και είναι δυνατόν να διαβάσετε 600 σελίδες και να μην τσακίσετε, έστω και αχνά, τη «ραχοκοκαλιά» του βιβλίου.
  2. Λερωμένο εξώφυλλο.Πως γίνεται να διαβάζετε στην παραλία, στο λεωφορείο ή στη σχολή χωρίς να λερώσετε το βιβλίο σας; Μία φορά να ξεχαστεί ένα βιβλίο στη τσάντα μου, και θα βγει έπειτα με στάμπες από κραγιόν ή λεκέδες χυμού και σοκολάτας.
  3. Δεν δανείζετε ποτέ τα βιβλία σας. Τα έχετε στο ράφι και τα κοιτάτε με περηφάνια και αγαλλίαση. Αχ, θα το λέω ξανά και ξανά, τα βιβλία δεν υπάρχουν για να στολίζουν τα ράφια σας, υπάρχουν για να διαβάζονται και να συζητιούνται με τους φίλους μας, με τον έξω κόσμο. Χίλιες φορές να χάσω όλα μου τα βιβλία, παρά να μην έχω κάποιον να μιλάω για το πως με άλλαξε μία ιστορία.
    (Εξαιρέσεις:
    Κανόνας No1: Δεν δανείζουμε σε κάποιον που δεν μας έχει επιστρέψει τα προηγούμενα βιβλία που του έχουμε δώσει.
    Κανόνας No2: Δεν δανείζουμε ποτέ πάνω από 2 βιβλία στον ίδιο άνθρωπο.
    Κανόνας No3: Δεν δανείζουμε τα πολύ-πολύ αγαπημένα μας βιβλία.)
  4. Δεν αφήνετε στη μέση ένα βιβλίο που δεν σας αρέσει. Life is too short, my friend.
  5. Δεν παρατάτε μια τριλογία/τετραλογία στη μέση.  Again, η ζωή είναι πολύ μικρή για να διαβάζουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν και τα βιβλία πάρα πολλά, για να σπαταλάμε τον αναγνωστικό μας χρόνο σε μετριότητες.
  6. Δεν χαρίζετε βιβλία που δεν πρόκειται να ξαναδιαβάσετε ή που απλά δεν σας άρεσαν. Αντί να τα δώσετε σε κάποιο φίλο, στη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης σας ή στο σχολείο της γειτονιάς σας, επιλέγετε να τα κρατάτε στο σπίτι σας. Αμαρτία!
  7. Δεν διαβάζετε e-books. Ναι το δέχομαι ότι το πραγματικό βιβλίο έχει τη χάρη του, αλλά και τα λεφτά που εξοικονομείτε αγοράζοντας e-books έχουν κι αυτά τη χάρη τους (εξαιρούνται τα graphic novels -support the artists λέμε!).
  8. Δεν σημειώνετε πάνω στις σελίδες του βιβλίου. Δηλαδή ειλικρινά ποιός έχει διαβάσει Jane Austen και δεν έχει φτιάξει ένα πρόχειρο διάγραμμα χαρακτήρων στην άκρη; Πως μπορείτε να θυμάστε απ’έξω τόσα ονόματα;!
  9. Παίρνετε το ίδιο βιβλίο σε διαφορετικές εκδόσεις ή το αγοράζετε στα ελληνικά και στα αγγλικά. Οκ, αυτό μπορώ να το δεχτώ, αν τίθεται θέμα συλλογής ή αν επιθυμείτε να το διαβάσετε στο πρωτότυπο. Για κανέναν άλλο λόγο όμως.
  10. Είστε σνομπ με την «ελαφριά λογοτεχνία». Εντάξει, δεν λέω να πιάνετε κουβέντα με κάθε άνθρωπο που διαβάζει Δημουλίδου ή τις 50 Αποχρώσεις του Γκρι, όλοι έχουμε τα όρια μας. Λέω όμως να μην κοιτάμε αφ’υψηλού τις αναγνωστικές επιλογές του καθενός. Γούστα είναι αυτά, αλλάζουν και ωριμάζουν (ελπίζω).

P.S. Για την παραξενιά νούμερο 10, είμαι πιο ένοχη απ’όλους σας! :p

jeffers_incrediblebookeatingboy6

*Οι φωτογραφίες είναι από το παιδικό βιβλίο «The Incredible Book Eating Boy» του Oliver Jeffers. 

Incredible Women /Βιογραφίες που θέλω να διαβάσω

25065699

In Order to Live. Η Yeonmi Park δραπέτευσε από τη Βόρεια Κορέα, όπου κάθε κίνηση της ελεγχόταν από το δικτατορικό καθεστώς, γνωρίζοντας πως αν έμενε πίσω, η ίδια και η οικογένεια της θα πέθαιναν από τη πείνα. Έφτασε στη Νότια Κορέα μέσα από τον υπόκοσμο της Κίνας, μέσω εμπόρων λευκής σαρκός και ναρκωτικών και κατέληξε να είναι σήμερα η πιο γνωστή ακτιβίστρια ανθρώπινων δικαιωμάτων, όλα αυτά πριν γίνει 21 χρονών. Το βιβλίο αυτό είναι μία ωδή προς το ανθρώπινο πνεύμα και την αντοχή που μπορεί να δείξει και στις πιο τρομερές καταστάσεις. (*Θα κυκλοφορήσει στις 29 Σεπτεμβρίου.) Συνέχεια ανάγνωσης «Incredible Women /Βιογραφίες που θέλω να διαβάσω»

Mr. Robot

Ένα cyberpunk θρίλερ στη σκοτεινή, βιομηχανική πλευρά της Νέας Υόρκης με πρωταγωνιστή έναν hacker που προσπαθεί να φέρει την απόλυτη οικονομική ύφεση υπέρ των λιγότερο προνομιούχων σε συνεργασία με μία αναρχική ομάδα που θυμίζει τους Anonymous.

mr-robot-usa-1

Συνέχεια ανάγνωσης «Mr. Robot»