October Movies

Ένα μοντέρνο και αυθεντικό  πορτρέτο του τι σημαίνει να είσαι έγχρωμος στην Αμερική του σήμερα. Πανέξυπνο σενάριο για ταινία, στα όρια ακαδημαϊκού επιπέδου που γίνεται όμως κατανοητό από όλους, σατυρικό και απαραίτητο. Άμεση σκηνοθεσία και υπόθεση που σε βάζει σε σκέψεις για καιρό.

12108922_735419429891019_5694148911741509842_n
DEAR WHITE PEOPLE (2014)

Συνέχεια ανάγνωσης «October Movies»

Weekly Wrap-Up: Για ένα ανασφαλές μέλλον και ένα επίκαιρο παρελθόν

1397733525000-TheOppositeOfLoneliness-600

The Opposite of Loneliness. Ο λόγος που έβγαλε η Marina Keegan στην αποφοίτηση της από το Yale εκδόθηκε στο New Yorker κι έκανε μία ολόκληρη γενιά να ταυτιστεί με τις λέξεις της, τους φόβους και τα όνειρα της, με το απόσπασμα παρακάτω ένιωσα να φωνάζω ‘ΝΑΙ’ ακριβώς αυτό περνά και από το δικό μου ανασφαλές μυαλό καθημερινά,  Συνέχεια ανάγνωσης «Weekly Wrap-Up: Για ένα ανασφαλές μέλλον και ένα επίκαιρο παρελθόν»

FORTITUDE

welcome-to-fortitude

Ένα ψυχολογικό θρίλερ (μπορείς να το πεις και αστυνομικό) βρετανικής παραγωγής, το οποίο διαδραματίζεται στα απομονωμένα νησιά της Αρκτικής Νορβηγίας, αποτελεί την καινούρια σειρά του ’15 που καθήλωσε εκατομμύρια θεατές. Με το budget του να φτάνει τις 25 εκατομμύρια λίρες μας χάρισε 12 εκπληκτικά επεισόδια. Μία υπόθεση φόνου αλλάζει ριζικά τις ζωές των ελάχιστων κατοίκων του νησιού. Η εξέλιξη είναι απίστευτα αργή, αλλά ανατριχιάζει όλο σου το είναι: ένα ανήλικο παιδί βρίσκεται μπλεγμένο σε φόνο, μια πολική αρκούδα κατασπαράζει ένα πτώμα και ένα απολιθωμένο μαμούθ κρύβει κάτι αποτρόπαιο.

Στην πραγματικότητα είναι γυρισμένο στην Ισλανδία με το κατάλευκο, άγριο φόντο να πλημμυρίζει την οθόνη. Ειλικρινά δεν έχω δει πιο όμορφες εικόνες στη ζωή μου. Η παγερή ατμόσφαιρα, οι εξαίσιοι ηθοποιοί και η πανέξυπνη υπόθεση συνιστούν σε μία τηλεόραση κινηματογραφικών διαστάσεων. Μ’άρεσε πάρα πολύ, αν και το βρήκα ολίγον αργό. Το όλο κλίμα του όμως κερδίζει στο επιστημονικό επίπεδο, βγάζει νόημα και είναι τρομακτικά πιστευτό. Πολύ καλή σειρά, ιδανική να την δεις τις μέρες του χειμώνα που έρχονται.

Γυναίκες συγγραφείς απ’όλο τον κόσμο

Chimamanda Ngozi Adichie

riposte

Η Νιγηριανή συγγραφέας που έκανε όλο τον κόσμο να προσέξει το νέο κύμα αφρικανικής λογοτεχνίας. Έχει σπουδάσει και διδάξει στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, το βιβλίο της Half of a Yellow Sun, μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία και ακρίβεια στον κινηματογράφο και ήδη γυρίζεται το τελευταίο της μυθιστόρημα, Americannah, με πρωταγωνίστρια την Lupita Nyong’o. Η αφήγηση της είναι γεμάτη από ανθρώπινες ιστορίες, πόνο και δύναμη. Μιλά για τις γυναίκες, τις σχέσεις και τους τόπους που σημαδεύουν καθεμία τους, με προκλητική και αριστοτεχνική γραφή.  Συνέχεια ανάγνωσης «Γυναίκες συγγραφείς απ’όλο τον κόσμο»

Morning Routine

Γενικά δεν ήμουν καθόλου δεκτική προς το πρωινό ξύπνημα, πάντα ήμουν από τους ανθρώπους που ξενυχτούσα ανεξαρτήτου σχολείου, πανεπιστημίου, δουλειάς. Ένιωθα να είμαι πολύ πιο παραγωγική τα βράδια, παρά τα πρωινά. Τώρα τελευταία όμως που η δουλειά αρχίζει μεσημέρι και κρατά μέχρι αργά το βράδυ, είμαι πτώμα για να κάνω οτιδήποτε όταν επιστρέφω, η μόνη λύση να πραγματοποιήσω όσα με ενδιαφέρουν και να έχω προσωπικό χρόνο είναι να ξυπνάω πιο νωρίς το πρωί. Προσπάθησα λοιπόν να βρω μία ρουτίνα που θα με κάνει να θέλω να σηκώνομαι, που δεν θα με αφήνει χαμένη να βιάζομαι να φύγω, που θα με χαλαρώνει και θα είναι η περίοδος που θα ασχολούμαι αποκλειστικά με αυτά που μ’αρέσουν να κάνω. Τα κατάφερα καλύτερα απ’ότι πίστευα. Ορίστε τα βήματα μου:  Συνέχεια ανάγνωσης «Morning Routine»

Show Your Work!

Ο Austin Kleon κάνει κάτι απίστευτα δημιουργικό και όμορφο, αλλά σύμφωνα με πολλούς, καθόλου πρωτότυπο. Παίρνει αποκόμματα από εφημερίδες και ξεχωρίζει τις λέξεις που του αρέσουν, δημιουργώντας μία διαφορετική μορφή ποίησης: Συνέχεια ανάγνωσης «Show Your Work!»

Finding Audrey

Ένα απρόσμενα αστείο και γλυκό βιβλίο που έπεσε κατά τύχη στα χέρια μου.

finding-audrey

Μου το δάνεισε μία μικρή μου φίλη που διαβάζει εντυπωσιακά πολλά βιβλία για την ηλικία της. Λέω μικρή, καθώς δεν έχει τελειώσει ακόμη το σχολείο. Είναι από τα κορίτσια εκείνα που θα προτιμήσει να ξενυχτήσει τελειώνοντας ένα μυθιστόρημα παρά να βγει έξω με τους φίλους της. Δένεται με τους ήρωες και αρνείται να διαβάσει το τέλος οποιασδήποτε ιστορίας, καθώς θέλει να φαντάζεται τη δική της εκδοχή. Είναι πολύ ιδιαίτερη κοπέλα, κι αν νομίζετε ότι την συμπαθώ επειδή μου θυμίζει εμένα έφηβη, κάνετε μεγάλο λάθος. Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο διαφορετική, γι’αυτό και την εκτιμάω αφάνταστα γι’αυτό που έχει καταφέρει να είναι σε αυτή την ηλικία. Ίσως ήταν από τις πρώτες κοπέλες που έκανε subscribe σε αυτό το blog και είμαι σίγουρη ότι θα είναι η πρώτη που θα διαβάσει το συγκεκριμένο post.

Τώρα που όλοι μάθατε για τη Δ., γνωρίσατε λίγο καλύτερα και το βιβλίο, καθώς μου το έφερε ακριβώς την επόμενη μέρα που το τελείωσε λέγοντας μου πως πρέπει να το διαβάσω και πως το εξώφυλλο του θα βγάλει νόημα έπειτα από λίγες σελίδες….

Τελικά τα πάντα σε αυτή την ιστορία ήταν μία έκπληξη. Γελούσα με τη ψυχή μου ανά σελίδες, σχεδίαζα καρδούλες για την τόσο χαριτωμένη ιστορία αγάπης, πονούσα για την πρωταγωνίστρια και την «κατάσταση» της (δεν θέλω να την ορίσω ως πρόβλημα) και σιχάθηκα με τη ψυχή μου για ακόμη μια φορά τα mean girls και το bullying που επιβάλλουν στα παιδιά. Τίποτα δεν έμοιαζε υπερβολικό, αντιθέτως με κέρδισε απρόσμενα το ξεκαρδιστικό, αλλά απίστευτα ακριβές πορτρέτο μιας απλής, καθημερινής οικογένειας. Είναι ένα στόρυ της διπλανής πόρτας, δοσμένο με γενναιόδωρο χιούμορ και πολύτιμα μαθήματα για κάθε έφηβο. Δεν χαρίζεται σε ιδανικούς ηρωικούς γονείς, αλλά παρουσιάζει την αλήθεια, την σύγχυση και την αδυναμία πολλές φορές των μεγάλων να καταλάβουν τους μικρούς. Δεν θα μάθεις ποτέ ακριβώς τι συνέβη σε αυτή τη κοπέλα που δεν μπορεί να βγάλει τα σκούρα γυαλιά της, αλλά θα συνειδητοποιήσεις ότι σημασία έχει το που θα καταλήξει και όχι το που βρισκόταν. Καταλαβαίνω γιατί άρεσε στη Δ. και την ευχαριστώ που μου το δάνεισε, δεν θα το διάβαζα αν προερχόταν από τα χέρια οποιουδήποτε άλλου. Το προτείνω σε όλους, μικρούς και μεγάλους, θα σας φτιάξει τη μέρα και θα σας κάνει να προβληματιστείτε για όλα όσα συμβαίνουν εκεί που δεν κοιτάτε.

tumblr_npqs642YxQ1utnifdo1_500

*Έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τη Στέλλα Κάσδαγλη, και θα μπορείτε να το βρείτε τον Δεκέμβριο από τις εκδόσεις Πατάκη.

10 + 2 Πράγματα που έπρεπε να σου είχαν μάθει στο σχολείο

«I’ve been making a list of the things they don’t teach you at school. They don’t teach you how to love somebody. They don’t teach you how to be famous. They don’t teach you how to be rich or how to be poor. They don’t teach you how to walk away from someone you don’t love any longer. They don’t teach you how to know what’s going on in someone else’s mind. They don’t teach you what to say to someone who’s dying. They don’t teach you anything worth knowing (Neil Gaiman, The Sandman, Vol.9)

Τι θα έπρεπε να σου είχε μάθει το σχολείο:

  1. Τι είναι οι φόροι, πως και γιατί πρέπει να τους πληρώνεις.
  2. Πως να ψάχνεις και να αφιερώνεσαι σε αυτά που σ’αρέσουν.
  3. Να πιστεύεις πως τα χρήματα δεν είναι το παν.
  4. Αλλά να καταλαβαίνεις πως δεν έχουν όλοι την πολυτέλεια να συμφωνούν με αυτό.
  5. Πως να μη φοβάσαι το θάνατο.
  6. Πως να προφυλάσσεσαι από ανθρώπους βαθιά προβληματικούς και πως να μην αφήνεις «τον κόσμο» να αλλάζει αυτά που αντιπροσωπεύεις (όσο αθώα και ιδεαλιστικά).
  7. Πως να είσαι πολιτικοποιημένος με αυτοκριτική.
  8. Πως να αμφισβητείς τα πάντα. Ακόμη και το ίδιο το σχολείο.
  9. Πως να ταξιδεύεις ακόμη κι αν έχεις ελάχιστα λεφτά.
  10. Πως να αναγνωρίζεις το σεξισμό και πως να βάζεις στη θέση του τον κάθε αμόρφωτο (ή ΤΗΝ κάθε αμόρφωτη).
  11. Πως να είσαι ευγενικός, ακόμη κι όταν θεωρείται αδυναμία.
  12. Και πως τελικά, το να μην κάνεις ότι οι άλλοι, το να ξεχωρίζεις και να αποζητάς το διαφορετικό είναι το δυσκολότερο πράγμα που θα καταφέρεις ποτέ. Και το καλύτερο.

tumblr_mig58jGvuE1rzlgoko1_500

«Ambition is only understood if it’s to rise to the top of some imaginary ladder of success. As if a job title and a salary are the sole measure of human worth.»