November Movies

Ένα παράδοξα ενδιαφέρον κατασκοπικό έργο στυλ 70’s, του οποίου η σκηνοθεσία ανεβαίνει επίπεδο κάθε φορά που παίζει soundtrack από πίσω. Ιδανικά κωμικό, ούτε στιγμή ανιαρό.

man
THE MAN FROM U.N.C.L.E. (2015)

Συνέχεια ανάγνωσης «November Movies»

Βιβλία που θα γίνουν ταινίες μέσα στο 2016

Fantastic Beasts and Where to Find Them
(«Φανταστικά Ζώα και που Βρίσκονται») της J.K. Rowling

fantastic-beasts-08

Release date: 18 Νοεμβρίου 2016
Πρωταγωνιστούν: Colin Farrell, Eddie Redmayne, Ezra Miller.

The 5th Wave («Το 5o Κύμα») του Rick Yancey

5WV_1SHT_TSR_05.indd

Release date: 15 Ιανουαρίου 2016
Πρωταγωνιστούν: Chloë Grace Moretz, Liev Schreiber, Maika Monroe.
Δες trailer εδώ.

The BFG («Ο ΜΦΓ») του Roald Dahl

The BFG book jacket

Release date: 1 Ιουλίου 2016
Πρωταγωνιστούν: Bill Hader, Rebecca Hall, Penelope Wilton.

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children του Ransom Riggs

blog_img

Release date: 4 Μαρτίου 2016
Πρωταγωνιστούν: Samuel L. Jackson, Judi Dench, Asa Butterfield, Ava Green.

A Monster Calls («Το Τέρας Έρχεται») του Patrick Ness

tumblr_nbc1szIvdC1tjokq9o1_500

Release date: 14 Οκτωβρίου 2016
Πρωταγωνιστούν: Liam Neeson, Sigourney Weaver, Felicity Jones.

Let It Snow του John Green

81pQoNpy7JL

Release date: 9 Δεκεμβρίου 2016

Shadowhunters («Θανάσιμα Εργαλεία») της Cassandra Clare

9b0dbeac-91a8-4464-9079-861f2891cf50

Release date: αρχές Ιανουαρίου στο ABC Family
Πρωταγωνιστούν: Katherine McNamara, Dominic Sherwood, Alberto Rosende.
Trailer εδώ.

Και αυτά που βρίσκονται προς το παρόν «in development»:

  • Red Queen («Κόκκινη Βασίλισσα»)
  • The Darkest Minds
  • The Statistical Probability of Love at First Sight
    («Η Απίθανη Πιθανότητα του Έρωτα με την Πρώτη Ματιά»)
  • Looking for Alaska («Ψάχνοντας την Αλάσκα»)
  • The Chronicles of Narnia: The Silver Chair
  • Legend («Θρύλος»)
  • Vicious
  • Ready Player One («Αν Είσαι Έτοιμος Πάτα Enter»)

Flesh and Bone

Ένα σκοτεινό, εθιστικό δράμα για τον κόσμο του μπαλέτου μέσα από τα μάτια μιας πολύ ήσυχης (ξεκάθαρα τρομοκρατημένης) κοπέλας που κρύβει πολλά περισσότερα απ’ότι δείχνει (και μπορείς να αντέξεις). Πολύ κοντά στο κόσμο του Black Swan, την υπογράφει η Moira Walley-Beckett, η γυναίκα που έγραψε το Breaking Bad, και χάρισε λίγο από τη διαστροφή της στο σενάριο.

Flesh-and-Bone-main-618

Συνέχεια ανάγνωσης «Flesh and Bone»

24 Πράγματα που Έμαθα στα 24 μου Χρόνια

12299147_747775418655420_3711177476649789823_n

Για τις σχέσεις:

Κατ’ αρχάς δεν θέλουν τόση δουλειά και δύναμη όσο πασχίζεις να πιστέψεις.

Άσε χώρο στους ανθρώπους να αλλάξουν και κυρίως να ωριμάσουν. Μην βιαστείς να διαγράψεις κανέναν. Θα σε εκπλήξει ο ρόλος που θα έχουν μερικοί άνθρωποι στη ζωή σου αργότερα.

Οι περισσότερες κολλητές δεν συμπαθούν τα αγόρια των φίλων τους. Είναι νόμος.

Οι άνθρωποι που λένε τα χειρότερα για τους άλλους, είναι οι πιο κομπλεξικοί. Φοβούνται τα πάντα. Και οι άνθρωποι που λένε τα καλύτερα, είναι οι πιο θλιμμένοι. Να ψάχνεις την ισορροπία.

Μπορεί μερικές φορές να πιστέψεις ότι η αγάπη στερεύει. Αλλά αυτό δεν είναι ποτέ αλήθεια. Η αγάπη είναι κάτι που δεν έχει τέλος, δεν έχει αρχή. Εμφανίζεται και εξαφανίζεται τις πιο περίεργες στιγμές, και αυτό από μόνο του είναι αρκετά τρομακτικό.

Να λες ‘ναι’, πιο συχνά απ’ότι λες ‘όχι’. Οι πιο δυνατές φιλίες αναπτύχθηκαν όταν είπες τυχαία ‘ναι’ σ’έναν καφέ.

Για την ομορφιά:

Σε περίοδο εξεταστικής το dry shampoo είναι ο καλύτερος σου φίλος.

Μην ξεχνάς ποτέ να βάζεις heat protector oil όταν χρησιμοποιείς πιστολάκι/σίδερο.

Το αντηλιακό στην παραλία δεν είναι θέμα επιλογής ή προτίμησης, είναι υποχρέωση.

Μία καλή μάσκαρα κι ένα έντονο κόκκινο κραγιόν θα κάνουν πάντα τη διαφορά.

Για τη δουλειά:

Η δουλειά είναι η μόνη πραγματικότητα που θα σε κάνει υπεύθυνη. Όσο πιο νωρίς ξεκινήσεις, τόσο πιο πολλά θα μάθεις για τον εαυτό σου.

Ακόμη κι όταν είσαι στη χειρότερη διάθεση, να βγαίνεις έξω! Η φίλη μου αυτή τη στιγμή δουλεύει επειδή πήγαμε ένα βράδυ σε ένα μπαράκι και χαιρετήσαμε έναν παλιό φίλο. Να μιλάς σε κόσμο και να μη σνομπάρεις.

Όλοι, όλοι κάνουν λάθη τις πρώτες μέρες.

Θα σου πάρει τουλάχιστον δύο μήνες να συνηθίσεις τη δουλειά σου.

Και γύρω στους πέντε για να τη βαρεθείς.

Μη φοβάσαι ποτέ να την αλλάξεις. Όσο είσαι μικρή, το ρίσκο είναι κι αυτό μικρότερο.

Για τη ζωή:

Ο καφές είναι πάντα, πάντα καλή ιδέα. (Ξέχνα το nescafé ή τον φραπέ κι επένδυσε σε μία μικρή μηχανή γαλλικού και σ’ένα καλό θερμός.)

Εμπιστεύσου το ένστικτο σου, θα ξέρει αυτό που δεν μπορείς να αποφασίσεις με τη λογική.

Να κοιμάσαι 8 ώρες τη μέρα. Είναι τόσο δύσκολο;

Ζήσε με λιγότερα. Ο καταναλωτισμός θα σου ρουφήξει την ψυχή αν τον αφήσεις.

Να πηγαίνεις συχνά στη θάλασσα. Να την κοιτάς.

Η θλίψη πάντα με γοήτευε στους ανθρώπους. Να θυμάσαι όμως πως η θλίψη δεν παίρνει ποτέ τις σωστές αποφάσεις.

Ο χρόνος δεν αλλάζει τόσο δραματικά τις καταστάσεις όσο πιστεύεις. Μόνο εσύ μπορείς να τις αλλάξεις. Και δυστυχώς ο χρόνος είναι το χειρότερο πράγμα που μπορείς να σπαταλήσεις.

Να λες καλημέρα στους γύρω σου και να χαμογελάς στους ανθρώπους. (Αυτά πάντα βρίσκουν τον τρόπο και γυρνάνε.)

Αυτά από ‘μένα. Cheers! 🙂

 

Για τον υπέροχο κόσμο του Bunheads

Επειδή κανείς ποτέ δεν θα μιλήσει αρκετά γι’αυτή τη σειρά κι επειδή δεν έχει τις ίδιες πιθανότητες με το Gilmore Girls για reboot, σκέφτηκα να σου γράψω για την αγαπημένη μου σειρά της Amy-Sherman Palladino, την οποία δυστυχώς κόψανε στα 16 επεισόδια, αφήνοντας μας με την πιο όμορφη, αλλά σύντομη ανάμνηση. Δέκα λόγοι να τη δεις, πέρα από το αυτονόητο: θα περάσεις υπέροχα.  Συνέχεια ανάγνωσης «Για τον υπέροχο κόσμο του Bunheads»

Χειμωνιάζει κι έχω όρεξη να μιλήσω για ταινίες

Η Elizabeth Olsen πριν γίνει γνωστή, ήξερε να παίζει σε πολύ καλές ανεξάρτητες παραγωγές. Το Martha Marcy May Marlene είναι ένα ήσυχο θρίλερ, που πονάει τη ψυχή σου, αλλά εξηγεί πολλά για την κοινωνία και την ουτοπία. Κυρίως για τις αιρέσεις και την ανθρώπινη ανάγκη να κυριαρχήσει. Είναι τρομακτικό, σκοτεινό, αλλά τέλεια αναπτυγμένο. Μπορεί να μη σου δίνει ένα τέλος, αλλά ξέρεις ότι είναι για το καλύτερο.

«People don’t need careers. People should just exist.»

zzmartha8

Σίγουρα θα έχεις δει το Eternal Sunshine of the Spotless Mind, το Comet είναι κάτι λιγότερο καινοτομικό, αλλά ακόμη πιο περίεργο και όμορφο. Αφηγείται την ιστορία δύο ανθρώπων που γνωρίζονται σε μία στιγμή που δεν βγάζει νόημα, όπως γίνεται εξάλλου και με κάθε τυχαία σχέση. Περνά στα χρόνια που είναι μαζί και σε εκείνα που δεν είναι, μέσα από έναν κόσμο που μπορεί να είναι αληθινός, μπορεί και όχι. Σουρεαλιστικά χρώματα γεμίζουν την οθόνη και ήχοι που δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί σε ξυπνάνε από το όνειρο. Δεν θα καταλάβεις ακριβώς τι βλέπεις, ίσως αυτός είναι και ο σκοπός του.

«Cause I don’t belong in a world where we don’t end up together.»

COMET-videoSixteenByNine1050

Βγαίνουν χιλιάδες ταινίες το χρόνο και είναι σχεδόν αδύνατον να βρεις τη μία, που συνδυάζει αυτό που είσαι εσύ προσωπικά και αυτό που θες να δεις αισθητικά στην οθόνη. To Me and Earl and the Dying Girl είναι αυτή η ταινία για εμένα. Δεν θα αρέσει στους περισσότερους, αλλά είναι όλα όσα έχω μέσα στο μυαλό μου. Ήταν αφηρημένη, τόσο αισιόδοξα καλλιτεχνική, ανεξάρτητη και αβάσταχτα θλιμμένη. Πολλά από αυτά που έλεγε έμοιαζαν λάθος, αλλά την δικαιολογώ στα πάντα.

«I made a film so bad, it literally killed someone.»

landscape-1434576906-elm070115intel3-4-002

Μερικές φορές βλέπεις σκηνές από ταινίες όταν είσαι μικρός που σου μένουν για πάντα, το ίδιο συνέβη σε ‘μένα όταν είδα το ‘Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες’, το γερμανικό Die fetten Jahre sind vorbei, που γυρίστηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Είναι μια ιστορία γροθιά στον καπιταλισμό, που δεν φέρνει επανάσταση, ούτε περιέχει σκηνές βίας, αλλά σου δείχνει με τρεις μονάχα χαρακτήρες σ’ένα μέρος, όλα όσα πηγαίνουν λάθος στον κόσμο μας σήμερα. Είναι πανέμορφο. 

«Every heart is a revolutionary cell.»

fetten-jahre-sind-vorbei-die-stipe-erceg-daniel-br-3-rcm0x1920u

Το God Help the Girl είναι προϊόν της εποχής του (με υπέροχες αναφορές της brit κουλτούρας) και αν δεν ξεχαστεί από τους λίγους που το είδαν, ίσως καταφέρει να συγκινήσει και να φέρνει χαμόγελα στις επόμενες γενιές. Η ιστορία μιας κοπέλας  που πάσχει από νευρική ανορεξία και προσπαθεί να το ξεπεράσει μέσα από τη μουσική, σε κάθε μορφή της. Ένα skins, πιο ήσυχο και βαθύ, ένα Sundance πιο εφηβικό και χαμένο σε σκηνοθεσία των Belle & Sebastian.

«It’s not easy. Many women and men have lived empty, wasted lives in attics trying to write classic pop songs. What they don’t realize is it’s not for them to decide. It’s God. Or, the god of music.»

Recruiting

Είχα ξεκινήσει πολλές φορές στο παρελθόν να μιλήσω γι’αυτή την ταινία, αλλά ποτέ δεν κατάφερνα να εκφράσω ότι σκέφτομαι και όλα όσα περιέχει. Είναι τόσο παράξενη που με περιορίζει στα επίθετα, καθώς φοβάμαι ότι δεν θα τη δικαιώσω. Το I Origins, στη καρδιά του είναι ένα love story που προσπαθεί να εξηγήσει μια επιστήμη πολύ πιο μπροστά από μας, αψηφώντας την θρησκεία που την κρατά δέσμια στο τέλος του. Είναι ήσυχο, σοκαριστικό, αλλά έξυπνο, τόσο που φοβάσαι να το πιστέψεις.

‘Why are you working so hard to disprove God?’
‘Disprove? Who proved that God was there in the first place?’

i_origins_3

To Dear White People από τον τίτλο του και μόνο σε προκαλεί και το κάνει με τον πιο απλό τρόπο. Λέει όλα όσα έχει ξεχάσει η Αμερική του σήμερα να πει για τους μαύρους, πέρα από τον εμφανή ρατσισμό. Όλα όσα σημαίνει να είσαι απόγονος δεύτερης και τρίτης γενιάς ανθρώπων που πάλεψαν για την ελευθερία σου, αφήνοντας σε ανήμπορο να διαχειριστείς τη συγκεκριμένη κληρονομιά χωρίς να απαρνηθείς αυτό που θες να γίνεις. Ήταν μία απαραίτητη ταινία, αστεία εκεί που πρέπει και σοβαρή εκεί που απαιτείται. Σε κοιτάει κατάματα και σου εξηγεί όλα όσα θα έπρεπε να γνωρίζεις ήδη.

«Black people can’t be racist. Prejudice, yes, but not racist. Racism describes a system of disadvantage based on race. Black people can’t be racist since we don’t stand to benefit from such a system.»

dear-white-people

Γιατί όλοι μας πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε το Parenthood

1. Το δημιούργησε ο άνθρωπος που έγραψε το Friday Night Lights. (Μπορεί αυτό να μην σας λέει πολλά, αλλά σε μένα λέει τα ΠΑΝΤΑ.) Μας δίνεται η ευκαιρία να ξαναδούμε πολλούς χαρακτήρες της παλιάς αγαπημένης σειράς σε καινούριους ρόλους του Parenthood.

2. Σου δείχνει τρεις γενιές: τους παππούδες, τους γονείς και τα παιδιά. Είναι σαν να βλέπεις μία ολόκληρη οικογένεια να ωριμάζει μπροστά στα μάτια σου. Έπειτα από έξι χρόνια προβολής, όλοι έχουν αλλάξει, μεγαλώσει, εξελιχθεί.

o-PARENTHOOD-facebook

3. Μιλά για το τι σημαίνει να είσαι γονιός, σε μία ευτυχισμένη οικογένεια, σε μία δυστυχισμένη, σε μία χωρισμένη, σε μία μοναχική. Αλλά κυρίως μιλά για τα λάθη, και το πόσο ανθρώπινο είναι να τα ζεις.

Julia-Joel-adoption

4. Μπορεί να συγκαταλέγεται στο drama category, αλλά κάθε άλλο από δραματικό είναι. Φαίνεται αληθινό, απίστευτα ταυτόσημο και προσγειωμένο.

parenthood_s3e18_story

5. Έχει υπέροχη μουσική, ανεξάρτητη acoustic κυρίως. (Σε ένα επεισόδιο μάλιστα εμφανίζεται ο Glen Hansard και ηχογραφεί στο στούντιο του πρωταγωνιστή μας.)

parenthood-recap_612x380_0

6. Κερδίζει στους ρεαλιστικούς, ούτε κατά διάνυα μονοδιάστατους, χαρακτήρες (ναι και στους γυναικείους, από αυτούς που σπανίζουν). Με τα καλά και τα κακά τους, τις αδυναμίες, τις επιθυμίες, τα απωθημένα, όλα.

PARENTHOOD-01

7. Οι οποίοι ταιριάζουν και κουμπώνουν στο χώρο λες και μεγάλωσαν όντως μαζί.

parenthood-season-4-episode-11-what-to-my-wondering-eyes-2-550x366_51b767a5e087c31184d48d8b

8. Ένας από τους κύριους χαρακτήρες, είναι ένα παιδί με Asperger (σύνδρομο αυτισμού). Δεν μπορώ να σε κάνω να καταλάβεις με πόση ακρίβεια και πόνο αναπαριστάνουν το τι σημαίνει να μεγαλώνεις ένα τέτοιο παιδί, ο Max Burkholder στο συγκεκριμένο ρόλο είναι εκπληκτικός.

parenthood-season-6-episode-5-will-dylan-reciprocate-max-s-love-for-her

9. Παίζει η Lauren Graham. (Νιώθεις σαν να βλέπεις μια πιο χαμένη εκδοχή της Lorelai.)

Parenthood-lauren-graham-35895761-1000-667

10. Το Parenthood μιλά για απροσδόκητες εγκυμοσύνες, διαζύγια, gay αγάπες, υιοθεσία, καρκίνο…. Μιλά για τα πάντα. Και το κάνει με καθόλου διδακτικό τόνο. Δεν δίνει εύκολες λύσεις και δεν αποφεύγει τις συνέπειες των λάθων αποφάσεων. Με εντυπωσίασε το πως μία οικογενειακή σειρά, σε ένα αρκετά συντηρητικό κανάλι προκάλεσε αρκετές φορές το τι πιστεύει η αμερικάνικη κοινωνία. Είναι πανέμορφο, αληθινό, συγκινητικό και θα σε επηρεάσει με τον πιο απλό τρόπο.

Όταν θα φτάσεις στο τελευταίο επεισόδιο, θα σιγοτραγουδάς το Forever Young με δάκρυα στα μάτια.

150129_2843552_The_Very_Last_Scene_of_Parenthood

Let’s Talk Magazines

Δεν ξέρω αν σας έχω πει πως ονειρεύομαι κάποια στιγμή να γράφω σε περιοδικό. Σκέφτηκα όμως ότι κάθε φορά που το αναφέρω, το μυαλό όλων πηγαίνει σε gloss φυλλάδια των 2€ που αναπαράγουν άρθρα για δίαιτες, δωροδοκούν τους αναγνώστες με κραγιόν και τσαντάκια και μιλούν για την Kim Kardashian. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν υπονοώ πως αρθρογράφοι σε αυτά τα περιοδικά δεν έχουν ταλέντο ή δεν είναι έξυπνοι, λέω πως το κοινό τους ζητά κι εκείνοι καλούν να απαντήσουν. Στην αγορά όμως υπάρχουν και πολλά περιοδικά, που τα άρθρα τους δεν θα τα βρεις στο ίντερνετ, που οι άνθρωποι τους είναι βραβευμένοι δημοσιογράφοι, που τις φωτογραφίες τους μπορείς να τις κάνεις κάδρο στο σπίτι σου, που μιλούν για πράγματα που δεν έχεις ξανακούσει. Πες με ρομαντική, αλλά δεν θα σταματήσω να αγοράζω τέτοια περιοδικά, όχι μόνο για να τα υποστηρίζω, αλλά και για να τα συλλέγω. Έχω διαβάσει πολλά αυτούς τους μήνες (είπαμε, από τις λίγες πολυτέλειες τώρα που δουλεύω) και σκέφτηκα να σας τα συστήσω.  Συνέχεια ανάγνωσης «Let’s Talk Magazines»