Χειμωνιάζει κι έχω όρεξη να μιλήσω για ταινίες

Η Elizabeth Olsen πριν γίνει γνωστή, ήξερε να παίζει σε πολύ καλές ανεξάρτητες παραγωγές. Το Martha Marcy May Marlene είναι ένα ήσυχο θρίλερ, που πονάει τη ψυχή σου, αλλά εξηγεί πολλά για την κοινωνία και την ουτοπία. Κυρίως για τις αιρέσεις και την ανθρώπινη ανάγκη να κυριαρχήσει. Είναι τρομακτικό, σκοτεινό, αλλά τέλεια αναπτυγμένο. Μπορεί να μη σου δίνει ένα τέλος, αλλά ξέρεις ότι είναι για το καλύτερο.

«People don’t need careers. People should just exist.»

zzmartha8

Σίγουρα θα έχεις δει το Eternal Sunshine of the Spotless Mind, το Comet είναι κάτι λιγότερο καινοτομικό, αλλά ακόμη πιο περίεργο και όμορφο. Αφηγείται την ιστορία δύο ανθρώπων που γνωρίζονται σε μία στιγμή που δεν βγάζει νόημα, όπως γίνεται εξάλλου και με κάθε τυχαία σχέση. Περνά στα χρόνια που είναι μαζί και σε εκείνα που δεν είναι, μέσα από έναν κόσμο που μπορεί να είναι αληθινός, μπορεί και όχι. Σουρεαλιστικά χρώματα γεμίζουν την οθόνη και ήχοι που δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί σε ξυπνάνε από το όνειρο. Δεν θα καταλάβεις ακριβώς τι βλέπεις, ίσως αυτός είναι και ο σκοπός του.

«Cause I don’t belong in a world where we don’t end up together.»

COMET-videoSixteenByNine1050

Βγαίνουν χιλιάδες ταινίες το χρόνο και είναι σχεδόν αδύνατον να βρεις τη μία, που συνδυάζει αυτό που είσαι εσύ προσωπικά και αυτό που θες να δεις αισθητικά στην οθόνη. To Me and Earl and the Dying Girl είναι αυτή η ταινία για εμένα. Δεν θα αρέσει στους περισσότερους, αλλά είναι όλα όσα έχω μέσα στο μυαλό μου. Ήταν αφηρημένη, τόσο αισιόδοξα καλλιτεχνική, ανεξάρτητη και αβάσταχτα θλιμμένη. Πολλά από αυτά που έλεγε έμοιαζαν λάθος, αλλά την δικαιολογώ στα πάντα.

«I made a film so bad, it literally killed someone.»

landscape-1434576906-elm070115intel3-4-002

Μερικές φορές βλέπεις σκηνές από ταινίες όταν είσαι μικρός που σου μένουν για πάντα, το ίδιο συνέβη σε ‘μένα όταν είδα το ‘Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες’, το γερμανικό Die fetten Jahre sind vorbei, που γυρίστηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Είναι μια ιστορία γροθιά στον καπιταλισμό, που δεν φέρνει επανάσταση, ούτε περιέχει σκηνές βίας, αλλά σου δείχνει με τρεις μονάχα χαρακτήρες σ’ένα μέρος, όλα όσα πηγαίνουν λάθος στον κόσμο μας σήμερα. Είναι πανέμορφο. 

«Every heart is a revolutionary cell.»

fetten-jahre-sind-vorbei-die-stipe-erceg-daniel-br-3-rcm0x1920u

Το God Help the Girl είναι προϊόν της εποχής του (με υπέροχες αναφορές της brit κουλτούρας) και αν δεν ξεχαστεί από τους λίγους που το είδαν, ίσως καταφέρει να συγκινήσει και να φέρνει χαμόγελα στις επόμενες γενιές. Η ιστορία μιας κοπέλας  που πάσχει από νευρική ανορεξία και προσπαθεί να το ξεπεράσει μέσα από τη μουσική, σε κάθε μορφή της. Ένα skins, πιο ήσυχο και βαθύ, ένα Sundance πιο εφηβικό και χαμένο σε σκηνοθεσία των Belle & Sebastian.

«It’s not easy. Many women and men have lived empty, wasted lives in attics trying to write classic pop songs. What they don’t realize is it’s not for them to decide. It’s God. Or, the god of music.»

Recruiting

Είχα ξεκινήσει πολλές φορές στο παρελθόν να μιλήσω γι’αυτή την ταινία, αλλά ποτέ δεν κατάφερνα να εκφράσω ότι σκέφτομαι και όλα όσα περιέχει. Είναι τόσο παράξενη που με περιορίζει στα επίθετα, καθώς φοβάμαι ότι δεν θα τη δικαιώσω. Το I Origins, στη καρδιά του είναι ένα love story που προσπαθεί να εξηγήσει μια επιστήμη πολύ πιο μπροστά από μας, αψηφώντας την θρησκεία που την κρατά δέσμια στο τέλος του. Είναι ήσυχο, σοκαριστικό, αλλά έξυπνο, τόσο που φοβάσαι να το πιστέψεις.

‘Why are you working so hard to disprove God?’
‘Disprove? Who proved that God was there in the first place?’

i_origins_3

To Dear White People από τον τίτλο του και μόνο σε προκαλεί και το κάνει με τον πιο απλό τρόπο. Λέει όλα όσα έχει ξεχάσει η Αμερική του σήμερα να πει για τους μαύρους, πέρα από τον εμφανή ρατσισμό. Όλα όσα σημαίνει να είσαι απόγονος δεύτερης και τρίτης γενιάς ανθρώπων που πάλεψαν για την ελευθερία σου, αφήνοντας σε ανήμπορο να διαχειριστείς τη συγκεκριμένη κληρονομιά χωρίς να απαρνηθείς αυτό που θες να γίνεις. Ήταν μία απαραίτητη ταινία, αστεία εκεί που πρέπει και σοβαρή εκεί που απαιτείται. Σε κοιτάει κατάματα και σου εξηγεί όλα όσα θα έπρεπε να γνωρίζεις ήδη.

«Black people can’t be racist. Prejudice, yes, but not racist. Racism describes a system of disadvantage based on race. Black people can’t be racist since we don’t stand to benefit from such a system.»

dear-white-people

Advertisements

11 thoughts on “Χειμωνιάζει κι έχω όρεξη να μιλήσω για ταινίες

  1. Το Me and Earl and the Dying Girl μου άρεσε κι εμένα πολυ. Σκέφτομαι να το διαβάσω κιόλας (το έχεις διαβάσει μήπως?). Το I Origins επίσης μου άρεσε πάρα πολύ, το Martha Marcy May Marlene έτσι κι έτσι. Θα τσεκάρω και τα άλλα που προτείνεις!

    1. Δεν το έχω διαβάσει, αλλά με κάλυψε τόσο η ταινία που δεν έχω πρόβλημα αν δεν πάρω ποτέ το βιβλίο. Μ’άρεσε τόσο τόσο πολύ! Το Martha Marcy ήταν φοβερά messed up, αλλά έκανε αυτό που πρέπει να κάνει. Αν δεις και τις άλλες, να μου πεις 😉

  2. Έχω δει το God Help The Girl, το I Origins και το Dear White People. Τα υπόλοιπα περιμένουν στο pc για προβολή 🙂 Είναι όλα υπέροχες προτάσεις,

  3. Πολύ ωραίες επιλογές!! θα κατεβάσω σίγουρα το God help the girl! το Ι Origins δε μου άρεσε όμως! Ακόμα με στοιχειώνει εκείνη η σκηνή με το ασανσέρ, μακάρι να μην την είχα δει ποτέ!!!

  4. Πω πω πω δεν έχω ιδέα καμιά! Μερικές μάλιστα ούτε καν τις είχα ακούσει… ευχαριστούμε για τις προτάσεις!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s