Weekly Wrap-Up 4: Comic love!

Διάβασα τρία καινούρια graphic novels από την Image Comics αυτές τις μέρες και το ψιλομετάνιωσα… Με διαφορά καλύτερα παραμένουν το Saga (δεν θα εκθρονιστεί ποτέ) και το Deadly Class. Θα συνεχίσω μονάχα αυτά τελικά και κανένα από τα παρακάτω, αλλά έγραψα κάτι σύντομα να ξέρετε κι εσείς:

Lazarus_(TPB)_Vol_1_1

Το premise είναι φοβερό: στο μέλλον η Γη δεν διοικείται από κυβερνήσεις, αλλά από πλούσιες οικογένειες που ελέγχουν τις δικές τους περιοχές κι έχουν ξεχωριστούς κατοίκους. Η κάθε οικογένεια έχει και από ένα ανδροειδές μέλος, το οποίο «πεθαίνει» ξανά και ξανά προστατεύοντας την. Τα μέλη αυτά ονομάζονται «Lazarus». Το premise λοιπόν φαντάζει εντυπωσιακό και σίγουρα στην πορεία θα εξελίσσεται πιο δυναμικά, αλλά το πρώτο volume παρέμεινε ένας μεγάλος πρόλογος. Το σχέδιο δεν είναι του ύφους που μ’αρέσει, και θυμίζει έντονα τις προηγούμενες δουλειές των creators, οι οποίοι έχουν γράψει πολλά comics του Batman. Τα κλασσικά σκοτεινά comics, που παίζουν με ελάχιστα χρώματα κι έχουν πολεμοχαρή υπόθεση.
(3 αστεράκια αποκλειστικά για το στόρυ.)

Σχέδιο:

Lazarus-01-Interior8_thumb[1]

♦ ♦ ♦

TheWickedAndDivine_vol1-1

Μπορώ να πω ότι το συγκεκριμένο το απόλαυσα περισσότερο από τα υπόλοιπα δύο. Το στόρυ αφορά κάποιους Θεούς που κάθε 90 χρόνια παίρνουν τη μορφή νέων και έπειτα από δύο έτη πεθαίνουν για να αναγεννηθούν ξανά. Ακούγεται μπερδεμένο. Και είναι. Όλη η ιστορία φάνηκε χαοτική και καθόλου εισαγωγική, ένιωθα σαν να διάβαζα τη μέση μιας ιστορίας και όχι την αρχή. Οι χαρακτήρες φαίνονταν αρκετά ενδιαφέροντες, αλλά για κάποιο λόγο δεν τους δίνεται καμία σημασία. Είχε απίστευτο σχέδιο και χρώμα, αλλά με κούρασε πολύ το ότι δεν μπορούσα να το παρακολουθήσω όπως θα ήθελα. Ίσως γίνεται καλύτερο στη πορεία.
(4 αστέρια -κυρίως για το σχέδιο και το ανατρεπτικό του τέλος.)

Σχέδιο:

inspire

♦ ♦ ♦

Odyc_01-1

Το Ody-C έχει το καλύτερο artwork ου έχω συναντήσει ποτέ σε κόμικ. Η κάθε σελίδα του είναι ένα έργο τέχνης. Η ιστορία είναι ουσιαστικά η Οδύσσεια, με αντεστραμμένους ρόλους φύλων και ποιητική γραφή, που για κανένα λόγο δεν θυμίζει comic. Προσωπικά το βρήκα υπερβολικά φιλόδοξο και με κούρασε αρκετά καθώς ένιωθα πως διαβάζω Όμηρο στα αγγλικά. Θα μπορούσε να είναι λαμπρό, ειδικά με αυτή τη sci-fi ψυχεδελική νότα που δίνει, αλλά κάπου το έχασε.
(3 αστέρια, μόνο για το σχέδιο.)

Σχέδιο:

tumblr_nd6wao4No51rk5n91o1_1280

Τα Περιοδικά του Μήνα #December

Έχω θέμα με τα περιοδικά, τα βιβλία, τις λέξεις, τις φωτογραφίες. Μπορώ να ζήσω περικυκλωμένη από αυτά. Λατρεύω κάθε μορφή έκφρασης, ενημέρωσης, και αφοσίωσης, έτσι σκέφτηκα να σου παρουσιάζω κάθε μήνα τα περιοδικά που αγοράζω και βρίσκω ενδιαφέροντα για να παίρνεις ιδέες και να εμπνέεσαι.

Συνέχεια ανάγνωσης «Τα Περιοδικά του Μήνα #December»

Weekly Wrap-Up3: Χριστουγεννιάτικες Διακοπές!

Διαβάζω σχεδόν ένα βιβλίο τη μέρα από τότε που πήρα άδεια, και θα δείτε αρκετά παρόμοια posts με τα εκπληκτικά βιβλία που έχω συναντήσει:

lightboxes

Καθώς χάζευα στο βιβλιοπωλείο είδα τυχαία αυτό το πανέμορφο βιβλίο, πιο μικρό από pocket size, με μονάχα 160 σελίδες και μία τυπογραφία που άλλαζε από κεφάλαιο σε κεφάλαιο. Αρχικά εξέδωσε 500 αντίτυπα κι εγώ ήμουν τόσο τυχερή που κρατούσα ένα από αυτά. Είναι ένα παραμύθι, αλλιώτικο από τα άλλα. Λαμβάνει χώρα σε μία μακρινή πόλη, την οποία εδρεύει ο Φλεβάρης. Επί 900 μέρες οι κάτοικοι του χωριού ζουν μονάχα το χειμώνα, δεν μπορούν να πετάξουν και μία μέρα ξαφνικά τα παιδιά τους χάνονται από τα κρεβάτια τους. Μία ιστορία μπλεγμένη στη φαντασία και την ποιητική γραφή, ένα παραμύθι που δεν έχει καλό και κακό, αλλά ένα μεγάλο πόλεμο που ξεκινά για έναν Θεό που έχει κατάθλιψη. Οι εικόνες του είναι τόσο δυνατές που μπορούσα να τις φανταστώ σκιαγραφημένες σε κάθε σελίδα. Είναι πανέμορφο, δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω. Ξεχειλίζει μεταφορές, θυμίζει τον ελληνικό μύθο του Άδη και της Περσεφόνης και έχει το μαγικό λυρισμό του The Encyclopedia of Early Earth. Θέλω τόσο πολύ να γίνει animation και να το γυρίσει Tomm Moore, που έφτιαξε το Song of the Sea. Θα είναι υπέροχο.

♦ ♦ ♦

etta-and-otto-and-russell-and-james-pb-cover-in-blog-size

Και κάπως έτσι ξεκινά ένα από τα πιο γλυκά και ζεστά βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ:

«Otto,
I’ve gone. I’ve never seen the water, so I’ve gone there. Don’t worry,
I’ve left you the truck. I can walk. I will try to remember to come back.
Yours (always),
Etta.»

Γεμάτο μικρές ιστορίες ανθρώπων (κι ενός κογιότ) αυτό το μυθιστόρημα ξεκινά στο σήμερα και ξετυλίγει μία ιστορία πολλών χρόνων πίσω, μιας οικονομικής εξαθλίωσης, ενός πολέμου και μιας μεγάλης, πολύ μεγάλης οικογένειας. Πραγματεύεται το νόημα που κουβαλά η κλωστή που συνδέει ορισμένους ανθρώπους και τη δύναμη που τους δίνει αυτό που μοιράζονται. Εξελίσσεται στην αχανή έκταση του Καναδά, μιας χώρας που φοβάται και αρνείται μέχρι και σήμερα να τιθασεύσει την άγρια φύση της και τον σκληρό χειμώνα της. Μιλά για τη περίοδο του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και ένα μεγάλο μέρος του είναι γραμμένο σε μορφή επιστολών, μια μορφή που λατρεύω να διαβάζω από τότε που συνάντησα το Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society. 

etta-and-otto-and-russell-and-james-9781476755670_lg

Την συγγραφέα του, Emma Hooper, την αγαπώ. Είναι τόσο ήρεμος και γλυκός άνθρωπος, που φαίνεται αμέσως τι ιδιαίτερο μυαλό έχει. Στο βίντεο παρακάτω μιλά για την ιστορία των παππούδων της, που ουσιαστικά ενέπνευσε την ιστορία του βιβλίου που έγραψε:

Οι καλύτερες ταινίες που είδα το 2015

Από αυτές που έχουν κυκλοφορήσει προς το παρόν, κι εννοείται βάσει υποκειμενικού γούστου:

10. Far From the Madding Crowd
Η μουσική, η εποχή, η αγάπη τους.

image-893f6605-3367-4059-9246-3d7965328afd

9. The Martian
Το διάστημα, το χιούμορ, η επιβίωση.

the_martian_andy_weir_cover

8. Legend
Το Λονδίνο στα ’60s, οι gangsters και ο εκπληκτικός Tom Hardy.

Legend1_3427382b

7. Ex Machina
Τρεις άνθρωποι, ένα μέρος και ο φόβος για μία τεχνολογία που ίσως να μην ελέγχουμε πια.

1401x788-ExMachina_Alicia-Vikander

6. Me and Earl and the Dying Girl
Το χρώμα, το ύφος, η ιστορία και οι έφηβοι που δεν ανήκουν πουθενά.

me-and-earl-and-the-dying-girl

5. It Follows
Ο φόβος.

it-follows-620x400

4. Crimson Peak
Μία ιστορία με φαντάσματα. Μία ιστορία αγάπης και όχι τρόμου.

ksmmpvmglif2dsq2z8v9

3. Inside Out
Η ερμηνεία του να μεγαλώνεις με τον πιο αθώο, αλλά σπαρακτικό τρόπο. 

INSIDE-OUT-8-1940x1092

2. The Man from U.N.C.L.E.
Η μουσική, τα ’70s, η σκηνοθεσία του Guy Ritchie και η χημεία τους.

image

1 . Mad Max: Fury Road
Τα πρακτικά εφέ που ξεπερνούν κάθε θεό CGI. Μία ταινία που δεν σε αφήνει ν’ανασάνεις.

file_607676_mad-max-fury-road-movie-review-640x320

Τα πέντε καλύτερα βιβλία που διάβασα το 2015

Το 2015 διάβασα 45 βιβλία. Σε πέντε μόνο, χωρίς να το σχεδιάσω ή να το προμελετήσω, έβαλα 5 αστέρια. Τα λάτρεψα. Με πώρωσαν, με τρόμαξαν, με έβαλαν σε σκέψεις, με άλλαξαν. Με σειρά προτεραιότητας, είναι τα παρακάτω:

5. Peter and Alice, John Logan

Peter_and_AliceΈνα σκοτεινό meta θεατρικό έργο για δύο χαρακτήρες που σημάδεψαν την παιδική λογοτεχνία: τον Peter Pan και την Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων. Οι ήρωες, τα πραγματικά πρόσωπα που ενέπνευσαν τις ιστορίες, οι βαθιά προβληματικοί συγγραφείς τους και όλα όσα σήμαιναν αυτά τα παραμύθια στον κόσμο τότε. Είναι μονάχα 80 σελίδες, αλλά είναι βαθιά φιλοσοφημένο και προσεγμένο.

4. A Monster Calls («Το Τέρας Έρχεται»), Patrick Ness

A_Monster_Calls

Μια «παιδική» ιστορία ενός αγοριού που αντιμετωπίζει το φόβο για την αρρώστια της μητέρας του βλέποντας ένα τέρας ανθρωπόμορφης βελανιδιάς στον ύπνο του, στο σχολείο, στο σπίτι.. Η εικονογράφηση του Jim Kay ζωγραφίζει το υποσυνείδητο ενοχών, μοναξιάς και τρόμου. Πανέμορφο, αλλά βαθιά μελαγχολικό.

3. The Age of Miracles, Karen Thompson Walker

this-weekend-the-age-of-miracles_610

Ένα απίστευτα τρομακτικό dystopian μυθιστόρημα, το οποίο εξερευνά το τι θα γινόταν αν μία μέρα η Γη άρχισε να περιστρέφεται γύρω από το ήλιο πιο αργά… Οι περιβαλλοντικές αναφορές, η κινηματογραφική εξέλιξη και η τόσο απαισιόδοξη ματιά ενός μέλλοντος που δεν μοιάζει απίθανο, ειλικρινά με φόβισε. Ήταν όμορφα γραμμένο μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού που είναι μάρτυρας στη μεγαλύτερη δοκιμασία που πέρασε η ανθρωπότητα.

2. Saga, Brian K. Vaughan & Fiona Staples

250px-Saga1coverByFionaStaples

Συλλέγω τα τεύχη του Saga (πέντε ως τώρα) με μεγάλη ευλάβεια και περηφάνια. Ένα sci-fi στόρυ που θυμίζει το μύθο του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή, με περιεχόμενο σεξουαλικό, υβριστικό (και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς) που λειτουργεί άψογα. Τα χρώματα της Fiona Staples είναι ένα έργο τέχνης, μπορείς εύκολα να τα κάνεις πίνακες στο δωμάτιο σου. Και οι διάλογοι είναι παράδοξα ταυτόσημοι. Ίσως το καλύτερο graphic novel που έχω διαβάσει.

1. Station Eleven, Emily St. John Mandel

51YZG5hWgJL._SX326_BO1,204,203,200_

 Γιατί είχε το μετά της μεγάλης καταστροφής. Γιατί μίλησε για πολλούς χαρακτήρες, μέσα από έναν. Γιατί ο συμβολισμός του με στοίχειωνε για μέρες. Γιατί ο τίτλος του, όταν θα τον καταλάβεις, θα είναι κάτι που δεν θα ξεχάσεις. Γιατί με φόβισε. Γιατί με συγκίνησε. Γιατί προσπάθησε να εξηγήσει τι είναι η τέχνη για τον άνθρωπο. Τι είναι η ιστορία. Τι είναι οι σχέσεις. Τι είναι η ψυχή.

December Favorites

tumblr_nynzrwokvM1uxu7r9o1_1280

Το τραγούδι του μήνα ήταν το Open των Rhye (ίσως λόγω του υπέροχου clip).

Στα αγαπημένα μπαίνει το καινούριο τεύχος του SUITCASE magazine! Tο αφιέρωμα του Cosmopolitan στην Μαρία Κόφου, την λατρεμένη μου travel blogger. Κι ένα άψογο κείμενο που βρήκα στο Flavorwire: 2015: The Year Television Figured Out How to Talk About Mental Illness.

Ταινία είδα μόνο μία, Το Ουζερί Τσιτσάνης, και προς έκπληξη μου ήταν καλύτερη από ότι περίμενα. Από σειρές ξεχώρισα το γλυκύτατο και σύντομο Younger και το εντυπωσιακό Marvel’s Jessica Jones.

Ξεκίνησα επίσης να διαβάζω το πολύ καλό Etta and Otto and Russell and James.

Και τέλος το βίντεο του μήνα. Τα Χριστούγεννα δεν τα συμπαθώ ιδιαίτερα -ναι είμαι από αυτούς τους ανθρώπους- αλλά δεν κρύβω ότι διασκέδασα όσο τίποτα άλλο τα Vlogmas στο YouTube, και συγκεκριμένα τα Fredcember, της Fran και του Ed. Τους βλέπω κάθε πρωί που ξυπνάω και με κάνουν να θέλω ν’αρχίσω τη μέρα μου με φοβερή όρεξη. Κάθε video τους έχει αγγλικούς υπότιτλους για να μπορέσεις να τους παρακολουθήσεις, καθώς είναι από τη Χιλή και μιλούν Ισπανικά. Προς το παρόν ζουν στο Λονδίνο, η κοπέλα είναι illustrator και το αγόρι είναι σεναριογράφος. Το ξέρω, ακούγονται απίστευτα hipster, αλλά ειλικρινά είναι αυθεντικοί και τόσο δημιουργικοί. Στο τέλος κάθε βίντεο κάνουν ένα αυθόρμητο Q&A που με κάνει να γελάω κάθε φορά!

Καλές γιορτές!

#Readathon15 το τέλος

Και τώρα που τελειώνει η χρονιά, βρήκα αφορμή να κάνω τον απολογισμό: έφτασα συνολικά τις 18 από τις 24 προκλήσεις (30 ήταν το ultimate win, αλλά δεν πλησίασα εννοείται) και μπορώ να πω πως τα περισσότερα βιβλία της λίστας είναι υπέροχα και σας τα προτείνω. (Με κάποιες εξαιρέσεις.) Πριν από έξι μήνες είχα κάνει το πρώτο update, και μόλις έγραψα το δεύτερο:  Συνέχεια ανάγνωσης «#Readathon15 το τέλος»

Giveaway: RatQueens [CLOSED]

Ετοιμάζω ένα giveaway για οποίον ενδιαφέρεται να κερδίσει το graphic novel, Rat Queens, από την Image Comics. Για να μπορέσω να επικοινωνήσω μαζί σας, αφήστε μου εδώ ένα σχόλιο με το email σας (ή στείλτε το μου inbox στη σελίδα του facebook, σε περίπτωση που δε θέλετε να είναι public) και θα ανακοινώσω τον τυχερό στις 31 Δεκεμβρίου. Σκεφτείτε το σαν δώρο Χριστουγέννων από ‘μένα για σας! 🙂

rat-queens-vol-01-releases

Νικήτρια: Eleni Mosh

Οι καλύτερες σειρές που είδα το 2015

Γενικά βλέπω πολλή τηλεόραση, κι έχω διαμορφώσει άποψη για το τι πρέπει να έχει μία σειρά για να μ’αρέσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι σειρές που αναφέρω παρακάτω ήταν οι καλύτερες της χρονιάς (σίγουρα δεν ήταν οι πιο γνωστές), ήταν όμως πιο κοντά στη δική μου φιλοσοφία και αισθητική και μου έδωσαν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν και ήθελα να δω, ανεξαρτήτου budget, καναλιού και είδους. Με σειρά προτεραιότητας, οι δέκα αγαπημένες μου: 
Συνέχεια ανάγνωσης «Οι καλύτερες σειρές που είδα το 2015»

Τα Resolutions του 2016

Πριν από λίγους μήνες είχα γράψει στόχους που θα κυνηγούσα να πραγματοποιήσω φέτος ο κόσμος να χαλάσει:

Decluttering 
Τα περιττά βιβλία και ρούχα τα τακτοποίησα (εννοώ ξεφορτώθηκα). Τώρα έχουν σειρά τα προσωπικά αντικείμενα.

Morning Person 
Είναι ένα από τα πράγματα που δεν περίμενα να καταφέρω ποτέ στη ζωή μου. Το έκανα. Και τελικά κατάλαβα ότι παίζει τεράστιο ρόλο η συνέπεια. Φυσικά και δεν μπορώ να το κρατώ συνεχώς και γενικότερα το συγκεκριμένο πρόγραμμα, μου έχει κοστίσει χρόνο από τους φίλους μου, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να προλάβω να κάνω όλα όσα θέλω μέσα στη μέρα.

Ισλανδία √
Είναι προγραμματισμένη για το καλοκαίρι. Το Μάρτιο θα πρέπει να κλείσω και τα εισιτήρια.

Blogging √
Ειλικρινά δεν περίμενα να γράφω τόσο. Και δεν το έκανα «καταναγκαστικά», είναι απόρροια καθαρά προσωπικού κινήτρου. Με χαλαρώνει, με κάνει να ξεφεύγω, βασικά μ’αρέσει υπερβολικά πολύ. Αυτή τη στιγμή το overtheplace με κάνει περήφανη που υπάρχει, περισσότερο απ’οτιδήποτε άλλο.

Και τελευταίο και πιο σημαντικό:

Μετακόμιση √
Το Φεβρουάριο θα είμαι σε νέο σπίτι και θα συγκατοικώ με το αγόρι μου.

(Εντάξει αυτό με τη μαγειρική και την αποταμίευση δεν πολυκατάφερα, αλλά που θα πάει θα γίνει και αυτό.)

♦ ♦ ♦

Και πάμε στα επόμενα, RESOLUTIONS ΤΟΥ ’16:

Να ψάξω δουλειά (part time, internship) σε κάποιο περιοδικό. Εννοείται δεν αφήνω την τωρινή μου δουλειά, είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν φέτος (κυρίως από άποψη εμπειρίας). Θα τα συνδυάσω και τα δύο.

dm5

Επόμενο ταξίδι: Πράγα (έτσι για να μη περάσει το 2016 μόνο με την Ισλανδία).

large

Να διαβάσω 50 βιβλία. Έχω τσαντιστεί τόσο πολύ που τους τελευταίους μήνες δεν έχω προλάβει να διαβάσω τα βιβλία μου, που από του χρόνου μετατρέπεται σε pesonal challenge.

tumblr_nkgtwhY47d1rzs2lno1_500

Και κάτι που με προβλημάτισε φέτος. Δεν ανακάλυψα καινούρια μουσική. Δεν πήγα σε καμία συναυλία. Δεν έβαλα ν’ακούσω κανένα άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος του. Του χρόνου θέλω να γνωρίσω περισσότερα. Και θέλω να αρχίσω να παρακολουθώ περισσότερα music blogs (αγαπημένο φυσικά το Wicked Vibes Bring the Joy και ο κριτικός needledrop). Περισσότερη μουσική λοιπόν το 2016.

tumblr_m9ddp6GVcx1qh9ojko1_500