12 Μήνες – 12 Κλασσικά Μυθιστορήματα (part. 2)

plath04

“When they asked me what I wanted to be I said I didn’t know.
«Oh, sure you know,» the photographer said.
«She wants,» said Jay Cee wittily, «to be everything.”

The Bell Jar. Η Sylvia Plath ήταν μία υπέροχη ποιήτρια που έγραψε μονάχα ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα. Τη μέρα που το είδε να εκδίδεται, έβαλε τέλος στη ζωή της. Ο «Γυάλινος Κώδων» σε κάνει να πονάς με τον τρόπο που παρουσιάζει τη κλινική κατάθλιψη και την καταπίεση που ζούσαν οι γυναίκες στη σύγχρονη κοινωνία του ’50. Είναι πολύ όμορφα γραμμένο και μπορεί να μην λέει κάτι καινούριο για τη δική μας εποχή, λέει όμως κάτι καθολικά αληθινό για τις τύψεις που βιώνουμε όταν δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε όλα όσα νομίζουμε ότι θέλουμε. 

color_purple

“…have you ever found God in church? I never did. I just found a bunch of folks hoping for him to show. Any God I ever felt in church I brought in with me. And I think all the other folks did too. They come to church to share God, not find God.”

The Color Purple. Η γενιά των μαύρων που κατάφερε σιγά σιγά να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από το δικαίωμα να ζει. Γραμμένο αποκλειστικά σε μορφή επιστολών και αρχικά με slang γραφή και αγγλικά που δύσκολα καταλαβαίνεις (όχι επειδή είναι προχωρημένα, αλλά επειδή είναι επίτηδες λάθος), παρουσιάζει μία Αμερική του ’30 γεμάτη ρατσισμό και βία.

9780141182742

“Sometimes…it’s better for a man just to walk away.
But if you can’t walk away?
I guess that’s when it’s tough.”

The Death of a Salesman. Ίσως το αγαπημένο μου θεατρικό έργο. Αν και γραμμένο 60 χρόνια πριν, είναι απίστευτα επίκαιρο καθώς σχολιάζει την οικονομική κρίση και κοροϊδεύει το αμερικάνικο όνειρο και τη μανία του καταναλωτισμού. Βαθιά θλιβερό, σε κάνει να κοιτάς με πιο ρεαλιστική ματιά τη κοινωνία που ζεις και τις δυνατότητες που σου δίνονται για τη λεγόμενη «επιτυχία» που κανείς δε φαίνεται να μπορεί να βρει. Ανεβαίνει στο θέατρο αρκετά συχνά στην Αθήνα, με τίτλο «Ο Θάνατος ενός Εμποράκου». Στα αγγλικά μπορείς να το διαβάσεις εδώ.

cover24

“But when the strong were too weak to hurt the weak, the weak had to be strong enough to leave.”

The Unbeareable Lightness of Being. Η ταυτότητα του ανθρώπου μέσα από την προσπάθεια να αγαπήσει. Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται, αλλά είναι τόσο φιλοσοφημένο όσο νομίζεις. Στα ελληνικά θα το συναντήσεις ως «Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι».

76378208

“I would always rather be happy than dignified.”

Jane Eyre. Στην αρχή με φόβισε ο αριθμός των σελίδων, αν έχεις τη «καλή» έκδοση μπορεί να φτάνει και τις 800 σελίδες. Μετά από τις πρώτες είκοσι,  κατάλαβα ότι δεν έχω να κάνω με ακόμη ένα μυθιστόρημα, αλλά με κάτι πιο ιερό. Αφού πέρασα τη μέση, συνειδητοποίησα ότι δεν το αγαπούν όλοι επειδή είναι απλά ένα καλογραμμένο βιβλίο. Εννοείται ότι είναι. Το εκθειάζουν όλοι, επειδή είναι βαθιά προσωπικό. Μιλά στον καθένα με δικό του τρόπο. Είναι μία ωδή στην ατομικότητα και στην αξιοπρέπεια, δεν τολμώ να σκεφτώ πως  μία γυναίκα το έγραψε αυτό το 1847. Εγώ το διάβαζα και έπαιρνα μαθήματα και κουράγιο.

51zScsxuBzL._SX331_BO1,204,203,200_

“All that glisters is not gold;
Often have you heard that told:
Many a man his life has sold
But my outside to behold:
Gilded tombs do worms enfold.»

The Merchant of Venice. Δεν θα ήταν σωστή λίστα κλασσικών, αν δεν συμπεριλάμβανα τον Shakespeare. Αφού μου πήρε κάμποσες προσπάθειες να μάθω να γράφω σωστά το όνομα του, είχε φτάσει η ώρα που θα παρακολουθούσα ένα ολόκληρο εξάμηνο τα έργα του. Είχα πάρει τις pocket size εκδόσεις και τον κουβαλούσα μαζί μου, τον διάβαζα στη παραλία, στο μπαλκόνι, στο καναπέ, παντού.  Δεν ξέρω αν αυτός ο άνθρωπος ήταν πραγματικός. Δεν γνωρίζω αν έγραψε ο ίδιος 17 κωμωδίες, 10 ιστορικά έργα, 10 τραγωδίες και άπειρα σονέτα. (Πιθανότατα όχι.) Ξέρω όμως ότι υπάρχει λόγος που τον αγαπούν τόσο, που παίζεται ακόμη και τώρα, σχεδόν 400 χρόνια μετά το θάνατο του. Γιατί ήταν μία διάνυα. Το συγκεκριμένο έργο επιχειρηματολογεί κατά το ρατσισμό (εναντίων των Εβραίων) μέσα από πολύ χιούμορ και φεμινιστικά υπονοούμενα.

 

(Disclosure: έχω σπουδάσει αγγλική λογοτεχνία, γι’αυτό και δεν θα βρείτε στη λίστα μου ρώσικη λογοτεχνία, γερμανική, γαλλική και πάει λέγοντας, καθώς δεν έχω τις αντίστοιχες αναγνώσεις. Τα έργα από πάνω όμως τα έχω διαβάσει και με σιγουριά μπορώ να σας τα προτείνω.)

Advertisements

13 thoughts on “12 Μήνες – 12 Κλασσικά Μυθιστορήματα (part. 2)

    1. Thank you ❤
      Έχεις διαβάσει κάποιο από αυτά? Το Color Purple είναι από τα αγαπημένα μου…
      (Ps Είσαι πολύ γρήγορη, πότε πρόλαβες να σχολιάσεις, μόλις το ανέβασα!:p)

  1. Μου αρέσουν τόσο πολύ αυτά τα posts με τα κλασικά που έκανες! Απ’ αυτά εδώ έχω διαβάσει μόνο τη Jane Eyre! (που είναι όλα αυτά που λες… συμφωνώ απόλυτα…) Θέλω πολύ να διαβάσω το Color Purple εδώ και καιρό, και η Sylvia Plath επίσης μπαίνει στη λίστα… Ευχαριστώ για τις προτάσεις!

    1. Να τα διαβάσεις, ειδικά το Color Purple ανήκει στα καλύτερα βιβλία που έχω συναντήσει, κυκλοφορεί on line και μια μικρή ιστορία που είχε γράψει η Alice Walker, το «Everyday Use» αξίζει να το βρεις 🙂 Το Bell Jar είναι διαχρονικό, αλλά θέλω να διαβάσω και μερικά ποιήματα της, μάλλον θα πάρω τη συλλογή Ariel σύντομα ^^ Δεν έχω κάτι άλλο να πω για Jane Eyre, εδώ σκέφτομαι να αρχίσω collection με όλα τα αντίτυπα του!! :p Σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! 🙂

  2. Καλημέρα και καλώς σε βρίσκω!
    Μου αρέσουν και εμένα τα βιβλία και θα ήθελα να έχω διαβάσει περισσότερη κλασσική λογοτεχνία…
    Επειδή πολύ σύντομα, με την πρώτη ευκαιρία, θα αγοράσω ένα καινούριο βιβλίο, θα σκεφτώ τη λίστα με τα προτεινόμενά σου! Αλήθεια!
    Να είσαι καλά! 🙂

    1. Eφ’όσον βλέπω πως αγαπάς την αγγλική λογοτεχνία, ίσως να σου αρέσει (αν και θα τον ξέρεις μάλλον) ο μονόλογος του Crave της Sarah Kayne που έχω αναρτήσει πάνω πάνω στο blog μου. Πέρασε αν θέλεις μια βόλτα, θα χαρώ! 🙂

  3. Και το 2ο part τέλειο! Τα παρουσίασες τόσο μα τόσο όμορφα!
    Σαν σύνολο ίσως από τα καλύτερα αφιερώματα στην αγγλόφωνη κλασική λογοτεχνία. 😊

  4. Αχ αυτή η Jane Eyre! Είδες τι μας έκανε! Υπέροχες όλες οι προτάσεις σου!
    ΥΓ. Εγώ Γαλλική σπουδάζω, αλλά έχω διαβάσει περισσότερο Αγγλικη 😛

    1. Δεν περίμενα να με επηρεάσει τόσο το Jane Eyre, θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό matetial σε όλα τα γυμνάσια αυτό το βιβλίο, να το διαβάζουν τα κοριτσάκια… Οταν συναντήσεις κάτι καλό από στη γαλλική, να μας πεις εννοείται 🙂

      1. Είναι υπέροχο βιβλίο… Πως στο καλό η Ευρ είναι δίπλα με την Μαντάμ Μποβαρύ στα κλασσικά δεν καταλαβαίνω… Θα σου πω όταν βρω κάτι 🙂

  5. Μερικά από τα καλύτερα μυθιστορήματα ever συμφωνώ απολύτως! Η Τζέιν Έυρ ήταν από τα πρώτα βιβλία που με άγγιξαν τόσο βαθιά ενώ η Σίλβια Πλαθ είναι απλώς η ηρωίδα/νέμεσίς μου… Εμείς στην (ελληνική) φιλολογία διαβάζαμε κυρίως Έλληνες αλλά είχαμε κάποια σεμινάρια συγκριτικής που μας έμαθαν πολλά για την ξενόγλωσση κλασική λογοτεχνία και ήταν ένας από τους λόγους που αγάπησα τη σχολή μου 🙂 Θα ήθελα πολύ να είχα κάνει Αγγλική σαν 2ο πτυχίο 🙂

    1. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα σχολή, εμείς κάναμε συγκριτική με γαλλική λογοτεχνία. Πιο πολύ με είχαν εντυπωσιάσει τα μαθήματα θεατρικών έργων και το course στο Black Arts. Είχαμε μια γαμάτη καθηγήτρια που ήθελε να αφιερώσει ένα ολόκληρο εξάμηνο σε graphic novels φαντάσου! Anyway, χαίρομαι που σ’άρεσε το post 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s