20s: Anti-Stress (Girls Edition)

Θα έβαζα τίτλο «Quarter Life Crisis», αλλά αυτό θα απαιτούσε πολύ περισσότερη συζήτηση και πολύ περισσότερο εσωτερικό ψάξιμο που δε νομίζω ότι θέλω να κάνω αυτή τη στιγμή στη ζωή μου, όταν σε λίγους μήνες κλείνω 25 χρόνια πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Αντί αυτού, θέλω να γράψω ένα post με όλους τους τρόπους που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το καθημερινό άγχος, που σε πολλούς φαίνεται παράλογο να έχουμε σε αυτή την ηλικία. Γιατί να έχεις άγχος εξάλλου τη χρονική περίοδο που ψάχνεις με τι θες να ασχοληθείς στη ζωή σου, τι επάγγελμα θα κυνηγήσεις, πού θα μείνεις, με ποιόν θα μείνεις….. και ποιό είναι το νόημα της ύπαρξης σου τέλος πάντων.

this-is-how-the-rest-of-your-life-should-look-marnie-girls-gif

Μερικά tips για να μη φρικάρεις όπως εγώ:

  1. Κοιμήσου. Ακούγεται εύκολο, για κάποιους είναι ανέφικτο. Το να κοιμάσαι κάθε μέρα 8 ώρες δεν θα έπρεπε να είναι πολυτέλεια, θα έπρεπε να είναι αυτονόητη λογική. Πέρασα όλη μου την εφηβεία με 4 βραδινές ώρες ύπνου και κάτι διάσπαρτες μεσημεριανού, πλέον δεν έχω δύναμη να κοιμηθώ λιγότερο από 7 ώρες και είμαι σίγουρη ότι φταίει αυτό που έκανα πιο μικρή. Στα 20 κάτι μας είναι πολύ δύσκολο να βάλουμε πρόγραμμα σε κάτι που δεν φαντάζει και τόσο σημαντικό, γιατί προφανώς θέλουμε να βγούμε έξω, να διαβάσουμε για την εξεταστική, να κάτσουμε παραπάνω στη δουλειά, να πάμε και αυτό το μονοήμερο στο ρεπό μας αντί να κάτσουμε στην πόλη, να δούμε τους γονείς/παππούδες/κολλητούς/βαφτιστήρια που έχουμε καιρό και νιώθουμε τύψεις, να βάλουμε πλυντήριο, να πλύνουμε το αμάξι…. και θα μπορούσα να ενσωματώσω μία λίστα με ότι άλλο βρίσκεται μόνιμα στο μυαλό μας. Πως είναι δυνατόν να χαραμίσουμε το χρόνο μας στον ύπνο; Και κάπου εδώ ανακάλυψα ότι βρίσκεται το λάθος, καθώς δεν χαραμίζεις τίποτα, παρέχεις στον εαυτό σου τη δυνατότητα να είναι υγιής, ξεκούραστος, καθαρός και ικανός να αντιμετωπίσει την τρομακτική λίστα πιο πάνω. Χάρισε στον εαυτό σου ύπνο. Κι ας μην είναι 8ωρος, γιατί ο κάθε οργανισμός χρειάζεται τις ώρες που το σώμα του υποβάλει, μπορεί να είναι 5ωρος, μπορεί και να είναι 10ωρος, αρκεί να είναι συνεχόμενος και καθημερινός. Κοιμήσου.

images

2. Μάθε κάτι καινούριο. Ο μόνος τρόπος να αδειάσει το μυαλό, να νιώσει χρήσιμο αλλά όχι κουρασμένο, είναι όταν μαθαίνει ένα καινούριο skill, καν’το όχι για τη δουλειά ή το πανεπιστήμιο, αλλά για σένα. Μάθε τη δεύτερη ξένη γλώσσα που ήθελες, έστω κι αν είναι μία σελίδα γραμματικής κάθε βράδυ, μάθε να μαγειρεύεις καινούριες κουζίνες, χάζεψε συζητήσεις στο TED, διάβασε αυτοβιογραφίες κι εμπνεύσου από τις ζωές άλλων, μάθε πως να στήσεις ένα site, βρες καινούρια μουσική, μάθε φισαρμόνικα, γράψου στο τοπικό κολυμβητήριο, την δημοτική βιβλιοθήκη, φτιάξε το μπαλκόνι σου, βγάλε φωτογραφίες, πέρνα από το Ash in Art, ζωγράφισε/γράψε/κέντησε… δημιούργησε κάτι. Τις περισσότερες φορές που κάποιος ακολουθεί αυτή τη συμβουλή, καταλήγει να παρατά το χόμπι του μέσα σε λίγους μήνες, όχι επειδή δεν έχει κίνητρο πια, αλλά επειδή βαριέται. Και πιστεύω ότι βαριέται επειδή εξαρχής δεν του άρεσε. Γι’αυτό, ότι κι αν επιλέξεις από τα από πάνω, μην το κάνεις επειδή το κάνουν οι φίλοι σου, επειδή είναι της μόδας ή επειδή βρίσκεται κοντά σου. Επέλεξε αυτό που σ’ενδιαφέρει προσωπικά. Αλλά πριν το βρεις, πρέπει να κάνεις κάποιες καταδικασμένες απόπειρες.

54b8099e6d616db335108a0e517f0797

3. Δουλειά. Δεν ξέρω από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω με αυτή τη λέξη. Όσο σπουδάζεις, θα είναι πολύ δύσκολο να δουλεύεις. Όταν τελειώσεις, θα είναι αναγκαίο να το κάνεις. Και οι περισσότεροι εικοσάρηδες πέφτουν σε ένα βάλτο αδράνειας, ψάχνοντας την τέλεια δουλειά ή έστω εκείνη που ανταποκρίνεται στα προσόντα τους (και στο κάτω κάτω της γραφής στο αντικείμενο που αφιέρωσαν τουλάχιστον τέσσερα χρόνια από τη ζωή τους) και δεν τη βρίσκουν. Γιατί δεν υπάρχει. Από νωρίς πρέπει να αποφασίσουμε σε ποιό χώρο της αγοράς θέλουμε να κινηθούμε και να βρούμε μία θέση σε αυτό το χώρο, έστω και χαμηλή/μακρινή/ανούσια. Παγίδες βρίσκονται σε κάθε στενό, μπορεί να μη βρίσκεις ούτε χαμηλό πόστο στον τομέα σου, μπορεί να βρήκες και μετά να απολύθηκες και πάλι από την αρχή, μπορεί να βρήκες μια εναλλακτική που πλέον μπορεί να μετατρέπεται σε κάτι μόνιμο που σε κρατά αιχμάλωτο, μπορεί να μην γνωρίζεις ποιός είναι ο χώρος σου, μπορεί μπορεί μπορεί….
Ο μόνος τρόπος να το μάθεις είναι να κάνεις κάτι. Να στείλεις παντού βιογραφικά, να μιλήσεις με κόσμο, να συζητήσεις με ανθρώπους που θες να τους μοιάσεις, να αλλάξεις δουλειά και να αλλάξεις ξανά και ξανά. Μέχρι η πραγματικότητα σου να μη σε τρομάζει. Αλλά ότι κι αν κάνεις μη μένεις στάσιμος, μη περιμένεις, μην αφήνεις το άγχος σου για το άγνωστο να σε κρατά πίσω, κάνε κάτι.

paste-tv-memes-girls-elijah-5-am

4. Διασκέδασε το. Το ξέρω ότι ακούγεται σαρκαστικό, αλλά το εννοώ. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγεις από τη λούπα της «quarter life» κρίσης είναι να το πάρεις στα αστεία, βγες με τους φίλους σου, χόρεψε, συζήτα, κοιμήσου στις φίλες σου, οργάνωσε δείπνα (κι ας καις το φαγητό), βγες ραντεβού, πήγαινε σε διαφορετικά μέρη κάθε φορά. Γιατί δεν ξέρω αν θα μπορούμε να το κάνουμε και στα 30/40 μας αυτό, δεν ξέρω αν θα θέλουμε/μπορούμε. Δεν προτείνω να ξερνάς κάθε βράδυ μεθυσμένη ή να κολλήσεις ότι STDD υπάρχει στον πλανήτη. Χρησιμοποίησε το μυαλό σου, αλλά πέρνα καλά τώρα που έχεις ακόμη την όρεξη. Εξάλλου μας περιμένει και η mid-life crisis, να έχουμε να γράφουμε.

Advertisements

8 thoughts on “20s: Anti-Stress (Girls Edition)

  1. Ειναι εκπληκτικό πόσο διαφορετικά ειναι αυτά που σε απασχολούν στα 25 και αυτα που σε αποσχολούν στα 30 σου. Νομίζω αν ήξερα τοτε αυτα που ξερω τώρα, θα ήταν διαφορετική η αντιδρασή μου. Νομίζω το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάσαι είναι οτι πρεπει να ζεις την ζωη σου στο τώρα, με έναν μάτι στο μέλλον.

    Το αγχος,στρες κτλ θα υπαρχει πάντα. Εινα στην φύση του ανθρώπου να ανησυχεί. Θέλει να καλύψει τα πάντα απο ερωτικά μεχρι την δουλειά, αυτο που πρέπει να μάθεις στα 25 σου είναι οτι δεν θα είσαι ποτε ξανα 25.

  2. Προς το παρον ποτε δεν εχω νιωσει ασχημα που μεγαλώνω.
    Το μονο που βλέπω κάθε χρονιά είναι πόσο πιο πολλά εχω μάθει και πόσο έχει βελτιωθεί ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα μου εξαιτίας των νέων εμπειριών που είχα. Ας ελπίσουμε να συνεχίσω να νιώθω έτσι κάθε χρονιά!
    Το μόνο αναπόφευκτο αρνητικό του μεγαλώματος είναι το ότι κάθε χρονιά που περνάει, καταλαβαίνω ότι η ζωή μου πλέον είναι πανω-κατω αυτή που είναι. Ναι, αν θελεις να κανεις κάτι πραγματικά, το κάνεις. Αλλά όταν εισαι 20 στο μυαλό σου μπορείς ακόμα να γίνεις ότι θέλεις.
    Στα 30 εχεις χωνέψει το ότι δεν θα γίνεις ποτέ ακροβάτης στο τσίρκο ή φωτογράφος του National Geographic ή manager στο Hollywood. Όχι οτι αν πραγματικα το θελεις δεν μπορεις να το κανεις. Απλά στα 30 έχει αρχίσει να χάνεται αυτό το «όλες οι πιθανότητες είναι ανοιχτές» που υπάρχει στα 20.

    1. Ναι κι εγώ το έχω συνειδητοποίησει αυτό που λες, γι’αυτό με αγχώνει πάρα πολύ να βρω τώρα που είναι «νωρίς» πως θα είναι αυτό που δεν θα αλλάζει σε κάποια χρόνια. Όχι ότι ποτέ δεν μπορείς να κυνηγήσεις κάτι, ακόμη κι αν είσαι 50, αλλά είναι αυτό που λες, μερικές επιλογές χάνονται. Ούτε εγώ στενοχωριέμαι που μεγαλώνω, λέω στους φίλους μου ότι δεν με νοιάζει γιατί γίνομαι πιο σοφή, και με κοροϊδεύουν :p

      1. Δεν πειράζει, ας τους να κοροϊδεύουν 🙂
        Το αν θα κανεις τη σωστη επιλογή εξαρτάται από σενα. Και αυτό που εννοώ είναι το αν θα θεωρείς ότι η επιλογή που εκανες ήταν τελικά η σωστή, γιατί αντικειμενικά (more or less) δεν υπάρχει σωστή και λάθος επιλογή. Όποτε πρέπει απλά να υποστηρίξεις αυτό που θα διαλέξεις!

  3. Ναι, μεγαλώνεις και σε απασχολούν πολλά και διάφορα, κράτησε όμως την ψυχραιμία σου παρά τις αντίξοες συνθήκες και κυρίως κράτησε ζωντανό το παιδί μέσα σου! Προσπάθησε να βλέπεις τα πράγματα από μια πιο μακρινή προοπτική και σκέψου πώς θα ένιωθες μετά από ένα χρόνο για κάτι που σε βασανίζει σήμερα – μπορεί να ανακαλύψεις ότι τελικά δεν είναι και τόσο σημαντικό.

    Σε φιλώ μέσα από τα middle forties και σου υπενθυμίζω ότι η ζωή εξακολουθεί να είναι ωραία 🙂 🙂 🙂
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

  4. Ως ένα ατόμο που αγχώνεται πολύ και σχεδόν για τα πάντα και με συχνές πυκνές υπαρξιακές κρίσεις, νομίζω ότι συμφωνώ απόλυτα με τα tips σου. Ο ύπνος είναι βασικότατος. Όταν δεν κοιμάσαι καλά, είσαι συνέχεια μες την τσίτα, υπολειτουργείς και εκνευρίζεσαι με τα πάντα. Επίσης, στα 22 και 1/2 χρόνια μου, έχω καταλήξει πλέον ότι τα οι top anti-stress «ασχολίες» είναι η γυμναστική και η επαφή με την φύση, δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ. 😉

    1. Αλήθεια? Εγώ σχεδόν ποτέ δεν ηρεμώ με τη φύση (ίσως με τη θάλασσα) και τη γυμναστική, ίσως φταίει που δεν γυμνάζομαι γενικά καθόλου… αλλά θα τα δοκιμάσω 😉

      1. Πήγαινε μια βόλτα από τον εθνικό κήπο αν σε βγάλει ποτέ ο δρόμος προς Σύνταγμα μεριά και θα με θυμηθείς! 😉 Πάρε και το βιβλιαράκι σου και άραξε σε κάποιο από τα αμέτρητα παγκάκια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s