Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί

mantis-petra-psalidi-charti

Το μυθιστόρημα Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί χωρίζεται σε τρία μέρη, εξ’ου και ο τίτλος. Το πρώτο αποτελείται από 6 μικρές ξεχωριστές ιστορίες που τις ενώνουν αμυδρά οι χαρακτήρες τους. Κάθε μία ιστορία έχει τον δικό της αφηγητή, και ο Μάντης επιλέγει να ξεκινήσει με τη σοκαριστική αφήγηση ενός ναρκομανή της Ομόνοιας, ακολουθώντας ακριβώς το ύφος και το λόγο του. Δεν υπάρχουν πουθενά τελείες, καμία παύση και συνοχή στις σκέψεις του, ενώ το λεξιλόγιο είναι ντυμένο με βρισιές και εκφράσεις που θα άκουγες σε μία βόλτα της Αθήνας. Με αυτή την βίαιη εισαγωγή του βιβλίου κατάλαβα πως ήταν τελείως διαφορετικό από τα ελληνικά σύγχρονα μυθιστορήματα. Μιλούσε για κάτι οικείο, στη δική μας γλώσσα. Καθώς προχωρούσαν οι ιστορίες, ξετυλίγονταν πτυχές της Αθήνας που θέλουμε  να κρατούμε κρυφές. Μίλησε για τους μετανάστες, για τις εγκληματικές πράξεις της γενιάς του Πολυτεχνείου, για τις ελληνικές φυλακές, το νεοπλουτισμό, για τους πρόσφυγες και τον τρόμο της Χρυσής Αυγής. Όλα αυτά όχι με στόμφο και κριτική μέσα από βαρετά δοκίμια, αλλά από αφηγήσεις προσώπων που μοιάζουν με τους γείτονες σου. Έγραψε με ωμότητα και ρεαλισμό, με σκοτάδι και κατάθλιψη. Η ιστορία που με σόκαρε πιο πολύ ήταν η «πολυκατοικία» ενώ αυτή που μ’άρεσε περισσότερο ήταν το «καραβάνι». Πανέμορφα γραμμένη.

Το δεύτερο μέρος είναι μία σύντομη εξιστόρηση της πολιτικής κατάστασης της χώρας τα τελευταία είκοσι χρόνια, με τρόπο που με έκανε να καταλάβω γιατί όλα πήγαν στραβά, ενώ το τρίτο μέρος είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν έχει σχέση με το απελπιστικό παρόν του πρώτου μέρους ή το διαφθαρμένο παρελθόν του δεύτερου, αλλά με ένα δυσουτοπικό μέλλον που όταν γραφόταν το βιβλίο ίσως φάνταζε πιο πραγματικό από ότι τώρα. Στο τρίτο μέρος γίνεται η «επανάσταση» από τους αγανακτισμένους κι έπειτα ακολουθεί η Χρυσή Αυγή στην εξουσία. Εκεί εκτυλίσσεται μια ιστορία τρομερή και γεμάτη πόνο.

Δεν ξέρω αν βγάζουν νόημα τα όσα έχω γράψει, ίσως ακούγεται δύσκολο βιβλίο, αλλά κάθε άλλο. Ειδικά οι πρώτες ιστορίες του είναι σαν να βλέπεις θέατρο και πραγματικά θα ήθελα να δω σκηνές και διαλόγους του να ανεβαίνουν στα ανεξάρτητα θεατράκια της Αθήνας. Ο Μάντης φάνηκε να γνωρίζει ακριβώς για τι μιλά, ήξερε την ιστορία του και τη κατάσταση της πόλης του και την έδωσε όχι από κουρασμένα μάτια κάποιου μεγάλου, αλλά από τα πλήρως συνειδητοποιημένα μάτια της γενιάς μας. Ήταν γεμάτα σκοτάδι και δεν φοβούνταν να προκαλέσουν την κάθε ασφάλεια σου. Το ξέρω ότι όσοι ζουν εκτός Αττικής ίσως να μην έρχονται καθημερινά σε επαφή με τη πραγματικότητα του κέντρου, ακόμη κι εγώ κρατώ τα χιλιόμετρα ασφαλείας μου μένοντας στον Πειραιά, αλλά το συγκεκριμένο βιβλίο δεν σε αφήνει να αισθανθείς ασφαλής ακόμη κι αν ζεις στα σύνορα. Να το διαβάσετε, αξίζει η κάθε φράση του.

*Έψαξα λίγα πράγματα ακόμη για το συγγραφέα και ανακάλυψα ότι είχε γράψει παλιότερα το βραβευμένο μυθιστόρημα «Άγρια Ακρόπολη», ένα φιλοσοφικό dystopian. Μου έκανε εντύπωση που δεν το είχα ξανακούσει, καθώς αγαπώ το είδος, αλλά μετά είδα το εξώφυλλο του και κατάλαβα γιατί δεν με τράβηξε ποτέ. Δεν ξέρω τι κοινό στόχευε με το συγκεκριμένο marketing η εκδοτική, αλλά με κάνει να στενοχωριέμαι που δεν άνηκα σε αυτό.

Advertisements

2 thoughts on “Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s