Τα καλύτερα βιβλία που διάβασα το ’16

Και κάπως έτσι αποχαιρετάμε τη χρονιά: Continue reading «Τα καλύτερα βιβλία που διάβασα το ’16»

Advertisements

Οι αγαπημένες μου σειρές για το ’16

Και φυσικά φέτος το Game of Thrones παρέδωσε δύο από τα καλύτερα επεισόδια του και εννοείται ότι παρακολούθησα με τρελό ενδιαφέρον την εξέλιξη του Westworld (και το απογοητευτικό του τέλος), αλλά σκέφτηκα στη φετινή λίστα να μην αναφέρω καμία mainstream επιλογή, καμία από τις πολύ γνωστές σειρές και να μείνω στις μικρές (σχετικά), ανεξάρτητες (περίπου) που αγάπησα. Κι ας με πονάει που δεν θα συμπεριλάβω το παλιό αγαπημένο μου SUITS και την πολύ καλή φετινή σεζόν του Daredevil.
-Κάπου εδώ να σημειωθεί ότι δεν έχω προλάβει ακόμη να δω το Atlanta και το Searchparty που ακούω ότι είναι εξαιρετικά και θα μπορούσαν εύκολα να ήταν σε αυτή τη λίστα. Με σειρά προτίμησης λοιπόν: Continue reading «Οι αγαπημένες μου σειρές για το ’16»

2016: My Book Year in Review

Φέτος διάβασα πολύ όμορφα πραγματάκια αλλά με λύπη συνειδητοποίησα ότι δεν είχαν καθόλου diversity μεταξύ τους. Όλες οι επιλογές μου ήταν πολύ safe, και δεν ξέφυγα καθόλου από αυτά που συνήθως διαβάζω και ξέρω ότι μ’αρέσουν. Καταβρόχθισα πολλάαα graphic novels, κάτι που δεν είχα κάνει τα προηγούμενα χρόνια αλλά κατά τ’άλλα έμεινα στα μυθιστορήματα, στα young adult και σε λίγα classics. Για το 2017 στόχος θα είναι να διαβάσω με περισσότερη ποικιλία, πιο πολλή ποίηση, ελληνικά μυθιστορήματα, short stories ή non fiction.

To 2016 λοιπόν διάβασα:

Novels (8)

We Are Completely Beside Ourselves
The Circle («Ο Κύκλος»)   *review
Birdbox ♥    *review
Girl on Train («To Κορίτσι του Τρένου»)
Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί ♥   *review
We Have Always Lived in the Castle («Ζούσαμε Πάντα σε ένα Κάστρο») ♥
Confessions of a Shopaholic («Ψωνίζω, Άρα Υπάρχω»)
Where Rainbows End («Στην Άκρη του Ουράνιου Τόξου») ♥

Ya (11)

Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe     *review
Stargirl
My Life Next Door
Since You’ve Been Gone ♥
P.S. I Still Love You
Memoirs of a Teenage Amnesiac
Perfect Chemistry
Dangerous Girls
On the Fence
The Unbecoming of Mara Dyer
Vivian Versus the Apocalypse ♥   *review

Comics (18)

Sing No Evil
Hey Wait  ♥
Indigo
Elysium
Deadly Class
Daytripper
Saga ♥
Giant Days ♥  *review
Paper Girls
Bitch Planet ♥    *review
This One Summer     *review
Alex + Ada
Wytches ♥       *review
Essex County
Morning Glories
Seconds ♥    *review
Sex Criminals ♥    *review
Sweet Tooth ♥     *review
Frogs&Dogs ♥

Non – Fiction (3)

Modern Romance
Weird Things Customers Say in Bookshops («Είναι Τρελοί Αυτοί οι Βιβλιοφάγοι»)
Furiously Happy

Short Stories (4)

The Beauty ♥
Το Χάρτινο Σπίτι
Εξαφανίσεις
The Grown Up («Το Χέρι που Κινεί τα Νήματα»)

Το Mixtape του 2016

18. Elsa & Emilie – Run Live @ Broen Studio
Δύο νέες κοπέλες από τη Νορβηγία με μελωδικές φωνές και μαγική  μουσική.

17. Hozier – Work Song
Μπορεί να μην είναι τόσο καλό όσο το Take me to Church, αλλά δεν το έχουν λιώσει οι ραδιοφωνικοί σταθμοί και θα σου φαίνεται όμορφο κάθε φορά.

16. Red Hot Chili Peppers – Dark Necessities
Πως γίνεται να μη σου κολλήσουν στο μυαλό οι στίχοι: «You don’t know my mind -you don’t know my kind -dark necessities are part of my design.».

15. Feit’n Fra Kolbotn – Noe Bedre και 14. Karpe Diem – Hvite Menn Som Pusher 50 
Ναι, είναι και τα δύο νορβηγική rap και όχι δεν είμαι τρελή, απλά πρέπει να δείτε Skam για να καταλάβετε.

13. Lean on ( Major Lazer & DJ Snake cover ) // 2 guys – 15 Instruments ( Waxx & Pomme )
Μόλις ανακαλύψατε τον Waxx. You’re welcome.

12. Coldplay – Hymn For The Weekend
Για να μπει και κάτι mainstream σε αυτή τη λίστα.

11. Fleet Foxes – White Winter Hymnal
Ένα μελωδικό κομμάτι που παίζει σε ένα μελαγχολικό αλλά λαμπρό stop animation video. (Και acapella να το ακούσετε είναι ακόμη καλύτερα.)

10. Oh Wonder – Lose It
Ένα μουσικό duo από το Λονδίνο που έκανε ξανά την pop καλή μουσική. Στο video τους επέλεξαν πέντε χορευτές και τους ζήτησαν να περάσουν από audition, χωρίς να ξέρουν ότι πρωταγωνιστούσαν ήδη στο video. Το αποτέλεσμα είναι αυτό το πανέμορφο πραγματάκι.

9. The Hills και 8. Starboy
Του Weeknd, γιατί είχε ένα από τα καλύτερα albums της χρονιάς και κάθε φορά που παίζει στο αμάξι μου το βάζω τέρμα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα:

7. Me, Myself and I και το 6. You Don’t Own Me
Με τον G-Eazy που έχει πολύ ιδιαίτερο ήχο για Rn’B κομμάτια.

5. Koda – Radioactive
Το καλύτερο cover που θα κυκλοφορήσει ποτέ από αυτό το τραγούδι.

4. Torres – New Skin
Το ανακάλυψα από το You’re the Worst, στην εκπληκτική δεύτερη σεζόν του, όταν η Gretchen παραδεχόταν ότι έχει κλινική κατάθλιψη. Οι στίχοι του τραγουδιού θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στο σενάριο (και στο μυαλό μου).

3. Brian Eno – The Big Ship
Η μουσική που συνοδεύει τη ταινία The End of the Tour, με τη ζωή του David Foster Wallace, να τη δείτε είναι υπέροχη.

2. Kaleo – Way Down We Go
Σας έβαλα το cover που ηχογράφησαν μέσα σε ηφαίστειο της Ισλανδίας. Πρώτα έπαιξε στο Suits, μετά το έφερε ο Pepper στο ελληνικό ραδιόφωνο και πλέον ακούγεται παντού. Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανη για την εξέλιξη κομματιού. Το άξιζε από την μικρή, άσημη αρχή του.

1. Kaleo – I Can’t Go On Without You
Ίσως μ’αρέσει πιο πολύ από το από πάνω κι ας το ξέρουν λίγοι. Οι στοίχοι και η φωνή του με πονάνε περισσότερο, το συγκεκριμένο έχει ηχογραφηθεί σε εκκλησία της Ισλανδίας.

 large-4

*Header Image από την Kelsi Jo Silva.

Τι να δεις σήμερα: Insecure/ Better Things

Ειλικρινά έχουν περάσει χρόνια που είχα να ενθουσιαστώ τόσο πολύ με τηλεοπτικό Σεπτέμβρη. Τα τελευταία έτη ανυπομονώ για τις mid-season σειρές της καλωδιακής τηλεόρασης, φέτος όμως κάτι φαίνεται να άλλαξε. Η αμερικάνικη τηλεόραση έσπασε μερικά από τα όρια της, βγήκε από το comfort zone της κι έφερε μπροστά δύο σειρές που είναι τόσο διαφορετικές και ταυτόχρονα απαραίτητες για τα σημερινά δεδομένα που σε κάνει να απορείς γιατί τους πήρε τόσο καιρό να τις υλοποιήσουν. Μιλάω φυσικά για το Insecure και το Better Things.

Όπως κάθε ανεξάρτητη και τελείως φρέσκια σειρά πλέον, έτσι και το Insecure ξεκίνησε αρχικά ως web series με τον τίτλο Awkward Black Girl. Δημιουργός και πρωταγωνίστρια είναι η Issa Rae που φέρνει στο προσκήνιο το τι σημαίνει να είσαι «μαύρη γυναίκα» στην Αμερική του σήμερα. Πολλοί συγκρίνουν τη σειρά με το Girls, και κατά κάποιο τρόπο μοιάζουν (εξάλλου αν δεν «έχτιζε» η Dunham το δρόμο στο HBO γι’αυτού του είδους τις σειρές, θα αργούσαμε πολύ να δούμε την Issa σε πρωταγωνιστικό ρόλο στη τηλεόραση), αλλά το Insecure κάνει σωστά ότι έκανε λάθος το Girls. Είναι πιο αληθινό, πιο αυθεντικό και πιο οικείο. Είναι απλό και μέσα στην ευκολία του λαμπρό. Ανάμεσα στους σκηνοθέτες είναι η Melina Matsoukas, η οποία έχει αναλάβει πολλά Rn’B video clips και όλο το αντίστοιχο feeling, το βλέπεις να περνά και στη σειρά, που εκτός από εξαιρετικούς διαλόγους, έχει και υπέροχα καλλιτεχνικές λήψεις.

insecure_hbo

Αν με ρωτούσατε πέρυσι ποια είναι η καλύτερη κωμωδία στη τηλεόραση, θα σας απαντούσα το You’re the Worst. Μόνο που το You’re the Worst είναι πολλά περισσότερα από κωμωδία και φέτος εκθρονίστηκε από το εκπληκτικό Better Things της Pamela Aldon και του Louis C.K., που ήταν τα πάντα: ξεκαρδιστικό και ταυτόχρονα γροθιά στο στομάχι. Με μια σαραντάχρονη μητέρα τριών κορών να ψάχνει να ισορροπήσει τα ανισορρόπητα. Μεγάλες αλήθειες, καθόλου επιτηδευμένες ή υπερβολικές, σου δείχνει απλά και λίγο θυμωμένα τι σημαίνει να είσαι διαζευγμένη μητέρα και γυναίκα πρότυπο για τους άλλους. Ιδιοφυές. Αυτό που προσωπικά με κέρδισε πέρα από την Aldon, ήταν οι ηθοποιοί που παίζουν τις κόρες της. Από τη μικρούλα μέχρι την έφηβη και τη μεσαία Frankie να κλέβει τη παράσταση με τη διαφορετικότητα της. Ήταν παιδιά που δεν έχω ξανά συναντήσει στο Hollywood.

3caa7576-44d7-4594-a6aa-d5ff533d48e2

November Book Haul

20161207_213233_film12

Κατέφθασε η παραγγελία μου από το Cosmotebooks, παρέα με ένα δωράκι:

Treats, μία μικρή συλλογή από short stories για τις σχέσεις του σήμερα. Μιλά για τη μοναξιά, τη δουλειά, την οικογένεια και όλα όσα μπορεί να σ’ενδιαφέρουν. Το είχε προτείνει η Leena από το JustKissMyFrog πριν από αρκετό καιρό και κατάφερα επιτέλους να το πάρω. Στο εξώφυλλο του γράφει: «It was the curse of the modern age, options: who needed options, when everything was esentially meaningless?». Καταπιάνεται με σύγχρονα θέματα, όπως την κατάθλιψη, την έκτρωση, τις εξωσυζυγικές σχέσεις και μου θυμίζει κάτι από ένα πιο σοβαρό Girls. (Όλα αυτά σε μονάχα 129 σελίδες!)

Vivian Versus America, το δεύτερο βιβλίο που κλείνει τη σειρά Vivian Apple at the End of the World που λάτρεψα. Περιμένω να έρθει η Κυριακή να το καταβροχθίσω σε μία μέρα!

The Humans, το είχαμε βρει ξεχασμένο σε ένα από τα δωμάτια που νοικιάζαμε στο καλοκαιρινό μας road trip στην Πελοπόννησο. Το είχε πάρει η φίλη μου αρχικά και το έφερε τώρα να το διαβάσω κι εγώ. Είναι ένα μικρούλι ya sci-fi, από τον Matt Haig που ακούω ότι αγαπούν πολύ.

Girl at War, ένα coming-of-age στόρυ ενός κοριτσιού που γεννήθηκε στη Κροατία τη περίοδο του εμφύλιου πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Δεν έχω διαβάσει ξανά για τα Βαλκάνια και τον πόλεμο και μέσα από τη μορφή μιας ιστορίας ενηλικίωσης νομίζω θα το βρω πιο εύκολο και προσιτό.

Tiger Lily, ένα σύγχρονο retelling της μαγικής ιστορίας του Peter Pan που η φίλη μου η Δέσποινα εξυμνεί.

Tuesday Nights in 1980, ένα βιβλίο που περιγράφει ότι μ’αρέσει να διαβάζω (και να είμαι): η art scene που ανεβαίνει στο Soho το 1980 μέσα από τα μάτια νέων καλλιτεχνών και κριτικών, με έντονα pop vibes να το συγκρίνουν με το Sex and the City μέσα στη πολύχρωμη γραφή του. Δώρο από τη Δήμητρα για τα γενέθλια μου, με ξέρει καλύτερα απ’ότι πίστευα!

Θα σας πω εντυπώσεις μόλις τα διαβάσω! 🙂

November Favorites

Αυτό το μήνα θα μπορούσα να έχω διαβάσει ή δει πολλά πράγματα, αντί γι’αυτό έβλεπα ξανά και ξανά το Skam. Είχε καιρό να μ’επηρεάσει με αυτό τον τρόπο σειρά, ήταν πανέμορφη ενώ με έκανε να λατρέψω και αρκετά (περίεργα) μουσικά κομμάτια που έπαιζαν κατά τη διάρκεια της:

Tami T – Never Loved This Hard (μια κοπέλα κι ένα synthesizer)
Elsa & Emilie – Run Live @ Broen Studio  (δύο κοπέλες από τη Νορβηγία που από τα 13 τους τραγουδούν μαζί και βγάζουν αυτά τα ατμοσφαιρικά και σκοτεινά κομμάτια)
Susanne Sundfør – Kamikaze (ένα από τα τραγούδια που δεν θα μου άρεσε υπό άλλες συνθήκες, αλλά η εισαγωγή του παίζει στην αγαπημένη μου σκηνή όλης της σειράς και την έχω συνδυάσει με τρόπο που με κάνει να ανατριχιάζω κάθε φορά)
Karpe Diem – Hvite Menn Som Pusher 50 (κοροϊδέψτε όσο θέλετε αλλά η Νορβηγική rap γαμάει! -κι ας μην καταλαβαίνω τίποτα)
Childish Gambino – II. Zealots of Stockholm (ότι έχει Childish Gambino με βρίσκει σύμφωνη -btw κυκλοφόρησε καινούριο album που δεν έχω ακούσει ακόμη!)

Σε άλλα νέα πέρα από το Skam, τελείωσα το Better Things και το Insecure, εξαιρετική τηλεόραση. Ετοιμάζω σχετικό post σύντομα και για τα δύο.

Είδα το πολύ καλό Monster Callsτα animation κομμάτια του ήταν ότι πιο όμορφο έχω δει τα τελευταία χρόνια στο κινηματογράφο (με χάλασε το ότι ήταν λίγο εκβιαστικά συγκινητικό), ενώ είδα και το Fantastic Beasts and Where to Find Them, το οποίο βρήκα καλό, αλλά σίγουρα παιδικό.

Τέλος, αυτό τον μήνα ήταν τα γενέθλια μου, μπήκα oficially στα 25. Για κάποιο λόγο δεν με τρόμαξε όσο θα περίμενα, ότι αλλαγές θα μπορούσαν να γίνουν σε αυτή την ηλικία έχουν συμβεί εδώ και μήνες (μένω μόνη μου, έχω «σταθερή» δουλειά, ευθύνες, λογαριασμούς κλπ) αλλά με χτύπησε με διαφορετικό τρόπο. Με έκανε περισσότερο από ποτέ να θέλω να ταξιδέψω, να αλλάξω εμφανισιακά, να μάθω καινούρια πράγματα. Να αλλάξω γενικά. Φέτος δεν είχε συμβουλές του τύπου «25 πράγματα που έμαθα σε 25 χρόνια», φέτος απλά ψάχνω να εξελιχθώ, να γίνω καλύτερη σε ότι νιώθω ελλειπή. Φέτος μεγάλωσα και νιώθω το χρόνο να περνά πιο γρήγορα απ’ότι θα ήθελα.

15055784_962399047193055_7190039165425513369_n