Treats

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι συλλογές από short stories, δεν προλάβαινα να δεθώ με τους χαρακτήρες, να μάθω περισσότερα για τον τόπο τους ή να καταλάβω τις προθέσεις τους. Συνήθως οι μισές ήταν καλές ιστορίες, οι μισές κακές και δύο μόνο αληθινά διαμάντια που φαίνονταν να δίνουν και τον τίτλο στο εκάστοτε βιβλίο. Είχα χρόνια λοιπόν να διαβάσω ολόκληρη συλλογή από short stories, από τότε που είχα εντυπωσιαστεί με τις Καναδές masters Alice Munro και Mavis Galllant. Κι έπειτα έπεσε στα χέρια μου το Treats.

12728409_897965656968900_1352604150_n
@theskinnymag

Ένα βιβλίο 130 σελίδων με πολλές ιστορίες που εξελίσσονται σε δύο μονάχα σελίδες! Είναι ψυχογραφικές και αναλύουν τις σχέσεις του σήμερα, ανάμεσα στους late twenties και early thirties. Είναι ήρωες που έχεις στη παρέα σου ή είσαι εσύ η ίδια. Και ίσως πετυχαίνει επειδή δεν τις κινεί η υπόθεση ή τα γεγονότα, αλλά οι σκέψεις τους. Τις ιστορίες ενώνει η φωνή της αφήγησης και τις κρατά δεμένες το κοινό αίσθημα μελαγχολίας και κυνισμού. Δεν είναι ιστορίες αισιοδοξίας ή αγάπης, το αντίθετο, αντικατοπτρίζουν την «άσχημη» πλευρά του σημερινού dating scene με μία σάτυρα που σε κάνει να αποδέχεσαι την απογοήτευση πιο ομαλά, «at least we can laugh about it».

Το μικρό αυτό βιβλιαράκι εξέδωσε μία ανεξάρτητη εκδοτική της Σκωτίας, Freight Books και το έγραψε η Lara Williams, τη γραφή της οποίας μπορώ να ξεχωρίσω πλέον παντού. Είναι ιδιαίτερη και φοβερά διορατική. Η αγαπημένη μου ιστορία ήταν η «Sundaes at the Tipping Yard», όπου περιγράφει μια φοιτήτρια που κάνει το MA της σε Creative Writing και διακωμωδεί όλο το περίγυρο της, «…there are things to be learned and there are things to be felt and occasionally the two overlap; and that’s where the trouble begins..». Μιλά για τη μητρότητα, την ενηλικίωση, το χωρισμό, την απάτη, το σεξ, το συναίσθημα ότι όλοι τριγύρω σου εξελίσσονται κι εσύ μένεις στάσιμη. Για τις ανασφάλειες και τη συνειδητοποίηση ότι δεν θα βρεις ποτέ αυτό που ψάχνεις. Θυμίζει λίγο το Frances Ha, αλλά είναι περισσότερο καταθλιπτικό, θα μπορούσε να μοιάζει στο Girls, αλλά είναι λιγότερο πειραματικό, «…she spent her life, she realised, impassively content and yet unable to settle..». Το σίγουρο είναι ότι θα ξαναδιαβάσω οτιδήποτε δικό της, κατά προτίμηση σενάριο.

Το παρήγγειλα από το CosmoteBooks, αλλά υποθέτω μπορείτε να το βρείτε και στα δικά σας sites, το προτείνω σε όλα τα κορίτσια των είκοσι/τριάντα κάτι και σε όλους όσους πιστεύουν πως οι millennials δεν μπορούν να παράγουν τέχνη και τα βρίσκουν όλα εύκολα. Αυτή είναι η απάντηση τους.

 

Advertisements

3 thoughts on “Treats

  1. Υπάρχει κάτι αντίστοιχο μεταφρασμένο στα Ελληνικά; Όχι απαραίτητα short stories. Πιθανώς και βιβλίο. Κάτι που να έχει να κάνει με τα early thirties και τη ζωή εκέι γύρω;

    1. Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει κάποιο αντίστοιχο στα ελληνικά, εκτός από το «Δεν Είμαι Τέτοιο Κορίτσι» της Lena Dunham, δεν είναι ακριβώς στο ίδιο στυλ αλλά ίσως σ’αρεσει, ψαξ’το 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s