March Favorites

Γενικά αυτή η βδομάδα μου έχει πάει πολύ σκατά, γι’αυτό σκέφτηκα να γράψω σήμερα τα αγαπημένα του μήνα μήπως και σκεφτώ κάτι θετικό. Παιδιά δώστε λίγα good vibes, τα νεύρα μου δεν είναι καλά.

Ξεκινάω με τα καλύτερα μουσικά κομμάτια που επισκιάστηκαν αυτές τις βδομάδες από το απίστευτο Makeba της Jain, τo video clip της είναι οργασμός στα μάτια. Έπειτα ακολουθεί το Firefight της Tommy και το Rainbow της Lola Marsh, ιδιαίτεροι ήχοι που θυμίζουν έντονα κάτι που θα άκουγες στον Pepper ή σε κάποιο μικρό, ψαγμένο μπαράκι του κέντρου.

Αυτό το μήνα είδα το Before the Flood, το ντοκιμαντέρ που δημιούργησε ο Fisher με τον DiCaprio για την κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση του πλανήτη. Με κατατρόμαξε, μου έμαθε πολλά, αλλά κυρίως μου έδειξε λύσεις. Ήταν συγκλονιστικό, να το δείτε (σας άφησα link από πάνω).

Τα καλύτερα βιβλία που διάβασα ήταν εκείνα της Ferrante, «Η Υπέροχη Φίλη Μου» και «Το Νέο Όνομα» που κλείνουν τη μισή τετραλογία. Τα αγάπησα για όλα όσα ήταν, ειδικά το δεύτερο. Δεν εκτιμώ μόνο το ότι είναι η πρώτη ιστορία που διαβάζω για τη φιλία δύο γυναικών, αλλά και το ότι ήταν τόσο βαθιά, αληθινή, ψυχογραφική, φεμινιστική. Ήταν όλα όσα της άρμοζαν.

To τεστ 16 personalities το έχετε ακούσει; Εγώ δεν είχα ιδέα και τελικά ήταν τρομακτικά έγκυρο -βγήκα ENFP, πείτε μου και τα δικά σας αποτελέσματα!

Με τους vegan πως τα πάτε; Ανακάλυψα την Olivia από το Liv’s Healthy Life και λάτρεψα όλες τις συνταγές της, προς το παρόν έχω δοκιμάσει αυτά κι εκείνα. Μπορείτε να ακολουθήσετε και το instagram της, είναι υπέροχο! Η καλύτερη συνταγή του μήνα ωστόσο (σύμφωνα με τους φίλους μου) είναι τα muffins με φράουλα που τους έφτιαξα.

Από σειρές το μόνο που έχω να πω είναι ξεκάθαρα *This is Us* δεν αξίζει να δείτε τίποτα άλλο αν δεν αρχίσετε πρώτα αυτό. Πριν λίγες μέρες έπαιξε το finale του και μας έσπασε για ακόμη μια φορά.

Σε περίπτωση που δεν τον γνωρίζετε (δύσκολο), σκέφτηκα να σας συστήσω τον Casey Neistat, ο οποίος δημιούργησε ένα από τα αγαπημένα μου video αυτό το μήνα, Do What You Can’t, μία ωδή προς τους youtubers! Επίσης ανακάλυψα τη Garden Answer καθώς έψαχνα tips για να μεγαλώσω κακτάκια, είναι ειδήμων στο θέμα και τον Nerd Writer που κάνει κριτική (to the point) και αποδομεί διάφορα φαινόμενα της ποπ κουλτούρας. Ότι και να σας λέω παρ’όλα αυτά, μία παραμένει στη κορυφή και εκεί θα βρίσκεται κάθε φορά που βγάζει καινούριο βίντεο, η Sosonia φυσικά:

*Δυστυχώς δεν γνωρίζω από που είναι το σημερινό gif.

Advertisements

Upcoming Ya 

Δεν ξέρω τι συμβαίνει με το 2017, αλλά είναι η χρονιά που θα κυκλοφορήσουν νέα βιβλία όλοι οι παλιοί masters του είδους. Όσοι συγγραφείς των young adult αγαπήσαμε, φέτος κάνουν τρελό comeback! Έχουμε και λέμε: 

Ο Benjamin Alire Sáenz του Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe επιστρέφει με μια παρόμοια ιστορία για την οικογένεια, τη προσωπική και εθνική ταυτότητα, τη φιλία και όλα όσα μας είχε κάνει να ερωτευθούμε με το πρώτο του μυθιστόρημα.

H Jenny Han κυκλοφορεί στις 4 Απριλίου το τρίτο μέρος της ιστορίας της Lara Jean. Cute μέχρι εκεί που δεν φτάνει.

Η Veronica Roth του πολυσυζητημένου Divergent εκδίδει ένα sci-fi μυθιστόρημα αυτή τη φορά και έχει ήδη αρχίσει το τρελό marketing γύρω του.

Η Kasie West μας φέρνει φέτος το By Your Side. Είναι από εκείνα τα contemporary summery ya που σου φτιάχνουν τη διάθεση, έχω σκοπό να διαβάσω όσο περισσότερα μπορώ δικά της, καθώς είναι η queen των ya. Προς το παρόν το μόνο δικό της που έχω ολοκληρώσει είναι το το On the Fence, το οποίο είχα βρει απίστευτα γλυκό.

Η Laini Taylor του Daughter of Smoke and Bone γράφει το Strange the Dreamer, δεν ξέρω τι να περιμένω πέρα από τεράστιες δόσεις φαντασίας.

Η Cassandra Clare που δεν φαίνεται ότι επιθυμεί να βάλει τέλος στο canon των Θανάσιμων Εργαλείων, φέρνει το δεύτερο βιβλίο του spin-off The Dark Artifices. (Μη με ρωτήσετε για τα prequels, τα sequels και τα spin-offs αυτής της εξαλογίας -έχω χαθεί!)

Ταυτόχρονα η Michelle Hodkin του The Unbecoming of Mara Dyer αποφάσισε να γράψει την ιστορία ξανά από τα μάτια του Noah. Κάτι τέτοια πολύ μ’εκνευρίζουν αλλά αν ενδιαφέρεται κανείς το βιβλίο θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο αυτής της χρονιάς.

Εκτός όμως από τους ήδη γνωστούς συγγραφείς φέτος κάνουν την εμφάνιση τους κάποιοι καινούριοι που μου έχουν κινήσει το ενδιαφέρον:

Πρώτη με διάφορα η Angie Thomas του The Hate U Give, ένα βιβλίο που ξεπήδησε από τη καρδιά του κινήματος Black Lives Matter.

To You’re Welcome Universe, που καταπιάνεται με τη κουλτούρα του graffiti μέσα από μία ηρωίδα, η οποία είναι κωφή, κάτι το οποίο σε εισάγει σε ακόμη έναν διαφορετικό κόσμο απ’ότι έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε.

Και τέλος το Here We Are: Feminism for the Real World, ένα non fiction βιβλίο (σπάνιο για το είδος των ya) σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι φεμινίστρια σήμερα.

Latest Reads

The Bluest Eye

H Toni Morrison έχει τη μαγική ικανότητα να σου παρουσιάζει μια ζωή κι έναν χαρακτήρα σε λιγότερο από 10 σελίδες και εσύ ξαφνικά να βγάζεις νόημα για το πως λειτουργεί ολόκληρος ο κόσμος. Αυτό κάνει και στο The Bluest Eye, δίνοντας μας την ιστορία μιας «μαύρης» οικογένειας, εκείνη της Breedlove στο Ohio του ’40. Η μικρή Pecola εύχεται να είχε τα πιο γαλάζια μάτια στον κόσμο γιατί έτσι θα έμοιαζε με τα πανέμορφα λευκά παιδάκια, που όλοι τ’αγαπάνε και τους δίνουν σημασία. Μια σπαρακτική ιστορία για το τι έπρεπε να βιώσουν κάποιοι άνθρωποι σε μία κοινωνία ρατσιστική, άδικη και γεμάτη απορρίψεις. Είναι μονάχα 250 σελίδες και σε κάνει να θαυμάζεις τη κάθε πρόταση της. Έχω ήδη παραγγείλει το Beloved, το μυθιστόρημα που χάρισε στη Morrison το Nobel.

♦♦♦

All the Bright Places

Τι γίνεται όταν δύο παιδιά συναντιούνται στην κορυφή του καμπαναριού του σχολείου, ίσως για να πέσουν κάτω…. Μια όμορφη, αλλά αναμφίβολα θλιμμένη ιστορία για ένα αγόρι και μια κοπέλα που περνούν, με δύο τελείως διαφορετικούς τρόπους, κατάθλιψη, όσο πιο προσωπικά και οικεία τους επιτρέπεται. Η γραφή είναι όμορφη και εύκολη χωρίς να μειώνει την αξία της. Η Niven φαίνεται να ξέρει ακριβώς για τι πράγμα μιλά όταν πραγματεύεται ευαίσθητα θέματα όπως οι ψυχικές ασθένειες. Το τέλος του με θύμωσε πολύ, είχα σκοπό να πω ότι μου φάνηκε εύκολο αλλά καταλαβαίνω ότι ήταν αναπόφευκτο. Ίσως αν είχε διαφορετικό marketing να μη με εξόργιζε τόσο και όσο και αν προσπάθησαν να το συγκρίνουν με το The Fault In Our Stars, τόσο πιο έντονα μου θύμιζε το Love Letters to the Dead. Εύχομαι κάποια στιγμή το ya genre να ξεφύγει από αυτό το στερεότυπο που το εγκλωβίζει και να μας δώσει χαρακτήρες με υπόσταση και ρεαλιστικότητα.

♦♦♦

Η Υπέροχη Φίλη Μου

Κάτι η αναφορά της Zizeloni για το πόσο της άρεσε, κάτι η επιλογή της Αλίκης για το βιβλίο του μήνα, ξαναθυμήθηκα το πρώτο βιβλίο της Τετραλογίας της Νάπολης που είχα χαρίσει στη μαμά μου και το πήρα απόφαση να ανακαλύψω το πολυσυζητημένο πρόσωπο της Ferrante. Το καταβρόχθισα και προμηθεύτηκα αμέσως το δεύτερο μέρος της ιστορίας «Το Νέο Όνομα» σχηματίζοντας μια θεωρία: η Ferrante είναι η σύγχρονη Jane Austen της Ιταλίας. Το ξέρω, μεγάλη κουβέντα είπα αλλά  -bear with me- αν το σκεφτείτε η Austen δεν έγραφε αριστουργηματικά (δεν ήταν και Brontë), δεν αναφερόταν σε καθολικούς προβληματισμούς ούτε καταπιανόταν με φιλοσοφικές αναζητήσεις, έκανε όμως κάτι πολύ σημαντικό: μιλούσε για τη γυναίκα και τη θέση της στη κοινωνία μέσα από προσωπικά δράματα και γάμους. Δεν έγραφε δοκίμια, έγραφε σαπουνόπερες αλλά εξαιρετικά όμορφα και βαθιά. Το ίδιο ακριβώς κάνει και η Ferrante. Στην αρχή με ξένισε το ότι διάβαζα για δύο κοπέλες σε ένα χωριό και τα είκοσι άτομα που συναναστρέφονταν, αλλά η όλη ουσία βρίσκεται στο ότι ολόκληρος ο κόσμος μας χωράει σε αυτό το χωριό και τα είκοσι άτομα: οι κοινωνικές τάξεις, οι προσωπικές φιλοδοξίες, η απόσταση της φτώχειας με το πλούτο, η γυναίκα στην οικογένεια, η σεξουαλική αφύπνιση μέχρι και παρενόχληση, τα πάντα. Η Ferrante γράφει με εκπληκτική ευκρίνεια για χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν παγκόσμιες αξίες και πόνους. Βοηθάει απίστευτα και το setting της Νάπολης, που αποκτά χαρακτήρα δικό της και σε ρουφά στην κουλτούρα της Νότιας Ιταλίας (που μου θυμίζει τόσο έντονα τον Πειραιά του ’60). Μου άρεσε πολύ και διαβάζοντας το review του SoMuchReading, δεν θα μπορούσα να συνοψίσω καλύτερα την άποψη μου: «Το μυθιστόρημα μοιάζει να μην κάνει σχεδόν τίποτα λάθος, αλλά δεν είμαστε και ιδιαίτερα σίγουροι τι κάνει τόσο καλά.».

Winter Book Haul

Αυτούς τους μήνες πήρα μόνο έξι βιβλιαράκια, εκ των οποίων έχω ήδη διαβάσει τα τρία και νιώθω πολύ περήφανη που δεν αφήνω πολλά αδιάβαστα. Περιμένω κάποιες καινούριες κυκλοφορίες τώρα την άνοιξη γι’αυτό και κρατήθηκα να μην πάρω τίποτα άλλο, μέχρι να έρθουν στα χέρια μου τα: The Hate U Give, We Are Okay και Goodnight Stories for Rebel GirlsΠρος το παρόν στα ράφια μου προστέθηκαν: Continue reading «Winter Book Haul»