Latest Reads

The Bluest Eye

H Toni Morrison έχει τη μαγική ικανότητα να σου παρουσιάζει μια ζωή κι έναν χαρακτήρα σε λιγότερο από 10 σελίδες και εσύ ξαφνικά να βγάζεις νόημα για το πως λειτουργεί ολόκληρος ο κόσμος. Αυτό κάνει και στο The Bluest Eye, δίνοντας μας την ιστορία μιας «μαύρης» οικογένειας, εκείνη της Breedlove στο Ohio του ’40. Η μικρή Pecola εύχεται να είχε τα πιο γαλάζια μάτια στον κόσμο γιατί έτσι θα έμοιαζε με τα πανέμορφα λευκά παιδάκια, που όλοι τ’αγαπάνε και τους δίνουν σημασία. Μια σπαρακτική ιστορία για το τι έπρεπε να βιώσουν κάποιοι άνθρωποι σε μία κοινωνία ρατσιστική, άδικη και γεμάτη απορρίψεις. Είναι μονάχα 250 σελίδες και σε κάνει να θαυμάζεις τη κάθε πρόταση της. Έχω ήδη παραγγείλει το Beloved, το μυθιστόρημα που χάρισε στη Morrison το Nobel.

♦♦♦

All the Bright Places

Τι γίνεται όταν δύο παιδιά συναντιούνται στην κορυφή του καμπαναριού του σχολείου, ίσως για να πέσουν κάτω…. Μια όμορφη, αλλά αναμφίβολα θλιμμένη ιστορία για ένα αγόρι και μια κοπέλα που περνούν, με δύο τελείως διαφορετικούς τρόπους, κατάθλιψη, όσο πιο προσωπικά και οικεία τους επιτρέπεται. Η γραφή είναι όμορφη και εύκολη χωρίς να μειώνει την αξία της. Η Niven φαίνεται να ξέρει ακριβώς για τι πράγμα μιλά όταν πραγματεύεται ευαίσθητα θέματα όπως οι ψυχικές ασθένειες. Το τέλος του με θύμωσε πολύ, είχα σκοπό να πω ότι μου φάνηκε εύκολο αλλά καταλαβαίνω ότι ήταν αναπόφευκτο. Ίσως αν είχε διαφορετικό marketing να μη με εξόργιζε τόσο και όσο και αν προσπάθησαν να το συγκρίνουν με το The Fault In Our Stars, τόσο πιο έντονα μου θύμιζε το Love Letters to the Dead. Εύχομαι κάποια στιγμή το ya genre να ξεφύγει από αυτό το στερεότυπο που το εγκλωβίζει και να μας δώσει χαρακτήρες με υπόσταση και ρεαλιστικότητα.

♦♦♦

Η Υπέροχη Φίλη Μου

Κάτι η αναφορά της Zizeloni για το πόσο της άρεσε, κάτι η επιλογή της Αλίκης για το βιβλίο του μήνα, ξαναθυμήθηκα το πρώτο βιβλίο της Τετραλογίας της Νάπολης που είχα χαρίσει στη μαμά μου και το πήρα απόφαση να ανακαλύψω το πολυσυζητημένο πρόσωπο της Ferrante. Το καταβρόχθισα και προμηθεύτηκα αμέσως το δεύτερο μέρος της ιστορίας «Το Νέο Όνομα» σχηματίζοντας μια θεωρία: η Ferrante είναι η σύγχρονη Jane Austen της Ιταλίας. Το ξέρω, μεγάλη κουβέντα είπα αλλά  -bear with me- αν το σκεφτείτε η Austen δεν έγραφε αριστουργηματικά (δεν ήταν και Brontë), δεν αναφερόταν σε καθολικούς προβληματισμούς ούτε καταπιανόταν με φιλοσοφικές αναζητήσεις, έκανε όμως κάτι πολύ σημαντικό: μιλούσε για τη γυναίκα και τη θέση της στη κοινωνία μέσα από προσωπικά δράματα και γάμους. Δεν έγραφε δοκίμια, έγραφε σαπουνόπερες αλλά εξαιρετικά όμορφα και βαθιά. Το ίδιο ακριβώς κάνει και η Ferrante. Στην αρχή με ξένισε το ότι διάβαζα για δύο κοπέλες σε ένα χωριό και τα είκοσι άτομα που συναναστρέφονταν, αλλά η όλη ουσία βρίσκεται στο ότι ολόκληρος ο κόσμος μας χωράει σε αυτό το χωριό και τα είκοσι άτομα: οι κοινωνικές τάξεις, οι προσωπικές φιλοδοξίες, η απόσταση της φτώχειας με το πλούτο, η γυναίκα στην οικογένεια, η σεξουαλική αφύπνιση μέχρι και παρενόχληση, τα πάντα. Η Ferrante γράφει με εκπληκτική ευκρίνεια για χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν παγκόσμιες αξίες και πόνους. Βοηθάει απίστευτα και το setting της Νάπολης, που αποκτά χαρακτήρα δικό της και σε ρουφά στην κουλτούρα της Νότιας Ιταλίας (που μου θυμίζει τόσο έντονα τον Πειραιά του ’60). Μου άρεσε πολύ και διαβάζοντας το review του SoMuchReading, δεν θα μπορούσα να συνοψίσω καλύτερα την άποψη μου: «Το μυθιστόρημα μοιάζει να μην κάνει σχεδόν τίποτα λάθος, αλλά δεν είμαστε και ιδιαίτερα σίγουροι τι κάνει τόσο καλά.».

Advertisements

13 thoughts on “Latest Reads

  1. Το σκεφτόμουν ξανά και ξανά για την Υπέροχη Φίλη, διότι ξέρω πως αν ξεκινήσω σειρά βιβλίων θα πρέπει να την ολοκληρώσω πάση θυσία. Ψυχαναγκασμός βλέπεις. Με έπεισες πάντως και θα το προμηθευτώ το συντομότερο! Καλές αναγνώσεις 🙂

    1. Νομίζω θα σ’αρεσει, δεν μπορώ να το πω με σιγουριά γιατί είναι από αυτά τα βιβλία που δεν ξέρεις, αλλα σιγουρα αξίζει να του δώσεις μια ευκαιρία 😉

  2. Συμφωνώ για το «Όλα τα φωτεινά μέρη», μου άρεσε αρκετά αλλά προτιμώ το «Θα σου χαρίσω τον ήλιο». Αλλά για την Austen δε συμφωνώ. Γράφει υπέροχα! Έχεις διαβάσει τα βιβλία της στ’ αγγλικά; Έχει αυτό το αγγλικό wit, αυτή τη λεπτή ειρωνεία που λατρεύω. Κάνει κοινωνική κριτική μέσα από «τετριμμένα» θέματα, που όμως την εποχή εκείνη ήταν η μόνη γυναικεία πραγματικότητα. Και τι κακή συνήθεια, οτιδήποτε γυναικείο να μην το παίρνουμε στα σοβαρά! Έτσι και η Φερράντε, καταδεικνύει τις κοινωνικές αδικίες, τη γυναικεία φιλία (και πόσο διαστρεβλώνεται από τον περίγυρο), την αναζήτηση ενός μεγαλύτερου νοήματος. Απλώς λατρεύω! Έχω και το δεύτερο βιβλίο και με κοιτάζει παραπονιάρικα κάθε μέρα να το πιάσω στα χέρια μου.

    1. Έχω διαβάσει το Sense and Sensibility που δεν με εντυπωσίασε αλλα μετά έπιασα στα χέρια μου το Pride and Prejudice και τρελάθηκα! Δεν αμφισβητώ ότι γράφει υπέροχα, αν συλλογιστείς τις συνθήκες και την εποχή της. Το ίδιο μου έβγαλε και η Ferrante, οτι παρά τη κοινωνία που μεγάλωσε, μπόρεσε να την δει πιο κριτικά και βαθιά, περισσότερο σαν θεατής παρά σαν θύμα. Προς το παρόν είμαι στην αρχή του δεύτερου και μου αρέσει πιο πολύ από το πρώτο, να το αρχίσεις σύντομα, φεύγει νεράκι! Ξέρεις ποτέ θα κυκλοφορήσει το τρίτο?

      1. Για Ιούνιο είναι προγραμματισμένο το τρίτο. Θα το πιάσω σύντομα, απλώς με παιδεύει ένα non fiction που διαβάζω τώρα: «The Madwoman in the Attic: The Woman Writer and the Nineteenth-Century Literary Imagination» των Sandra M. Gilbert, Susan Gubar – πολύ καλό αλλά δε φεύγει γρήγορα σαν λογοτεχνικό.

        1. Α αυτό που βασίζεται στο χαρακτήρα του μυθιστορήματος της Jane Eyre ε? Ενδιαφέρον ακούγεται 😉 Θα περιμένω το τρίτο στα ελληνικά, δεν μου πάει να το διαβάσω στα αγγλικά… Το δεύτερο πάντως είναι ακόμη πιο ψυχογραφικό και με περισσότερες εμφανείς δόσεις φεμινισμού από το πρώτο, πολύ καλό!

          1. Τελικά της Φερράντε θα βγει την επόμενη εβδομάδα κατά πάσα πιθανότητα! Το λέω μήπως θέλεις να τρέξεις να το παραγγείλεις 😛

  3. Δεν έχω διαβάσει Ferrante και πρέπει… Τη βλέπω κυριολεκτικά παντού! Το The Bluest Eye δε το γνώριζα καν και μόνο από την περιγραφή το βρίσκω συγκλονιστικό. Είναι κρίμα που τέτοια βιβλία είναι σχεδόν άγνωστα.

    1. Ναι κι εγώ δεν το γνώριζα και το άκουσα πρώτη φορά από μία αγαπημένη μου booktuber, αλλά νομίζω έχει διαγράψει το κανάλι της πλέον και δεν μπορώ να σου στείλω link. Είναι φοβερό βιβλίο και είχε κυκλοφορήσει πριν πολλά χρόνια και στα ελληνικά αν σ’ενδιαφέρει από τις εκδόσεις Νεφέλη. Αύριο θα πάρω το Beloved 😀 Έφτασε η παραγγελία μου!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s