My Spring Reads

Το Νέο Όνομα

Η Ferrante στο δεύτερο μυθιστόρημα της σειράς της γίνεται ακόμη πιο ψυχογραφική και φεμινίστρια με διακριτικές και άλλοτε εμφανέστατες πινελιές σχολίων για τη κοινωνία και την οικογένεια που αυτή διαμορφώνει. Πολύ πιο καταιγιστικές οι εξελίξεις στο συγκεκριμένο με απρόσμενα time jumps, αν και με μία αχρείαστη και κουραστική παύση -η λεπτομερέστατη ενότητα στην Ισκιά- δεν σε άφηνε να το αφήσεις. Το τελείωσα και για μέρες σκεφτόμουν τι θα απογίνουν η Λίλα και η Έλενα. Αυτό το καλοκαίρι θα αρχίσουν τα γυρίσματα της τετραλογίας της Νάπολης, με το HBO να συνεργάζεται με ιταλική παραγωγή που θα δώσει ζωή στους χαρακτήρες. Κάθε βιβλίο θα αποτελείται από οχτώ επεισόδια που αναμένεται να παρακολουθήσουμε τον ερχόμενο χειμώνα.

♦ ♦ ♦

God Help the Child

Ένα νήμα ανθρώπων που τους ενώνει το τραυματικό παρελθόν τους. Η μόνη λέξη που μου έρχεται για να το περιγράψω είναι ακατέργαστο, raw. Η Morrison μπέρδευε τις αφηγηματικές φωνές (ίσως σε υπερβολικό βαθμό κάποιες φορές) και έδινε βάθος σε όλους τους χαρακτήρες της, η υπόθεση ωστόσο εξελισσόταν με τα γεγονότα και όχι με τους ίδιους. Φαίνεται ότι ήταν το ντεμπούτο της από πολλές απόψεις, στην πορεία έμαθε να μιλάει για τα ίδια σημαντικά (κυρίως φυλετικά) θέματα, αλλά με πιο λιτό και κοφτερό τρόπο. Εννοείται ότι δεν του έλειπε το θάρρος, αλλά η απλότητα. Μου άρεσε, καταλαβαίνω πως το πρώτο αυτό μυθιστόρημα της την έκανε να ξεχωρίσει και να υποσχεθεί όλα όσα ακολούθησαν, απλώς δεν φτάνει τα αριστουργήματα που έγραψε αργότερα.

 

♦ ♦ ♦

The Hate U Give

Ντεμπούτο young adult βουτηγμένο στο #BlackLivesMatter κίνημα. Η Starr είναι μάρτυρας δολοφονίας του φίλου της από αστυνομικό, στα γκέτο του σήμερα, στην όχι και τόσο φιλελεύθερη Αμερική του τώρα. Εξιστορεί όλες εκείνες τις ανεπαίσθητες διαφορές των δύο φυλών, που δεν φτάνουν για να φωνάξουν ρατσισμό αλλά είναι αρκετές για να σε κάνουν να θυμώσεις και να συνειδητοποιήσεις ότι επειδή δεν τα σκέφτεσαι εσύ, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν. Είναι αγριεμένο, δεν χαρίζεται ούτε στους μεν ούτε στους δε, δεν δικαιολογεί, ούτε ωραιοποιεί. Καταπιάνεται με ένα θέμα που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως σοβαρό μεμονωμένο περιστατικό, το γεγονός ότι είναι κομμάτι της καθημερινότητας τους το καθιστά ακραίο. Θέλω να πω πάρα πολλά για το συγκεκριμένο, γι’αυτό και θα γράψω ένα μεγαλύτερο post μόνο για την Angie Thomas αργότερα. Να το διαβάσετε, είναι από τα πιο δυνατά βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει φέτος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s