Ένα χρόνο χωρίς να αγοράσω βιβλία;

Σκεφτόμουν να πεταχτώ στο Public και να πάρω κάποια βιβλία για τις διακοπές μου και τελείως τυχαία έπιασα από το ράφι της βιβλιοθήκης μου την Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα της Άλκης Ζέη, το ξεκίνησα και τώρα δεν μπορώ να το αφήσω κάτω. Και άρχισα να αναρωτιέμαι πόσα βιβλία ήδη έχω που δεν έχω προλάβει να αρχίσω επειδή πάντα παίρνω κάποιο άλλο, άλλο και άλλο. Και σκέφτηκα… πως ίσως θα μπορούσα να διαβάσω -ή τουλάχιστον να αρχίσω και να δω αν μου αρέσουν- τα αδιάβαστα βιβλία που τόσα χρόνια περιμένουν στα ράφια μου. Ίσως ανακαλύψω θησαυρούς ή τον παλιό ενθουσιασμό που με έκανε να τα αγοράσω εξαρχής.

Λέω λοιπόν να μην αγοράσω για λίγο καιρό κάποιο καινούριο βιβλίο -με εξαίρεση το Ariel της Sylvia Plath και το The End We Start From που είχα παραγγείλει πριν βδομάδες και περιμένω να έρθουν προς το τέλος του μήνα και εννοείται το τέταρτο βιβλίο της Ferrante, όποτε και αν μας τιμήσει με τη παρουσία του -εκτός λοιπόν από αυτά, λέω να μην αγοράσω κάποιο βιβλίο αν συνεχίσουν να μου αρέσουν αυτά που στέκονται στα ράφια μου…

Και με αυτή τη σκέψη ξαφνικά με έπιασε ένας ενθουσιασμός, ίσως φταίει ότι είναι τόσο καλό το βιβλίο της Άλκης Ζέη και με κάνει να πιστεύω ότι και τα υπόλοιπα θα είναι εξίσου ενδιαφέροντα. Μακάρι! Ίσως μειώσω όλα αυτά που θέλω καιρό να διαβάσω, ίσως ανακαλύψω διαμαντάκια.. Ίσως βαρεθώ τα πάντα και πάω στο Public :p

*To gif είναι από εδώ