Balkans Roadtrip

Δεν προϋπήρξε τρελή οργάνωση, τα δωμάτια τα κλείσαμε δύο μέρες πριν, ο αδερφός μου και η κοπέλα του ήρθαν από το καράβι κατευθείαν στο αυτοκίνητο και όταν φύγαμε στις 2 το βράδυ αφήναμε μια Αττική να καίγεται… 

Αλλά φύγαμε.

Φτάσαμε στη Σόφια της Βουλγαρίας χωρίς ιδιαίτερη καθυστέρηση και στάσεις.

Και μετά από αρκετές ώρες, επιτέλους στο Βελιγράδι. Σε μία πόλη με ουρανοξύστες, σπιτάκια με κεραμίδια, βομβαρδισμένα κτίρια, ένα τεράστιο δάσος κι ένα ποτάμι. Μία πόλη με ευγενέστατους ανθρώπους, πεντανόστιμο φαγητό και δρόμους γεμάτους ζωή.
*(Μείναμε εδώ.)

Το βράδυ μπήκαμε στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, το οποίο δεν εκτίμησα ιδιαίτερα. Κάτι οι δύο ώρες στα σύνορα, κάτι οι πιο άγριοι, μεθυσμένοι πολίτες του, κάτι τα υπερβολικά συμμετρικά κτίρια του, δεν με κέρδισαν.

Ευτυχώς δραπετεύσαμε γρήγορα στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας. Την πιο ρομαντική πόλη που έχω επισκεφτεί. Γεμάτη με δρακάκια, τρομακτικά αγάλματα, γεφυρούλες και πεζόδρομους. Μια σταλιά πόλη που έχει για διαμάντι της τη λίμνη Bled.

Κι έπειτα πάλι στη Κροατία με κάθε καλή διάθεση να την ξαναγνωρίσω. Αρχικά στο εντυπωσιακό Plitvice, ένα τεράστιο σύμπλεγμα λιμνών και καταρρακτών

και στη πορεία στο Σπλιτ. Μια μικρή πόλη που μου θύμισε τον Πειραιά, λιμάνι κι αυτό… με τη διαφορά ότι είχε μεθυσμένους τουρίστες να συμπεριφέρονται όπως και στο Λαγανά. Τελικά δεν με ήθελε η Κροατία!
*(Μείναμε εδώ, στο πιο φανταστικό apartment του ταξιδιού.)

Και πάλι βιάστηκα να φύγω και κατευθυνθήκαμε προς το Μόσταρ, ένα μικρό χωριό της Βοσνίας. Πολλοί μου είπαν πως απ’ότι είδαν στις φωτογραφίες ήταν το αγαπημένο τους μέρος, γραφικό, βγαλμένο από άλλο αιώνα. Και ήταν κυριολεκτικά, και μεταφορικά. Ίσως το πιο τουριστικό μέρος που επισκεφτήκαμε σε έναν κατά τ’άλλα αφιλόξενο τόπο.

Την επόμενη μέρα τη περάσαμε στο Ντουμπρόβνικ, που έχει γνωρίσει μεγάλη φήμη από το Game of Thrones. Ένα τεράστιο κάστρο-λιμάνι.

Και αφού περιμέναμε τρεις γεμάτες ώρες στα σύνορα για να μπούμε στο Μαυροβούνιο, αντικρίσαμε το Κότορ, με μια απαράμιλλη ομορφιά -όμοια της δεν έχω συναντήσει αλλού. Άγρια φύση, θάλασσα ανάμεσα σε απόκοσμα βουνά και ανθρώπους χαμογελαστούς και λιγάκι… τρελούς.
*(Μείναμε εδώ.)

Με βαριά καρδιά γυρίσαμε πίσω, μπήκαμε στην Αλβανία και τη διασχίσαμε όλη χωρίς στάσεις μέχρι που φτάσαμε στην Εθνική μας και δεν πιστεύαμε ότι είχαμε αντέξει 11 ώρες στο αμάξι. Άλλες πέντε και ήμασταν σπίτια μας.

Έγιναν πολλά αυτές τις 7 μέρες, δεν προλάβαινα να συνειδητοποιήσω τι έβλεπα και που ζούσα. Ήταν μια εμπειρία που θα θυμάμαι για καιρό με τα καλά και τα κακά του. Μάζεψα μερικά tips για όποιον ενδιαφερθεί κάποτε να πραγματοποιήσει ένα παρόμοιο ταξίδι.

  • Κάθε χώρα έχει δικό της νόμισμα, εκτός από τη Σλοβενία που έχει ευρώ. Οι ξενοδόχοι παντού ωστόσο προτίμησαν να πληρωθούν σε ευρώ ενώ στο Μόσταρ δέχονταν το δικό μας νόμισμα αντί για μάρκα.
  • Το καλοκαίρι έχει αρκετή κίνηση στα σύνορα, ο χρόνος αναμονής μπορεί να φτάσει και τις πέντε ώρες. Εμάς δεν μας έψαξαν ούτε μία φορά (από τις 9) παρά μόνο στην Αλβανία για να μπούμε Ελλάδα, όπου απλά άνοιξαν το αμάξι και όχι τα πράγματα μας. (Στα πούλμαν βέβαια άνοιγαν τα πάντα.)
  • Tα περισσότερα από αυτά τα κράτη δεν ανήκουν στην Ε.Ε. οπότε τα πακέτα προσφοράς ομιλίας/ίντερνετ δεν ισχύουν, οι χρεώσεις είναι τρελά υψηλές.
  • Τώρα κάτι πιο προσωπικό, ας έχετε μαζί σας κάποιο φάρμακο για το στομάχι, εγώ έπαθα μια μίνι δηλητηρίαση στο Μόσταρ και με έσωσε.
  • Τέλος θα πω ότι εμένα όλο το ταξίδι -μαζί με πετρέλαιο, διόδια, διαμονή, τα οποία χωρίστηκαν σε πέντε άτομα, φαγητό και δώρα- μου κόστισε 400€, αλλά αυτό εξαρτάται από τον καθένα.

Έχει γράψει πολύ πιο αναλυτικά ο φίλος μου ο Δημήτρης κι άλλα χρήσιμα tips εδώ, ενώ μπορείτε να χαζεύετε photos εκεί.
Πείτε μου αν έχετε κάποια απορία, το cover image είναι από αυτό το υπέροχο blog.

Advertisements

12 thoughts on “Balkans Roadtrip

  1. Πω πω γυρίσατε σε πολλά μέρη, όχι αστεία! Μπράβο σας, respect! Θέλω κι εγώ να πάω Βαλκάνια εδώ και καιρό. Ψήνομαι να γνωρίσω τις παραλίες της Αλβανίας ένα από τα επόμενα καλοκαίρια ενώ θέλω τρελά να πάω και Ρουμανία. Την Κροατία επίσης τη βλεφαριάζω πολύ αλλά έχει γίνει τόσο must προορισμός τα τελευταία χρόνια που σκέφτομαι ότι θα φρικάρω σε κάποια φάση όπως φρίκαρες κι εσύ! Οψόμεθα!

    1. Θα σου πω τη δική μου εμπειρία με την Αλβανία γιατί δυστυχώς δεν ήταν και η καλύτερη… Στη Βόρεια πλευρά της είναι λίγο επικίνδυνα τα πράγματα, οι δρόμοι δεν έχουν φανάρια/φώτα και οι άνθρωποι είναι λίγο πιο άγριοι, επίσης είναι πολύ έντονο το εθνικιστικό στοιχείο, έβλεπες Αλβανικές σημαίες μέχρι και στο μπακάλικο. Τα λεωφορεία ήταν μόνιμα με ανοιχτές πόρτες και όποιος ήθελε πετούσε απ’έξω τα σκουπίδια του εν κινήσει… Στη Νότια πλευρά είναι πολύ καλύτερα και φαντάζει τεράστια η διαφορά, οι δρόμοι είναι αισθητά καλύτεροι και το κλίμα πιο ελαφρύ. Τα Τίρανα ξέρω σίγουρα ότι δεν έχουν καμία σχέση με την υπόλοιπη χώρα και ότι αξίζει να τα επισκεφτείς…
      Για τη Ρουμανία δεν γνωρίζω πολλά, είχε πάει κι εκεί roadtrip ο αδερφός μου και μου είχε πει ότι το Βουκουρέστι είναι πανέμορφο και ότι το φαγητό τους είναι πολύ νόστιμο, αλλά σε γενικές γραμμές είναι πολύ επικίνδυνοι οδηγοί…
      Από τη δική μου εμπειρία θα σου έλεγα να πας στη Σερβία και τη Σλοβενία, τις λάτρεψα και αν αποφασίσεις τελικά να πας Κροατία μην αμελήσεις το Plitvice, το Dubrovnik είναι καλό αλλά σίγουρα υπερεκτιμημένο, το Split σαν το Λαγανά και το Zagreb σαν το Amsterdam και τη Βιέννη… Το Plitvice δεν συγκρίνεται όμως με τίποτα, εμπειρία από μόνο του!

      1. Ευχαριστώ πολύ για τις χρήσιμες οδηγίες! 🙂 Γερή να ‘σαι και να ξαναπάς σύντομα ένα μεγάλο ταξίδι!

  2. Δεν σου αρεσε η Κροατια ε? Δεν εχω παει ακομα αλλα ηταν απο τους αμεσους προορισμους. Αλλα πρεπει να ειναι πολυ τουριστικη. Γενικα δεν εχω παει στα μερη που ανεφερες. Εχω παει Σερβια και λιγο Σλοβενια, αλλα τη Λιουμπλιανα δυστυχως την ειδα πολυ λιγο μεσα απο το αμαξι, εμενα στο Μαριμπορ. Το roadrip βαλκανιων παραλιγο να γινει φετος, αλλα τελικα πηγαμε Ελλαδα… θα δουμε ποτε θα γινει 🙂

    1. Δεν θέλω και να σας επηρεάζω με τη Κροατία γιατί πήγα μόνο σε τρεις πόλεις ουσιαστικά, Zagreb-Split-Dubrovnik, αλλά δεν με κέρδισαν η αλήθεια είναι. Το Βελιγράδι είναι μέσα στη καρδιά μου, η Λιουμπλιάνα φαντάζομαι θα είναι πολύ ωραία και το χειμώνα να πεταχτείς για ΣΚ (μέσα σε δυο μέρες την εχεις γυρίσει εύκολα, είναι μικροσκοπική), και καλοκαίρι αξίζει σιιιγουρα το Μαυροβούνιο, αν πας σε αυτά τα μέρη μη το παραλείψεις γιατί δεν το ακούω από πολλούς και είναι πραγματικά φανταστικό! Δεν μοιάζει με τίποτα που βλέπουμε συνήθως.. Έχει πολύ άγρια φύση και ελάχιστους κατοίκους. Γενικά στη Σερβία και το Μαυροβούνιο είναι να πάρεις τα βουνά:p

      1. Το Μαυροβουνιο το εχω στη λιστα, σκεφτομουν Κροατια-Μαυροβουνιο μιας και ειναι κοντα. Θα δουμε! Χρησιμες οι πληροφοριες σου 🙂

        1. Αν πάτε Κοτορ κλείσε εκεί που μείναμε εμείς, είναι πανέμορφα και οι άνθρωποι που το έχουν εξυπηρετικότατοι 😉 Α! Γενικά παίζει και το σενάριο τροχόσπιτο, ο αδερφός μου το είχε πάρει από τη Σοφια παλαιότερα και τα είχε γυρίσει έτσι τα μέρη, είναι κ αυτό γαματη ιδέα!

          1. Ωραια ιδεα οντως και το τροχοσπιτο. Για να δουμε, για του χρονου το καλοκαιρι σκεφτομαστε μεγαλυτερο ταξιδι, αλλα τα βαλκανια θα γινουν καποτε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s