Dark, Harry and Hannah

Το Σάββατο τελείωσα το Κύπελλο της Φωτιάς έχοντας στήσει τους φίλους μου που με περίμεναν να βγούμε έξω, αδυνατούσα να το αφήσω κάτω! Είχα σκοπό να διαβάσω ακόμη ένα θεατρικό του Ibsen σαν διάλειμμα και αντί αυτού άρχισα επί τόπου το Τάγμα του Φοίνικα, το οποίο είχε την πιο δυναμική αρχή ως τώρα στην εφταλογία. Εξελίσσετε πολύ πιο ανατρεπτικά και φέρνει στο προσκήνιο και άλλους χαρακτήρες που με έχουν εντυπωσιάσει, τελικά το να διαβάσω τα Χάρι Πότερ ήταν από τις καλύτερες αποφάσεις του ’18!

Τη προηγούμενη βδομάδα είδα ολόκληρο το Dark, μία φανταστική sci-fi σειρά. Έχω πάρα πολλές θεωρίες για την έκβαση της, φοβάμαι λίγο που το ανέλαβε το Netflix ως προς την αμερικάνικη επιρροή που θα έχει πάνω της, αλλά το budget που θα διαθέσει θα το εξυψώσει σίγουρα στα εφέ. Ήταν εξαιρετική σειρά και ψάχνω κάτι παρόμοιο να δω και δεν βρίσκω.

Διαβάζω τακτικά τα άρθρα που γράφει η Elena Ferrante στη Guardian, και παρήγγειλα τρία ελληνικά βιβλία για το resolution μου να διαβάσω περισσότερη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Το «Lalaland» που είχε προτείνει η Don’t Ever Read Me, το «Ο Πιο Μακρινός Πλανήτης που Ξέρω» για το οποίο μου είχε μιλήσει η Eternal Sunshine of the Spotless Library και το «Μεγάλο Περίπατο του Πέτρου», που όλοι θα γνωρίζετε και προσωπικά μου είχε βάλει την ιδέα να το διαβάσω η Zizeloni.

Τέλος θα σας μιλήσω για τη Hannah. Είχε μπει στο νοσοκομείο περίπου την ίδια περίοδο με εμένα, έχοντας κάτι τελείως διαφορετικό και κατέληξε να μείνει ένα μήνα κάνοντας χειρουργείο. Ο τρόπος που αποφάσισε να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι έχει στομία (παρά φύση έδρα) με έχει αφήσει να την θαυμάζω και να την εκτιμώ απεριόριστα. Κάναμε και οι δύο Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά σε νοσοκομείο και θα ακουστεί χαζό αλλά με έκανε να αισθάνομαι λιγότερο άσχημα, μπορείτε να παρακολουθείτε και τις φωτογραφίες της στο instagram που θέλει πολύ θάρρος για να ανεβάσει.

*Illustration by Alessandra Genualdo.

5 Βιβλία που μπορείς να διαβάσεις αν σου άρεσε το Handmaid’s Tale 

Διάβασα το Handmaid’s Tale πριν από λίγο καιρό και ακόμη βλέπω εφιάλτες, δεν τόλμησα να δω τη σειρά εννοείται αν και σκέφτομαι να παρακολουθήσω τη δεύτερη σεζόν που συνεχίζει από εκεί που σταματά το βιβλίο. Η ιστορία του όσο ζοφερή ήταν, άλλο τόσο σημαντική γινόταν γι’αυτό και είπα να σας μιλήσω για πέντε βιβλία που μου το θύμισαν, δύο εκ των οποίων έχω διαβάσει και τρία που σκέφτομαι να αρχίσω.  Continue reading «5 Βιβλία που μπορείς να διαβάσεις αν σου άρεσε το Handmaid’s Tale «

Τρεις Καινούριες Σειρές

DARK

Μία φανταστική Γερμανική σειρά, βουτηγμένη στο μεταφυσικό και το horror. Θυμίζει κάτι από Stranger Things και από The O.A. αλλά είναι πιο σκοτεινό, ατμοσφαιρικό και βαθιά ανατριχιαστικό. Σε κάθε επεισόδιο του γνωρίζεις καλύτερα τους χαρακτήρες και τις προθέσεις τους, την ιστορία τους και εκεί μπαίνει το sc-fi στοιχείο και στα ανατινάζει όλα. Έχει πολύ σωστά δομημένα επεισόδια, εξαιρετική σκηνοθεσία και σε κάνει να κολλάς χωρίς να υπάρχει αύριο. (Αφήστε μου τις θεωρίες σας στα σχόλια αν το έχετε δει, θέλω να το συζητήσω.) Continue reading «Τρεις Καινούριες Σειρές»

Bookish Resolutions

Φέτος θέλω να διαβάσω:

Περισσότερο θέατρο, και παλιά κλασσικά αλλά και καινούρια σύγχρονα που είναι και πιο δύσκολο να τα εντοπίσω. Θέλω να διαβάσω οπωσδήποτε περισσότερα έργα από τον Arthur Miller κι άλλα μοντέρνου ρεύματος από γυναίκες δημιουργούς.

Περισσότερα κλασσικά. Το λέω κάθε χρόνο και ποτέ δεν το κάνω γιατί θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια το να συγκεντρωθώ σε κείμενα γραμμένα χρόνια (ή και αιώνες) πριν. Για αρχή θέλω να ξεκινήσω με Virginia Wolf, με Oscar Wilde και με Fitgerald και αργότερα να περάσω σε Shakespeare, που τον έχω αμελήσει λίγο τα δύο τελευταία χρόνια.

Περισσότερους Έλληνες συγγραφείς. Θέλω να χαθώ στην ελληνική πεζογραφία ή και ποίηση, γιατί όχι; Φέτος Η Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα με εξέπληξε και τη λάτρεψα, θέλω κι άλλα τέτοια. Προτείνετε μου γιατί και την Καρυστιάνη από εσάς την ανακάλυψα! 🙂

Περισσότερα cook books. Χρειάζομαι έμπνευση και τα περιοδικά του Άκη δεν μου φτάνουν, τι καλό κυκλοφορεί εκεί έξω;

Περισσότερα non fiction από γυναίκες και τις εμπειρίες τους. Κατ’αρχάς να ξεκινήσω από το imprint της Lena Dunham (εσένα γλυκοκοιτάζω Sour Heart), το ολοκαίνουριο ντεμπούτο της Dolly Aldetron, All I Know about Love, περισσότερη Roxane Gay και πολλά ακόμη.

Περισσότερη ποίηση. Ω ναι, το πήρα απόφαση, μόλις παρήγγειλα Emily Dickinson.

Όλα τα Χάρι Πότερ, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο χαίρομαι που τα έχω όλα μαζεμένα να τα ξεκοκαλίσω. Εννοείται το τελευταίο βιβλίο της τετραλογίας της Νάπολης -το φυλάω για τις διακοπές του Πάσχα- και αυτά τα βιβλία που περιμένουν δίπλα στο κομοδίνο μου:

Η Λέσχη των Αθεράπευτα Αισιόδοξων, δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει μιλήσει άσχημα γι’αυτό το βιβλίο.

Without You, There Is No Us, το οποίο έχει γράψει η μοναδική δημοσιογράφος που τόλμησε να ζήσει undercover στο καθεστώς της Βόρειας Κορέας, μου το είχε φέρει για δώρο η φίλη μου επειδή ξέρει ότι με συναρπάζει το ότι υπάρχει η συγκεκριμένη χώρα εν έτει 2018.

The Long Way to a Small, Angry Planet, όποιος διαβάσει τη κριτική του So Much Reading δεν είναι δυνατόν να μη θέλει να το διαβάσει.

Και το Only Ever Yours, η ya εκδοχή του The Handmaid’s Tale.

Αυτά για την ώρα, καλή μας αναγνωστική χρονιά!

*Όλα τα illustrations είναι από την Alessandra Genualdo.