20s: Λάθη που δεν πρέπει να κάνεις στην πρώτη σου δουλειά

Mistakes-in-a-new-job-1

1. Συζήτα για το μισθό σου. Το να διαπραγματευτείς πόσα θα παίρνεις εξ’αρχής είναι πολύ πιο εύκολο από το να ζητήσεις αύξηση αργότερα.
2. Μην μείνεις στη δουλειά αν δεν σε πληρώσουν τους 2 πρώτους μήνες αφότου ξεκίνησες. Για πολλούς είναι αυτονόητο, αλλά έχω φίλους που έμειναν σε δουλειά χρόνο ολόκληρο απλήρωτοι, επειδή είχαν την ψευδαίσθηση ότι κάποια στιγμή θα τα πάρουν όλα μαζεμένα. Δεν τα πήραν ποτέ και ούτε πρόκειται. Το καταλαβαίνω ότι μιλάμε για μήνες ατελείωτους από τη ζωή σου που πάνε χαμένοι, αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, με τη παρούσα οικονομική κατάσταση οι περισσότεροι θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν αυτούς που μπορούν.
3. Παρ’όλα αυτά, μη φύγεις από τη δουλειά (ακόμη και σε αντίξοες συνθήκες) τσακωμένη. Το να καις γέφυρες ακόμη και με το πιο άθλιο αφεντικό, μετράει μόνο εις βάρος σου. Εκτός του ότι μπορεί να χρειαστείς συστατικές επιστολές, μπορεί να σε προωθήσουν/βοηθήσουν από εκεί που δεν το περιμένεις. Η διπλωματία είναι ένα skill απαραίτητο, αλλά δύσκολα κατακτημένο.
4. Να ζητήσεις το μισθό σου αν έχει καθυστερήσει. Όχι με τσαμπουκά, ούτε με απειλές. Ψύχραιμα και λογικά, η απλή φράση «Συγγνώμη μήπως μπορείτε να με πληρώσετε, επειδή έχω σπίτι με λογαριασμούς να τρέχουν» θα σε βοηθήσει πολύ περισσότερο από το «Δώστε τα λεφτά μου αλλιώς θα σας κάψω το μαγαζάκι». Αν περάσουν οι δύο μήνες που έχουμε πει, φύγε! Και ναι σε όλους μας έχει τύχει καθυστέρηση πληρωμών, και το καταλαβαίνω απόλυτα ότι είναι άδικο και ανεύθυνο. Αλλά το να κάνεις φασαρία, δε σημαίνει ότι θα πάρεις τα λεφτά σου.
5. Μην αντιμετωπίζεις τη πρώτη σου δουλειά σαν κάτι προσωρινό, ακόμη κι αν είναι κάτι που θα κάνεις για λίγο καιρό μέχρι να μαζέψεις λεφτά ή να βρεις κάτι καλύτερο, όποια κι αν είναι η δουλειά, εσύ έχεις υποχρέωση να είσαι επαγγελματίας. Ακόμη κι αν σου φαίνεται «αγγαρεία», θα εκτιμηθεί από αυτούς που πρέπει.
6. Γιατί μην ξεχνάς ότι από τη πρώτη κιόλας δουλειά χτίζεις κοινωνικό δίκτυο, το οποίο θα σε ακολουθεί σε όλη τη πορεία της καριέρας σου. Το πως αντιμετωπίζεις αυτό το δίκτυο θα καθορίσει συνθήκες που ούτε φανταζόσουν. Να θυμάσαι ότι στις περισσότερες καινούριες δουλειές που θα πας, θα σε έχουν στείλει συνάδελφοι από τις παλιές.
7. Και το κυριότερο: μην απελπίζεσαι. Κανείς δε βρήκε τη δουλειά των ονείρων του με τη πρώτη απόπειρα (ούτε με την έκτη), αυτό που θα βρεις είναι εμπειρία, συνεργάτες/φίλους, καλά/κακά αφεντικά, επαγγελματίες/άσχετους, τρελό φόρτο εργασίας/τεμπέλικες μέρες και ρουτίνα. Αυτό που δεν πρέπει να κάνεις είναι να βολευτείς σε κάτι επειδή φοβάσαι. Όλα είναι μέρος της ενηλικίωσης σου.

20s: Anti-Stress (Girls Edition)

Θα έβαζα τίτλο «Quarter Life Crisis», αλλά αυτό θα απαιτούσε πολύ περισσότερη συζήτηση και πολύ περισσότερο εσωτερικό ψάξιμο που δε νομίζω ότι θέλω να κάνω αυτή τη στιγμή στη ζωή μου, όταν σε λίγους μήνες κλείνω 25 χρόνια πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Αντί αυτού, θέλω να γράψω ένα post με όλους τους τρόπους που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το καθημερινό άγχος, που σε πολλούς φαίνεται παράλογο να έχουμε σε αυτή την ηλικία. Γιατί να έχεις άγχος εξάλλου τη χρονική περίοδο που ψάχνεις με τι θες να ασχοληθείς στη ζωή σου, τι επάγγελμα θα κυνηγήσεις, πού θα μείνεις, με ποιόν θα μείνεις….. και ποιό είναι το νόημα της ύπαρξης σου τέλος πάντων.

this-is-how-the-rest-of-your-life-should-look-marnie-girls-gif

Μερικά tips για να μη φρικάρεις όπως εγώ:

  1. Κοιμήσου. Ακούγεται εύκολο, για κάποιους είναι ανέφικτο. Το να κοιμάσαι κάθε μέρα 8 ώρες δεν θα έπρεπε να είναι πολυτέλεια, θα έπρεπε να είναι αυτονόητη λογική. Πέρασα όλη μου την εφηβεία με 4 βραδινές ώρες ύπνου και κάτι διάσπαρτες μεσημεριανού, πλέον δεν έχω δύναμη να κοιμηθώ λιγότερο από 7 ώρες και είμαι σίγουρη ότι φταίει αυτό που έκανα πιο μικρή. Στα 20 κάτι μας είναι πολύ δύσκολο να βάλουμε πρόγραμμα σε κάτι που δεν φαντάζει και τόσο σημαντικό, γιατί προφανώς θέλουμε να βγούμε έξω, να διαβάσουμε για την εξεταστική, να κάτσουμε παραπάνω στη δουλειά, να πάμε και αυτό το μονοήμερο στο ρεπό μας αντί να κάτσουμε στην πόλη, να δούμε τους γονείς/παππούδες/κολλητούς/βαφτιστήρια που έχουμε καιρό και νιώθουμε τύψεις, να βάλουμε πλυντήριο, να πλύνουμε το αμάξι…. και θα μπορούσα να ενσωματώσω μία λίστα με ότι άλλο βρίσκεται μόνιμα στο μυαλό μας. Πως είναι δυνατόν να χαραμίσουμε το χρόνο μας στον ύπνο; Και κάπου εδώ ανακάλυψα ότι βρίσκεται το λάθος, καθώς δεν χαραμίζεις τίποτα, παρέχεις στον εαυτό σου τη δυνατότητα να είναι υγιής, ξεκούραστος, καθαρός και ικανός να αντιμετωπίσει την τρομακτική λίστα πιο πάνω. Χάρισε στον εαυτό σου ύπνο. Κι ας μην είναι 8ωρος, γιατί ο κάθε οργανισμός χρειάζεται τις ώρες που το σώμα του υποβάλει, μπορεί να είναι 5ωρος, μπορεί και να είναι 10ωρος, αρκεί να είναι συνεχόμενος και καθημερινός. Κοιμήσου.

images

2. Μάθε κάτι καινούριο. Ο μόνος τρόπος να αδειάσει το μυαλό, να νιώσει χρήσιμο αλλά όχι κουρασμένο, είναι όταν μαθαίνει ένα καινούριο skill, καν’το όχι για τη δουλειά ή το πανεπιστήμιο, αλλά για σένα. Μάθε τη δεύτερη ξένη γλώσσα που ήθελες, έστω κι αν είναι μία σελίδα γραμματικής κάθε βράδυ, μάθε να μαγειρεύεις καινούριες κουζίνες, χάζεψε συζητήσεις στο TED, διάβασε αυτοβιογραφίες κι εμπνεύσου από τις ζωές άλλων, μάθε πως να στήσεις ένα site, βρες καινούρια μουσική, μάθε φισαρμόνικα, γράψου στο τοπικό κολυμβητήριο, την δημοτική βιβλιοθήκη, φτιάξε το μπαλκόνι σου, βγάλε φωτογραφίες, πέρνα από το Ash in Art, ζωγράφισε/γράψε/κέντησε… δημιούργησε κάτι. Τις περισσότερες φορές που κάποιος ακολουθεί αυτή τη συμβουλή, καταλήγει να παρατά το χόμπι του μέσα σε λίγους μήνες, όχι επειδή δεν έχει κίνητρο πια, αλλά επειδή βαριέται. Και πιστεύω ότι βαριέται επειδή εξαρχής δεν του άρεσε. Γι’αυτό, ότι κι αν επιλέξεις από τα από πάνω, μην το κάνεις επειδή το κάνουν οι φίλοι σου, επειδή είναι της μόδας ή επειδή βρίσκεται κοντά σου. Επέλεξε αυτό που σ’ενδιαφέρει προσωπικά. Αλλά πριν το βρεις, πρέπει να κάνεις κάποιες καταδικασμένες απόπειρες.

54b8099e6d616db335108a0e517f0797

3. Δουλειά. Δεν ξέρω από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω με αυτή τη λέξη. Όσο σπουδάζεις, θα είναι πολύ δύσκολο να δουλεύεις. Όταν τελειώσεις, θα είναι αναγκαίο να το κάνεις. Και οι περισσότεροι εικοσάρηδες πέφτουν σε ένα βάλτο αδράνειας, ψάχνοντας την τέλεια δουλειά ή έστω εκείνη που ανταποκρίνεται στα προσόντα τους (και στο κάτω κάτω της γραφής στο αντικείμενο που αφιέρωσαν τουλάχιστον τέσσερα χρόνια από τη ζωή τους) και δεν τη βρίσκουν. Γιατί δεν υπάρχει. Από νωρίς πρέπει να αποφασίσουμε σε ποιό χώρο της αγοράς θέλουμε να κινηθούμε και να βρούμε μία θέση σε αυτό το χώρο, έστω και χαμηλή/μακρινή/ανούσια. Παγίδες βρίσκονται σε κάθε στενό, μπορεί να μη βρίσκεις ούτε χαμηλό πόστο στον τομέα σου, μπορεί να βρήκες και μετά να απολύθηκες και πάλι από την αρχή, μπορεί να βρήκες μια εναλλακτική που πλέον μπορεί να μετατρέπεται σε κάτι μόνιμο που σε κρατά αιχμάλωτο, μπορεί να μην γνωρίζεις ποιός είναι ο χώρος σου, μπορεί μπορεί μπορεί….
Ο μόνος τρόπος να το μάθεις είναι να κάνεις κάτι. Να στείλεις παντού βιογραφικά, να μιλήσεις με κόσμο, να συζητήσεις με ανθρώπους που θες να τους μοιάσεις, να αλλάξεις δουλειά και να αλλάξεις ξανά και ξανά. Μέχρι η πραγματικότητα σου να μη σε τρομάζει. Αλλά ότι κι αν κάνεις μη μένεις στάσιμος, μη περιμένεις, μην αφήνεις το άγχος σου για το άγνωστο να σε κρατά πίσω, κάνε κάτι.

paste-tv-memes-girls-elijah-5-am

4. Διασκέδασε το. Το ξέρω ότι ακούγεται σαρκαστικό, αλλά το εννοώ. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγεις από τη λούπα της «quarter life» κρίσης είναι να το πάρεις στα αστεία, βγες με τους φίλους σου, χόρεψε, συζήτα, κοιμήσου στις φίλες σου, οργάνωσε δείπνα (κι ας καις το φαγητό), βγες ραντεβού, πήγαινε σε διαφορετικά μέρη κάθε φορά. Γιατί δεν ξέρω αν θα μπορούμε να το κάνουμε και στα 30/40 μας αυτό, δεν ξέρω αν θα θέλουμε/μπορούμε. Δεν προτείνω να ξερνάς κάθε βράδυ μεθυσμένη ή να κολλήσεις ότι STDD υπάρχει στον πλανήτη. Χρησιμοποίησε το μυαλό σου, αλλά πέρνα καλά τώρα που έχεις ακόμη την όρεξη. Εξάλλου μας περιμένει και η mid-life crisis, να έχουμε να γράφουμε.