Τι έχω δει τον τελευταίο καιρό

Skam Season 4
Πίστευα ότι κανένα storyline δεν θα ξεπερνούσε εκείνο της Noora και του William, αλλά η οπτική γωνία της Sana έδωσε κάτι τελείως διαφορετικό: συζήτηση. Περιτριγυριζόταν εννοείται από το γεγονός ότι είναι μουσουλμάνα και το τι σημαίνει αυτό για ένα ανεπτυγμένο κράτος στην Ευρώπη, τι αντιπροσωπεύει η θρησκεία σήμερα και το τι νιώθουν αυτοί που επιλέγουν να την ακολουθήσουν. Ήταν φοβερά ενδιαφέρον, καθόλου προκατειλημμένο και είχε στο τέταρτο επεισόδιο μία από τις φημισμένες σκηνές του Skam, όπου οι δύο ήρωες συζητούν τη θεματική ουσιαστικά ολόκληρης της σεζόν, ένας διάλογος βγαλμένος από ονειρικό σενάριο που δεν περίμενες ποτέ να δεις στη τηλεόραση.

13 Reasons Why
Από τις καλύτερες φετινές σειρές. Από τις καλύτερες εφηβικές σειρές. (Περισσότερα εδώ.)

Dear White People
Η ταινία του Justin Simien περνάει σε 10 επεισόδια του Netflix με την ίδια θεματική και αιχμηρότητα. H καινούρια πρωταγωνίστρια δεν φτάνει τη Tessa Thompson, αλλά το σενάριο είναι ακόμη πιο έξυπνο και ενδιαφέρον. Ο φυλετικός ρατσισμός στα πανεπιστημιακά campus και η άρνηση των «λευκών» να την αναγνωρίσουν σε ένα δήθεν φιλελεύθερο περιβάλλον. Δεν θα συνειδητοποιήσουμε ποτέ ότι με το να μην συζητάμε κάτι δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει και με το να το συζητάμε, δεν μετατρεπόμαστε ξαφνικά σε ρατσιστές.

Riverdale
Το dark/crime take του κόμικ Archie στο κανάλι του CW. Πέρα από τις ασύνδετες και απότομες εναλλαγές των σκηνών, το υπερβολικό drama acting από τους ενήλικες ηθοποιούς της σειράς και το «γελοίο» σενάριο, μου αρέσει. Το βλέπω πολύ ευχάριστα και διασκεδαστικά.

Pretty Little Liars
Ξεκίνησε επισήμως η έβδομη και τελευταία σεζόν της σειράς, που είναι τόσο κακή όσο θα περιμένατε. Είναι προφανές πως οι κοπέλες έχουν βαρεθεί να παίζουν τον ίδιο εφηβικό ρόλο τόσα χρόνια, φαίνεται από τον τρόπο που κινούνται και μιλούν (ειδικά η Ashley Benson δεν πρέπει να θέλει καθόλου να βρίσκεται εκεί). Η υπόθεση γίνεται όλο και πιο τρελή και η αδιέξοδος που οδηγείται είμαι σίγουρη ότι θα είναι το απόλυτο παραμύθι!

Grey’s Anatomy
Παιδιά πέρα από κάτι βαρετά επεισόδια έξω από το νοσοκομείο, εμένα μου αρέσει πολύ. Ακόμη -δεκατρία χρόνια μετά. Κρύβει πολλά πράγματα ανάμεσα στα διαφορετικά story lines, και για τη κοινωνία και για τον άνθρωπο και καταφέρνει με έναν περίεργο τρόπο να είναι πάντα φρέσκο.

13 Σκέψεις για το ’13 Reasons Why’

Όταν οι γονείς δεν συνειδητοποιούν για τι είναι ικανά τα παιδιά τους. Όταν δεν τα βλέπουν γι’αυτό που είναι.

Όταν καταλαβαίνεις ότι δεν φταίει πάντα η οικογένεια, αλλά στη τελική αυτή έχει την ευθύνη.

Όταν το bullying δεν είναι μόνο βρισιές και σπρωξίματα, αλλά ακατάλληλα κοπλιμέντα.

Όταν κατανοείς ότι ακόμη και οι ειδικοί (καθηγητές, ψυχολόγοι) είναι απλώς άνθρωποι.

Όταν δεν σου μαθαίνουν να μη φοβάσαι να λες τι σκέφτεσαι. Το λάθος που έκαναν όλοι τους. Και οι 13.

Όταν ο βιαστής δεν συνειδητοποιεί τι έχει κάνει, όταν το βλέπει σαν παιχνίδι. Όταν η σεξουαλική παρενόχληση έχει χίλια δυο αντίκτυπα, κυρίως την κοινωνική κατακραυγή. (Ένα κομμάτι ιστορίας που το Skam χειρίστηκε πολύ καλύτερα.)

Το πόσες αποχρώσεις έχει η αγάπη για κάποιον άλλον.

Το διακριτικό μήνυμα του πόσο εύκολο είναι να βρεις όπλο στις Η.Π.Α..

Το πανέμορφο soundtrack, hey hey my my..

Όταν αναγνωρίζεις λάθη που κι εσύ είχες κάνει στη θέση τους.

Όταν πιάνεις τον εαυτό σου να τους δικαιολογείς. (Κάθε φορά πονούσα για τον Justin.)

Όταν εξελίσσεται δεύτερη υπόθεση μπροστά στα μάτια σου κι εσύ αγνοώντας το, καταλαβαίνεις γιατί και οι υπόλοιποι δεν έκαναν τίποτα. (Alex μας έσπασες.)

Όταν καταρρίπτεις κάθε στερεότυπο της θέσης σου, απλά όντας ευγενικός σε όλους. (Jeff ίσως ήσουν ο καλύτερος.)

13 Reasons Why 

Δεκατρείς κασέτες, δεκατρία άτομα υπεύθυνα για την αυτοκτονία ενός κοριτσιού που υπέστη με τον έναν ή τον άλλο τρόπο bullying. Το βιβλίο του Asher εδώ και καιρό συζητιόταν να φτάσει σε σειρά μέχρι που το ανέλαβε η Selena Gomez σε συνεργασία με το Netflix και έδωσε 13 επεισόδια που κατανοούν πολύ καλά το τι σημαίνει να είσαι έφηβος σήμερα. Συνέχεια ανάγνωσης «13 Reasons Why «

THE OA

Οχτώ επεισόδια που έφερε το Netflix χωρίς καμία προειδοποίηση ή promotional κίνηση για αυτή τη πολύ παράξενη σειρά που έχει εθίσει όποιον προσπάθησε να δει μόνο το πρώτο επεισόδιο. Στα όρια του sci-fi, με σεναριογράφο την ίδια την Brit Marling που πρωταγωνιστεί και μοναδικό σκηνοθέτη τον Zal Batmanglij, ξετυλίγουν μπροστά σου ένα ανεξήγητο φαινόμενο που πασχίζεις να διαλευκάνεις. Συνέχεια ανάγνωσης «THE OA»

Black

Τώρα που το Netflix κυκλοφόρησε trailer από τη καινούρια του σειρά, Dear White People και ακύρωσαν τη συνδρομή τους χιλιάδες θεατές ισχυριζόμενοι ότι το show είναι ρατσιστικό, τώρα που η Beyoncé «έχασε» το Grammy για το Lemonade, τώρα που βγήκε η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του All Eyez on Me -της βιογραφίας του Tupac που θα έρθει στις 16  Ιουνίου, τώρα ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το Φεβρουάριο ως Black History Month και όλα όσα μπορεί να μας μάθει, αναλύοντας πάντα την pop κουλτούρα.

Μερικά βιβλία που προσωπικά λάτρεψα κι ας με πόνεσαν:

colorpurple

Και τα τρία είναι κλασσικά αριστουργήματα που σου παρουσιάζουν το σκοτεινό και ντροπιαστικό κομμάτι της ιστορίας της Αμερικής. Αν θες να αρχίσεις να καταλαβαίνεις τι πραγματικά σήμαινε αυτό που έγινε και καθόρισε την ιστορία των Αφρικανών, τότε θα σου πρότεινα να διαβάσεις τον Achebe και συγκεκριμένα το Things Fall Apart (στην αρχή του είναι κουραστικό, αξίζει όμως όταν συνειδητοποιείς τη σημασία του τέλους του). Έπειτα υπάρχει και η σύγχρονη Chimamanda και όλα όσα έχει καταφέρει να μας δώσει από τη κληρονομιά της:

bndbnxxcaaeyqkn

To #BlackLivesMatter έφερε στην επικαιρότητα κάτι που για καιρό υποβιβαζόταν, τη σωστή αντιπροσώπευση των μαύρων στην τηλεόραση. Μέχρι που φέτος ήρθαν στις οθόνες μας το Insecure και το Atlanta.

160919_r28728-1200x1200-1473365695
By: Richie Pope

Στον κινηματογράφο οι συνθήκες ήταν διαφορετικές και ίσως πιο ευνοϊκές. Το 1961 γυρίστηκε το θεατρικό A Raisin in the Sun -η μοναδική ασπρόμαυρη ταινία που δεν με άφησε να πάρω τα μάτια μου από πάνω της. Πενήντα χρόνια αργότερα και πολλές ταινίες μετά, ήρθε το Straight Outta Compton και το Moonlight, αλλά για να κλείσω το κύκλο που άρχισα με τη πρώτη πρόταση του post, υπάρχει η ταινία Dear White People, που ειλικρινά η μοναδική λέξη με την οποία δεν μπορείς να τη χαρακτηρίσεις είναι ρατσιστική!

Είναι σαν ένα φυλετικό μάθημα για το τι σημαίνει να είσαι μαύρος και άσπρος στην Αμερική του σήμερα, ή μάλλον στην Αμερική του Obama.

Τέλος θα σας αφήσω με μία youtuber που αγαπώ πολύ και συχνά πυκνά αναφέρεται σε θέματα όπως τον «καλοπροαίρετο» ρατσισμό.

Όταν τα guilty pleasure μετατρέπονται σε κάτι παραπάνω 

Sweet/ Vicious, μία σειρά που παίρνει το rape culture και το συνθλίβει μέχρι τα κόκκαλα. Με comic επιρροές, πολλή βία και την απαραίτητη υπερβολή του Mtv η σειρά παίρνει μια girly φόρμουλα και τη μετατρέπει σε κάτι που δεν έχουμε ξανά δει (με εξαίρεση ίσως το Veronica Mars). Δυο κοπέλες που μετατρέπονται σε vigilantes και επιτίθενται σε κάθε βιαστή του campus τους, κάνοντας αυτό που η αστυνομία αδυνατεί -τιμωρούν τους ένοχους. Με μαύρη μάσκα και ροζ τσάντα, ο όρος superhero παίρνει άλλη σημασία και φτάνει αυτό που ήθελε να περάσει το Jessica Jones, το πόσο εύκολα η κοινωνία καλλιεργεί και συντηρεί τη κουλτούρα του βιασμού. Είναι ανάλαφρο όσο του επιτρέπει το κανάλι, αλλά τόσο σημαντικό όσο το απαιτεί η εποχή του και η πολιτική κατάσταση του τώρα. Must watch.

Riverdale, ο νέος εθισμός του CW. Ένα adaptation του πασίγνωστου εφηβικού comic των 80’s, Archieπου δεν έχει όμως καμιά σχέση με την υπάρχουσα ιστορία. Σκοτεινό και φρέσκο μας συστήνει τη πόλη Riverdale που τη σκεπάζει ένα πέπλο μυστηρίου και μια ατμόσφαιρα Σκανδιναβικού αστυνομικού. Μη σας ξεγελά το horror κλίμα και ο ανεξήγητος φόνος, η σειρά στη καρδιά της (και στην επιφάνεια της) είναι καθαρά εφηβική: love triangles, απότομες εναλλαγές σκηνών, αχρείαστα prom nights, μοντέλα σε ρόλο 17χρονων αλλά όλα αυτά με μία στροφή αλλαγής, καθόλου προβλεπόμενα και κλισέ. Μία αισθητικά πανέμορφη σειρά που τολμάει να αλλάξει λίγο τον αέρα του CW, κάνοντας τα στερεότυπα ιστορία.

Gilmore Girls: A Year in the Life

Το Gilmore Girls ξεκίνησε το 2000 όταν η Alexis Bledel (Rory) ήταν μόλις 15 χρονών και η Lauren Graham (Lorelai) ήταν 33 χρονών, ακριβώς όπως και στη σειρά. Η Amy Sherman Palladino μαζί με τον άντρα της Daniel Palladino δημιούργησαν ένα μαγικό χωριό, γραφικό και ιδιαίτερο με κατοίκους βγαλμένους από παραμύθι. Όλη η ιστορία ήταν για τη μητέρα και την κόρη, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Έξι χρόνια μετά λόγω διαφορών με το κανάλι οι δημιουργοί αποχώρησαν και τη σειρά ανέλαβαν να συνεχίσουν και να τελειώσουν άλλοι άνθρωποι, και ξαφνικά η υπόθεση έμοιαζε λίγη και προβλέψιμη. Η Amy Sherman Palladino δεν την είδε ποτέ και έμεινε με το παράπονο που δεν ειπώθηκαν οι τέσσερις τελευταίες λέξεις με τις οποίες πάντα ήξερε ότι ήθελε να τελειώσει το έργο της. Fastforward στο 2015 όπου τη σειρά πήρε το Netflix και ήταν διαθέσιμη για streaming από μία νέα γενιά που δεν γνώριζε την οικογένεια Gilmore, πήρε τρελό hype, συζητήθηκε πολύ και το Netflix αυτή τη φορά ανέλαβε να την φέρει πίσω για reboot και να της δώσει το τέλος που της άξιζε. Κάπως έτσι ξανά ήρθε στις οθόνες μας 10 χρόνια μετά το finale της, το Gilmore Girls: A Year in the Life.

Από εδώ και πέρα θα ακολουθήσουν spoil για τη σειρά. Αν δεν την έχετε δει και έχετε σκοπό, μη προχωρήσετε παρακάτω. Σοβαρά τώρα, μιλάμε για major spoil, θα πω τις τέσσερις τελευταίες λέξεις που ειπώθηκαν, σταμάτα να διαβάζεις.  Συνέχεια ανάγνωσης «Gilmore Girls: A Year in the Life»

12 Πράγματα που με εντυπωσίασαν στο SKAM

Είχα γράψει μια μικρή εισαγωγή για τη σειρά εδώ, και μιας και έμαθα πως σύντομα θα μας έρθει με αμερικάνικο adaptation σκέφτηκα να σας πείσω να δείτε το αυθεντικό πριν γίνει γνωστό. Συνέχεια ανάγνωσης «12 Πράγματα που με εντυπωσίασαν στο SKAM»