July Book Haul

11

Αυτόν το μήνα πήρα το βιβλίο «Οι Ψαράδες» από τον Chigozie Obioma, στην προσπάθεια μου να διαβάσω περισσότερη Αφρικανική λογοτεχνία. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα μάλιστα ήταν υποψήφιο για το Booker Prize, το οποίο κέρδισε τελικά o Τζαμαϊκανός Marlon James με το A Brief History of Seven Killings, ακόμη ένα βιβλίο που θέλω πολύ να διαβάσω (κι ας είναι 800 σελίδες!). Πήρα επίσης το «Άλεξ«, ένα τρομερό αστυνομικό που είχα πρωτογνωρίσει από την κριτική της Αγιάτης στο DontEverReadMe, μιας και αυτό το καλοκαίρι την έχω δει ντετέκτιβ και διαβάζω μόνο θρίλερ. Ενώ για το τέλος κράτησα το «Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί» ένα σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα γραμμένο από τον Νίκο Μάντη, το οποίο ένιωσα να μιλά για τη γενιά μου και τη σημερινή σκοτεινή Αθήνα. Ένα κομμάτι από την ελληνική λογοτεχνία που έχω αρχίσει σιγά σιγά να εξερευνώ.

Πέρα από τις δικές μου επιλογές, βρέθηκα προς έκπληξη μου με ακόμη δύο βιβλία στα χέρια, δώρα από φίλες bloggers -και κάπου εδώ ρίχνω παντού καρδούλες που βάζω τη λέξη φίλες δίπλα στη λέξη bloggers-.

22

To A Thousand Splendid Suns μου έστειλε η Βούλα από το EternalLibraryBlog, λέγοντας μου τα καλύτερα για την υπόθεση ενώ το Black White Jewish μου χάρισε η Δήμητρα από το TheBlackCatDiaries, επειδή ξέρει ότι όπου δω black arts και feminism τρελαίνομαι! Τις ευχαριστώ και τις δύο πολύ! ❤

Αυτά τα βιβλία για το μήνα Ιούλιο, καλές μας αναγνώσεις!

July Favorites

tumblr_oaq4qlrlKe1qkaoroo2_500
By: Anna Speshilova

Αυτό το μήνα πήγα στο Χυτήριο και είδα το Comedy Revolution με τον Μαλιάτση, τον Mikeius και τον Jeremy. Οι παραστάσεις τελείωσαν για φέτος, αλλά ελπίζω να συνεχίσουν και του χρόνου, γέλασα πολύ και εκτίμησα τα παιδιά, περισσότερο απ’όλους τον Μαλιάτση (#lovecrush). Αν δεν έχετε ιδέα από Έλληνες youtubers (όπως εγώ), το Cooking Maliatsis και το Θάψε το Σενάριο είναι ιδανικά για να ξεκινήσετε. Τους συμπαθώ άπειρα! Ο φίλος μου βλέπει συνεχώς και τους Unboxholics, οι οποίοι μιλούν για games και gadgets, που προσωπικά δεν παρακολουθώ, αλλά κάνουν κάτι απίστευτα βίντεο στη σειρά «Βόλτα στην Αριδαία» με επαγγελματικές λήψεις και πανέμορφα μέρη. Με έχουν κάνει να θέλω να ανέβω Βόρεια Ελλάδα, αξίζει σίγουρα να τα δείτε.

Παρακολούθησα ακόμη πολλές σειρές: ολοκλήρωσα το Sons of Anarchy (περίμενα ότι θα τελείωνε έτσι, αλλά με πόνεσε πολύ), το The 100 (δεν θα του συγχωρήσω το επεισόδιο 9), το iZombie (αυτή η σειρά, όσο πάει γίνεται και πιο γαμάτη) και άρχισα εννοείται τα καινούρια επεισόδια του Suits!

Αγαπημένο βιβλίο ήταν το Dangerous Girls και αγαπημένο comic το Seconds. Απίστευτη ταινία το Green Room, από τα καλύτερα single setting thrillers που έχω δει! Να τη δείτε οπωσδήποτε. Και λατρεμένο τραγούδι το Dark Necessities των Red Hot Chilli Peppers, οι στίχοι και το video clip του μου θύμισαν λίγο το Skins.

Στα πιο σημαντικά, υπάρχει ένα αγγλικό podcast, το «The Banging Book Club», στο τελευταίο επεισόδιο του οποίου μίλησαν για το βιβλίο Perv: The Sexual Deviant in All of Us. Έμαθα πάρα πολλά και αν έχετε χρόνο, βάλτε headphones και ακούστε κι εσείς.

Αυτό το μήνα επίσης άρχισα να γράφω στο Mud Times, ένα site με μουσική, ταινίες, σειρές, απόψεις πάνω στα πάντα, το στυλ του είναι εναλλακτικό και πολύ διαφορετικό, περάστε μια βόλτα, εκεί θα βρείτε και τη Χαρά από το Wicked Vibes Bring the Joy! Πιστεύω πως θα κρατάω μία στήλη με graphic novels, ενώ ετοιμάζω κι ένα μηνιαίο pop newsletter. You’ll see!
Μερικά άρθρα μου εμφανίστηκαν και στο Platform.gr, το οποίο μου πρότεινε να γράψω κάποια πραγματάκια κι εγώ ξεκίνησα εννοείται: «Με ποιές σειρές να καλύψεις το κενό που σου άφησε το Game of Thrones.«. Γενικά busy μήνας.

Τέλος, κάτι προσωπικό. Τη προηγούμενη βδομάδα βρήκα χρόνο και έκοψα τα μαλλιά μου, χαρίζοντας τα για περούκα στον οργανισμό Donate Hair, στον οποίο φτιάχνουν δωρεάν περούκες σε παιδάκια που έχουν καρκίνο κι έχουν χάσει τα μαλλιά τους. Θα σας έγραφα λεπτομέρειες για το τι χρειάζεται, αλλά μόλις ενημερώθηκα ότι ο οργανισμός ξεπέρασε τις 7.000 δωρεές και δεν χρειάζεται καινούριες για το επόμενο χρονικό διάστημα….! Τέλεια νέα!
Have a great rest of the summer!

July Reads

Κάθε καλοκαίρι με πιάνει μια μανία να καταβροχθίσω αστυνομικά μυθιστορήματα. Είναι γρήγορα, ενδιαφέροντα και συνήθως διαδραματίζονται σε κάποιο παγερό χειμώνα, ιδανικό για τις ζεστές μέρες που περνάω στην πόλη. Δεν παραπονιέμαι, πάντα υποστήριζα #summerinthecity. Αυτό το μήνα λοιπόν διάβασα τα:

411B21Tad+L._SX332_BO1,204,203,200_

Dangerous Girls. Θυμήθηκα πως μου το είχε δανείσει η φίλη μου η Μ. πολλούς μήνες πριν, όταν τελείωσα το Pretty Little Liars κι έψαχνα κάτι παρόμοιο σε βιβλίο. Έριξα μια ματιά στο οπισθόφυλλο και μου φάνηκε απόλυτα ταιριαστό, ένα dark αστυνομικό με teens που δεν  είναι τόσο αθώοι όσο δείχνουν. Ήταν αρκετά καλό, γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση της κατηγορούμενης και ταυτόχρονα με διάσπαρτα κεφάλαια από ηχογραφήσεις ανακρίσεων, σχετικών τηλεοπτικών εκπομπών, μέχρι και records από τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης. Όλα αυτά για να σε καθοδηγήσουν να βρεις το δολοφόνο και να τινάξουν ότι πίστευες στις τελευταίες σελίδες του. Ήταν ανατρεπτικό, γρήγορο, αγχωτικό, (πιο έξυπνο από το PLL) και σας το προτείνω σίγουρα.

vivlio-to-xeri-pou-kinei-ta-nhmata-Gillian-Flynn

Το Χέρι που Κινεί τα Νήματα (The Grownup). Μια νουβέλα της αγαπημένης μου Gillian Flynn που συμπεριλαμβανόταν αρχικά ως διήγημα σε μια συλλογή που ανέλαβε ο George R.R. Martin με τίτλο Rogues. Είναι μονάχα 60 σελίδες, ενδιαφέρουσα και όσο creepy και διεστραμμένη θα περίμενες από την Flynn. Μου άρεσε, αν και δεν είχε την ανάπτυξη που χρειαζόταν, ήταν ολίγον anti-climatic και είχε μια αχρείαστη επανάληψη γεγονότων στο τέλος. Χάρηκα που το διάβασα, αλλά για κανένα λόγο δεν αξίζει 10€ όπως αποφάσισε η ελληνική εκδοτική, εναλλακτικά να διαβάσεις τα Αιχμηρά Αντικείμενα, που τα δίνουν με 5€ και είναι και το καλύτερο αστυνομικό θρίλερ που έχει γράψει.

Χωρίς τίτλο

Το Κορίτσι του Τρένου (The Girl on the Train). Tο βιβλίο φαινόμενο της Paula Hawkins που πολλοί συγκρίνουν με το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε (Gone Girl), αλλά επειδή δεν μ’άρεσε κανένα από τα δύο, δεν με πείραξε που το ψιλοαντίγραψε. Σίγουρα δεν φτάνει τη διαστροφή και το σκοτάδι της Flynn, το λάθος όμως ήταν αλλού. Άργησε πολύ να μπει στην υπόθεση και να θυμίσει αστυνομικό, όταν έγινε ο φόνος δε, ήταν προφανές το πως θα εξελιχθεί και ποιός θα είναι ο δολοφόνος. Τα κενά μνήμης της πρωταγωνίστριας ήταν εκνευριστικά βολικά και κουραστικά, κανένας χαρακτήρας δεν ήταν έστω συμπαθητικός και το τέλος ήταν αρκετά flat και απλό. Όπως καταλάβατε, απογοητεύτηκα…

Και φεύγουμε από τα αστυνομικά. ♦ ♦

10088114

Morning GloriesΤο πρώτο volume από ένα comic που έχει φτάσει τα 50! Το στόρυ έχει να κάνει με μία μυστήρια ακαδημία που μαζεύει προβληματικά παιδιά για έναν άγνωστο λόγο. Μου θύμισε έντονα το Deadly Class, αλλά το σχέδιο του ήταν αδιάφορο και πολύ «στημένο», ενώ η υπόθεση δεν με τράβηξε για να το συνεχίσω.

george-eliot-2010-silly-novels-by-lady-novelists-penguin-great-ideas-bog-med-limet-ryg

Silly Novels by Lady NovelistsΔιάβασα διάφορα essays από την George Eliot, στα οποία διακωμωδούσε τα μυθιστορήματα της εποχής της. Απορώ πως δεν μας το είχαν δώσει στη σχολή μου να το διαβάσουμε, είναι ότι πρέπει για Αγγλική Φιλολογία, σατυρικό και κριτικό. Υποθέτω κάτι αντίστοιχο με το να διάβαζες τη γνώμη της Καρυστιάνη για τα βιβλία της Μαντά και της Δημουλίδου. Θα πλήρωνα πολλά για να διαβάσω κάτι τέτοιο!

b187484

Εξαφανίσεις. Τέλος, κράτησα ένα βιβλίο που πήρα τυχαία, με σκοπό να διαβάσω περισσότερες γυναικείες σύγχρονες φωνές στην Ελλάδα. Από τις εκδόσεις Πόλις, το πρώτο βιβλίο, συγκεκριμένα μια συλλογή μικρών ιστοριών, της Ελεάννα Βλαστού. Μ’άρεσε πάρα πολύ και ενθουσιάστηκα με τη φωνή της! Όλες οι ιστορίες μιλούν για το αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης του ’09 στη χώρα μας, είναι προσωπικές, αλλά παίρνουν καθολικό χαρακτήρα γιατί κάπου τις έχεις ακούσει κι εσύ, από φίλους ή την οικογένεια σου. Η γραφή της ήταν λιτή, μελαγχολική και όμορφη. Κοστίζει μονάχα 10€ και αξίζει αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά.

Happy Summer Reading!

Μην εμπιστεύεσαι τον αφηγητή!

Ένα φαινόμενο κι έξυπνο λογοτεχνικό trick είναι ο αφηγητής που δεν μπορείς να πιστέψεις τελείως για όσα σου λέει, στα αγγλικά το ονομάζουμε «unreliable narrator» και μιλάμε για εκείνον που σου περιγράφει την ιστορία από περιορισμένη οπτική γωνία ή από μπερδεμένη προσωπική εμπειρία. Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία με αντίστοιχους αφηγητές και νομίζω πως αποφάσισα ότι το μισώ όταν συμβαίνει.

16176440 To We Are All Completely Beside Ourselves είναι μια άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία με ηθικούς προβληματισμούς, με προκλητικές θεωρίες για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και κυρίως για το πως έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε και να βλέπουμε τα ζώα. Έχει πολύ καλή γραφή και γρήγορο ρυθμό, υπό άλλες συνθήκες θα το είχα λατρέψει, ΑΝ δεν είχε επιλέξει το συγκεκριμένο τρόπο αφήγησης. Στην αρχή πίστευα το κάθε τι που μου περιέγραφε η πρωταγωνίστρια, μέχρι που άρχισε να με μπερδεύει και να μπερδεύεται η ίδια και κατέληξα να μην ξέρω τι όντως της έχει συμβεί και τι έχει βγάλει από το κεφάλι της. Και κάπου εκεί τσαντίστηκα γιατί μου χάλασε όλη τη ροή του μυθιστορήματος, που υποθέτω ήταν και ο σκοπός της ιστορίας, αλλά και πάλι με πέταξε τελείως έξω από την πλοκή και έφτασα να το κλείσω με μισή καρδιά.

 

 

16120760Και  μετά περνάμε στο The Shock of the Fall, ένα από τα σημαντικότερα βιβλία που έχω διαβάσει πάνω στην ψυχολογία και τη σχιζοφρένεια. Ο αφηγητής είναι ο ίδιος σχιζοφρενής, και σε κάθε κεφάλαιο μπλέκει αυτά που έχουν συμβεί με αυτά που έχει δει σε παραισθήσεις. Αναπτύσσεται πολύ έξυπνα και σε κάνει να αισθάνεσαι ότι ζεις μέσα στο μυαλό του, κάτι που θα ήταν απίστευτα ενδιαφέρον, ΑΝ δεν ήταν ολοκληρωτικά ζαλιστικό. Αλλάζει η τυπογραφία, η χρονική πορεία, οι σκέψεις, τα πρόσωπα. Αλλάζουν και αλλοιώνονται τα πάντα, που σε φτάνει σε σημείο να θυμώνεις παρά να ενδιαφέρεσαι.

 

 

 

 

Στην αρχή ήμουν πιο υπομονετική και ολοκλήρωνα την ιστορία όσο κι αν θύμωνα, πλέον δεν μπορώ. Είναι το απόλυτο χαρακτηριστικό που θα με κάνει να παρατήσω ένα βιβλίο, όπως συνέβη με το Catcher in the Rye. Το οποίο ξεκίνησε πολύ δυναμικά και στη πορεία άρχισε να σου δίνει την εντύπωση πως ο τελευταίος άνθρωπος που πρέπει να εμπιστεύεσαι γι’αυτά που σου αφηγείται, είναι ο ίδιος ο αφηγητής. Και εκεί το άφησα (είμαι ακόμη στη σελίδα 100) και περιμένω να μου περάσουν τα νεύρα για να το συνεχίσω γιατί μου άρεσε και είναι κρίμα….

the_catcher_in_the_rye_by_trivialcause

Εσάς ποιό είναι το απόλυτο χαρακτηριστικό που θα σας κάνει να παρατήσετε ένα βιβλίο; Ετοιμάζω σχετικό post με pet peeves και θέλω να ακούσω γνώμες!

Σειρές που μπορείς να τελειώσεις σε λιγότερο από 8 ώρες

Dates (4.5 ώρες)
Ο δημιουργός του Skins έφτιαξε μια σειρά για την dating scene του 21ου αιώνα. Είναι όσο σκοτεινή και μελαγχολική φαντάζεσαι. Αποτελείται μόνο από εννιά επεισόδια, που συνδέονται μεταξύ τους με έναν παράξενο τρόπο.

dates03

Master of None (5 ώρες)
Το δημιούργημα του Aziz Ansari και του Alan Young, το οποίο μοιάζει να σκηνοθέτησαν με φίλους στα σπίτια τους. Είναι οργανικό, όσο πιο αυθόρμητο του επιτρέπεται και μιλά για τη ζωή των τριαντάρηδων, τη σχέση μεταξύ τους, με τους γονείς τους, για τη μετανάστευση και όλα τα σημαντικά και ασήμαντα πράγματα που περιβάλλουν την καθημερινότητα τους.

3054246-poster-p-1-alan-yang-master-of-none-writer-on-being-a-writer-for-a-show-series

Younger (8 ώρες)
Μια φρέσκια, αστεία και bookish σειρά, που έφερε ο δημιουργός του Sex and the City με πρωταγωνίστρια την Sutton Foster. Τα επεισόδια κρατούν μονάχα είκοσι λεπτά και δεν σου φτάνουν για να χορτάσεις τη γλυκύτατη και ανάλαφρη ατμόσφαιρα της.

358f18be-076c-4aa1-a70f-0ad5a4a0cc80

You’re the Worst (8 ώρες)
Ένα αλλιώτικο sitcom, που δε φοβάται να προκαλέσει και να σε πονέσει με αυτά που δείχνει. Στην καρδιά του είναι ότι πιο ρομαντικό δείχνει η τηλεόραση, αλλά το περιτύλιγμα του κρύβει πολύ sex, άπειρες ανασφάλειες και fucked-up καταστάσεις.

worst

Mildred Pierce (5.5 ώρες)
Ένα mini series που έφερε στη ζωή το HBO με πρωταγωνίστρια την Kate Winslet για την εποχή της οικονομικής ύφεσης στην Αμερική και τη προσπάθεια μιας γυναίκας να αρχίσει δική της επιχείρηση. Δικαιωματικά της χάρισε Χρυσή Σφαίρα και Emmy.

436

The Night Manager (6 ώρες)
Το adaptation του γνωστού αστυνομικού που έχει γράψει ο John le Carré, με πρωταγωνιστές τους Tom Hiddleston και Hugh Laurie! Έξι επεισόδια που χτίζουν μία άκρως ενδιαφέρουσα υπόθεση με αργό, αλλά τρομακτικό ρυθμό. Η αστυνομική σειρά που έψαχνες αφού τελείωσες ότι κυκλοφορεί εκεί έξω.

Tom Hiddleston as Jonathan Pine, Hugh Laurie as Richard Roper, and Elizabeth Debicki as Jed Marshall - The Night Manager _ Season 1, Gallery - Photo Credit: Mitch Jenkins/AMC

War and Peace (6 ώρες)
Το αριστούργημα του Tolstoy που ανέλαβε να φέρει φέτος στις οθόνες μας το BBC στη μορφή 6 επεισοδίων. Αρχίζει πολύ αργά, αλλά αν του δώσεις λίγο χρόνο κλιμακώνεται με τον πιο σωστό τρόπο. Η ατμόσφαιρα και η εποχή της Ρωσίας την εποχή του Ναπολέοντα είναι άψογη. Από τα καλά period κομμάτια.

war_peace-three_3539649b

Book Decluttering 101

tumblr_n1t9abT1kJ1qzhokmo1_500

Πριν από λίγες μέρες ήρθε μία φίλη μου στο σπίτι και με ρώτησε με τρελαμένο ύφος «Μα καλά σου φτάνει αυτή η βιβλιοθήκη; Είναι πολύ μικρή!» και γέλασα γιατί εμένα μου φαίνεται τεράστια. Συνειδητοποίησα ότι τα ράφια μου δεν είναι αποθηκευτικός χώρος, αλλά εκθεσιακός, δε θέλω να «φυλάω» βιβλία, αλλά να δείχνω τα αγαπημένα μου. Δεν θέλω να αποδείξω σε κανέναν ότι είμαι φανατικό bookworm, το ξέρουν ήδη, ούτε θέλω να χτίσω ένα δωμάτιο γεμάτο βιβλία, θα βαριέμαι να τα ξεσκονίζω. Μου φαίνεται περίεργο να κρατώ βιβλία μόνο και μόνο επειδή γεμίζουν τη βιβλιοθήκη μου γιατί δεν χρειάζομαι μεγαλύτερη βιβλιοθήκη, χρειάζομαι λιγότερα βιβλία. Σκέφτηκα να σας δείξω μερικούς τρόπους να κάνετε πιο εύκολο για εσάς το decluttering, ένα project που έχω ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες, λίγο πριν τη μετακόμιση. Μερικά βήματα που ακολούθησα για να μπορέσω να αποφασίσω ποιά βιβλία θα χαρίσω:

  • Καταρχάς δώσε όλα τα βιβλία που διάβασες και δεν σ’αρέσανε, duh! Ακόμη κι αν είναι μέρος μιας τριλογίας ή αν συμπληρώνουν τη συλλογή ενός συγγραφέα. Δεν σου άρεσαν, άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να σου πιάνουν χώρο, αφού δεν υπάρχει περίπτωση να τα διαβάσεις δεύτερη φορά.
  • Έπειτα χώρισε τα βιβλία σου σε δύο στοίβες, σε αυτά που έχεις διαβάσει και σ’αυτά που δεν έχεις προλάβει ακόμη. Από τη δεύτερη στοίβα, ξεφορτώσου εκείνα που δεν πρόκειται να ανοίξεις ποτέ και το ξέρεις.
  • Τώρα πάρε τα διαβασμένα βιβλία και χώρισε τα σε είδη: τρόμου/ κλασσικά/ ρομάντζα/ φαντασίας/ ya/ graphic novels, κράτησε μόνο τα καλύτερα από κάθε είδος, αυτά που είσαι περήφανη που είναι στα χέρια σου.
  • Και είσαι έτοιμη να βάλεις τα λίγα βιβλία στα ράφια σου, εκείνα που χαίρεσαι να φαίνονται γιατί αντικατοπτρίζουν το ποια είσαι. Όλα τα υπόλοιπα ήταν λευκή φασαρία.

Μη φοβάσαι ότι αν δεν έχεις πολλά βιβλία, δεν έχεις τη ταυτότητα του «ανθρώπου που διαβάζει» (ότι ανακούφιση κι αν σου δίνει αυτό). Γιατί δεν είσαι τα βιβλία σου, είσαι οι ιστορίες τους, κι αυτές τις κουβαλάς μέσα σου και όχι σε κάποιο ράφι.

My Comics Ranked

Σκέφτηκα να μαζέψω όλα τα comics που έχω διαβάσει και να σας παρουσιάσω τα καλύτερα, εννοείται βάσει του δικού μου καθαρά υποκειμενικού γούστου. Προσπάθησα να είμαι όσο πιο αυστηρή γίνεται και να μην βάλω σε όλα τέσσερα αστέρια για να υπάρχει μια διάκριση. Θα ενσωματώσω links από τα reviews που έχω γράψει, σε περίπτωση που θέλετε να μάθετε περισσότερα για κάποιο.

250px-Saga1coverByFionaStaples

5 Αστέρια***** /Τα αγαπημένα

Saga, ίσως το καλύτερο comic που έχω διαβάσει ποτέ.
Bitch Planet, για τη φιλοσοφία του και το μήνυμα που θέλει να περάσει.
Giant Days, γιατί εκφράζει και στοχεύει καθαρά τη δική μας γενιά με ένα τρόπο που κανείς δεν έχει προσπαθήσει ξανά.
Wytches, γιατί στην επιφάνεια του είναι horror, αλλά στη καρδιά του είναι πολλά περισσότερα από αυτό.
Persepolis, γιατί θα μάθεις ιστορία με τον πιο απλό, αστείο (και φεμινιστικό) τρόπο.
Through the Woods, γιατί οι σελίδες του είναι ένα έργο τέχνης.
MAUS, γιατί μίλησε για την μαύρη σελίδα της ανθρωπότητας με σκίτσα ποντικιών. Και με πόνεσε όσο τίποτα άλλο.
I Kill Giants, για την αθωότητα του.
Blankets, για τη τέχνη του.

tumblr_n83h8ySPj31ro3irro1_400

4 Αστέρια**** /Τα εξαιρετικά

Seconds, για τα χρώματα και το μαγικό ρεαλισμό του.
This One Summer, για την ησυχία του.
The Encyclopedia of Early Earth, για τη φαντασία του.
Deadly Class, για το βίαιο, αιματηρό και απίστευτο σχέδιο του.
Hey,Wait για την απλότητα του.
Embroideries, για τις γυναίκες που παρουσιάζει.
Chew, για το τρελό στόρυ του.
Breakfast After Noon, για την αλήθεια του.
Lost at Sea, για τους έφηβους και το τι σημαίνει να είσαι 15 χρονών.
Nimona, γιατί καταφέρνει το αδύνατο, είναι ταυτόχρονα χαριτωμένο και προκλητικό.

RatQueens_16-1

3 Αστέρια*** / Τα καλά, που αξίζει σίγουρα να διαβάσετε το πρώτο τεύχος τους, αλλά όχι να τα συνεχίσετε. Μερικά από αυτά μ’άρεσαν πολύ, αλλά αν έπρεπε να επιλέξω θα σας πρότεινα μόνο τα από πάνω.

Essex County, γιατί δεν μου έδωσε πάτημα να το νιώσω δικό μου.
Alex + Ada, γιατί το γραμμικό του σχέδιο δεν με ενθουσιάσε.
Paper Girls, γιατί δεν ήταν ιδιαίτερα πρωτότυπο.
Ody-C, γιατί μπορεί να θες να κάνεις πίνακα τις σελίδες του, αλλά ας μην γελιόμαστε, το script δεν διαβάζεται.
Rat Queens, γιατί ήθελα κάτι παραπάνω από γέλιο.
Y-The Last Man, γιατί χρειάζεται αρκετά τεύχη για να μπεις στην πλοκή (και δεν έχω διαβάσει τα υπόλοιπα).
DMZ, γιατί ήταν πολύ μπερδεμένο.
Fables, γιατί το σχέδιο του ήταν old school, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, απλά δεν ελκύει εμένα.

(Μια γρήγορη αναφορά σε αυτά που παίρνουν 2 Αστέρια**: The Wicked and the Devine, Lazarus, Shortcomings, Daytripper. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω γιατί δεν μου άρεσαν καθόλου.)

*Όποιος επιθυμεί να διαβάσει κάποιο από τα από πάνω, να μου γράψει comment. Ίσως να μπορώ να του το βρω on line. 

Seconds

*Αρχικά δημοσιευμένο στο Mud Times.

3962877-8807938532-secon

Αρκετά χρόνια πριν είχα διαβάσει το πρώτο graphic novel που κυκλοφόρησε ο Bryan Lee O’Malley, Lost at Sea, ένα θλιμμένο και μπερδεμένο στόρι ενηλικίωσης μιας έφηβης, το οποίο ήταν ανέλπιστα καλό και ακριβές. Δέκα χρόνια μετά, έξι τόμους του Scott Pilgrim και μια άκρως πετυχημένη ταινία αργότερα, δημιούργησε το Seconds. Από πολλές απόψεις, μιλά για τις δεύτερες ευκαιρίες και το δεύτερο βήμα του κομίστα να παρουσιάσει μια πιο ώριμη, ίσως καλύτερη δουλειά. Το Seconds είναι από τα πιο αστεία, περίεργα και όμορφα -visually- κόμικ που έχω διαβάσει ποτέ.

Περπατά σε αυτή τη λεπτή γραμμή του μαγικού ρεαλισμού, όπου η δική μας πραγματικότητα είναι μια νότα πιο φανταστική και σκοτεινή. Seconds ονομάζεται το εστιατόριο που δουλεύει η πρωταγωνίστρια, μία chef που δεν είναι ευχαριστημένη με τίποτα στη προσωπική και επαγγελματική της κατάσταση, στο λογικό βαθμό που κανείς μας δεν είναι ούτως ή άλλως. Μέχρι που βρίσκει με τη βοήθεια της Lis -του φαντάσματος του σπιτιού, ένα μαγικό μανιτάρι και ένα τετράδιο το οποίο είναι ικανό να διαγράψει τα λάθη της. Κάτι σαν το Deathnote σε πιο light βαθμό.

Seconds-46

Η ιστορία εξελίσσεται με βάση το φαινόμενο της πεταλούδας, και βλέπεις σιγά σιγά την Katie να απομακρύνεται από την πραγματικότητα και να φτιάχνει μια ζωή πολύ διαφορετική από αυτή που αρχικά της δόθηκε. Ακούγεται τόσο σοβαρό έτσι όπως το περιγράφω, αλλά είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι ξεκαρδιστικό και πανέξυπνο, κλασσικά ότι θα περίμενες από το δημιουργό του Scott Pilgrim. Σχεδιασμένο με chibi manga στυλ και πανέμορφα έντονα χρώματα που μπορείς να κοιτάς με τις ώρες, σου δίνει την αίσθηση ότι βλέπεις μια φαντασμαγορική ταινία. Είναι ψαγμένο, κάπου κάπου σε πονάει με τις αλήθειες του, αλλά πάνω από όλα σε κάνει να χάνεσαι. Μπορεί να τελείωσε λίγο πιο βιαστικά απ’ότι θα ήθελα (κι ας αποτελείται από 300 σελίδες), παρ’όλα αυτά δεν με απογοήτευσε.

Είχε την αθωότητα του Pilgrim και το σκοτάδι του Lost at Sea. Το διάβασα τώρα που είμαι 25 χρονών, μακάρι να υπήρχε όταν ήμουν 18, και σίγουρα θα το ξαναδιαβάσω όταν θα είμαι 30.

seconds3
H Lis το φαντασματάκι είναι ξεκάθαρα η αγαπημένη μου χαρακτήρας. Θέλω κι εγώ ένα τέτοιο house spirit!

Δέκα λόγοι να αρχίσεις να βλέπεις The 100

Αυτές τις μέρες βλέπω τη τρίτη σεζόν του The 100 κι έχω μπει σε πωρωτικό mood. Ορίστε δέκα λόγοι για να ξεκινήσεις κι εσύ να το παρακολουθείς:

  1. Είναι dystopian, sci-fi, medieval σειρά. Τι καλύτερο; Συνδυάζει Jericho με φυλές που σου θυμίζουν Vikings και έχει πρωταγωνιστές έφηβους που σε παραπέμπουν σε Hunger Games. Δεν βρίσκεις ελάττωμα.

The 100 -- "Fallen" -- Image HU310b_0145 -- Pictured (L-R): Bob Morley as Bellamy, Marie Avgeropoulos as Octavia, and Henry Ian Cusick as Kane -- Credit: Bettina Strauss/The CW -- © 2016 The CW Network, LLC. All Rights Reserved

2. Στην αρχή είναι εγκλωβισμένο στο teen καλούπι που του έχει στήσει το κανάλι CW, αλλά μόλις του δώσεις λίγα επεισόδια, όπου κερδίζει την ελευθερία των αποφάσεων του, μετατρέπεται σε σειρά υψηλού επιπέδου. Απλά δωσ’του χρόνο.

3. Κατ’αρχάς έχει τόσους πολλούς γαμάτους χαρακτήρες, που δεν μπορώ να διαλέξω ποιος είναι ο αγαπημένος μου.

Χωρίς τίτλο
Murphy – Octavia – Bellamy

Ντάξει. Αφού επιμένεις, ο Lincoln είναι.

1da44414582d4b4fcb8b115de4bfefe0
O Ricky Whittle μάλιστα θα πρωταγωνιστεί στη καινούρια σειρά που ετοιμάζεται, βασισμένη στο βιβλίο το Neil Gaiman «American Gods», η οποία θα κυκλοφορήσει του χρόνου.

4. H σειρά έχει τρελό, τρελό character development, σέβεται τον καθένα τους ξεχωριστά και τους εξελίσσει με απίστευτο αλλά σταθερό ρυθμό. Δεν φοβάται μάλιστα να «διαγράψει» όσους δεν χρειάζονται.

5. Η πρώτη σεζόν ήταν εισαγωγική, και θύμιζε λίγο Lost. Στη δεύτερη πήρε μια πιο στρατηγική υπόσταση και τώρα στη τρίτη είναι καθαρό sci-fi, το οποίο μπλέκει τεχνητή νοημοσύνη και post-apocalyptic τεχνολογία.

reapercussions__span

6. Έχει πολύ προσεγμένo και ατμοσφαιρικό soundtrack. (Από εκεί ανακάλυψα το Remains των Algiers.)

7. Αψηφά τα στερεότυπα. Βλέπεις γυναίκες να είναι αρχηγοί όλων των φυλών, βλέπεις gay ζευγάρια (αγόρια, κορίτσια) και πρωταγωνιστές Ασιάτες, Αφρικανούς, μεγάλους, μικρούς, τα πάντα.

8. Η αλήθεια είναι ότι έχει ένα αρνητικό: την πρωταγωνίστρια και ότι περιτριγυρίζεται από εκείνη. Το plotline της είναι συνεχώς αδιάφορο. Αλλά του το συγχωρώ γιατί αντί να ασχολείσαι με εκείνη, έχεις αλλού το μυαλό σου.

The 100 -- "His Sister’s Keeper" -- Image: HU106a_0092 -- Pictured (L-R): Ricky Whittle as Lincoln and Marie Avgeropoulos as Octavia -- Photo: Diyah Pera/The CW -- © 2014 The CW Network, LLC. All Rights Reserved
#RelationshipGoals

9. Το setting, οι ενδυμασίες, τα εφέ είναι όλα στην εντέλεια.

The 100 -- "Watch The Thrones" -- Image HU304a_0123 -- Pictured (L-R): Zachary McGowan as Roan and Alycia Debnam-Carey as Lexa -- Credit: Cate Cameron/The CW -- © 2016 The CW Network, LLC. All Rights Reserved

10. Η υπόθεση. Από τη πρώτη σεζόν ξέρουν τι θα δείξουν στις επόμενες δέκα. Εκατό χρόνια μετά την καταστροφή της Γης λόγω πυρηνικής έκρηξης (ή έτσι μας έχουν πει) οι εναπομείναντες άνθρωποι ζουν σε ένα διαστημικό σταθμό πάνω από τον πλανήτη μας, μέχρι που αποφασίζουν να επιστρέψουν. Πίσω στη Γη όμως, βρίσκουν την ανθρωπότητα να επιβιώνει στη μορφή φυλών που αλληλοσκοτώνονται. Θησαυρός σας λέω.

Quarter-Life Crisis

Αυτό το βίντεο πρέπει να γραφτεί σε ένα φυλλάδιο και να μοιράζεται σε κάθε απόφοιτο πανεπιστημίου/ τεχνικού λυκείου/ σχολείου. To βιβλίο του Adam «Smiley» Poswolsky θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο αυτής της χρονιάς, και θα είμαι η πρώτη που θα το πάρει! 🙂