Vivian Versus the Apocalypse

20161029_200834_film12

«But Viv, if I’ve learned anything at all in the last eight years of my life, it’s that people just like to tell themselves stories about where they came from. Τhey tell themselves an old magician who lives up in the sky made them out of clay and put them here until whenever he makes up his mind to take them out again…. Your parents didn’t like their creation myth, that’s all–it had pain in it, and chaos, and their own parents were ashamed. But the thing is, it doesn’t actually matter where we came from, or where we’re going, or when. The only thing that matters is what we have to do while we’re here and how well we do it.»

Κάπως έτσι ειπώθηκαν τα πιο σοφά λόγια που έχω διαβάσει σε young adult βιβλίο, ένα πανέμορφο μυθιστόρημα που περιτυλίγεται με δράση, εκρήξεις μίσους, ένα δυνατό girl power duo και ένα ήσυχο love story για να κρύψει αυτό που είναι στην ουσία: μια ιστορία που αψηφά ότι μας έμαθαν ποτέ ότι είναι «καλό» και «σωστό». Μία θρησκευτική αίρεση έχει κατακλύσει την Αμερική κι έχει προσηλυτίσει πιστούς από κάθε γωνιά του έθνους, μέχρι που φτάνει η παραμονή της υποτιθέμενης Αποκάλυψης τους, και όλοι όσοι δεν πιστεύουν οργανώνουν ένα party για να κοροϊδέψουν το τέλος της ανθρωπότητας. Όταν ξυπνάνε την επόμενη μέρα, βρίσκουν τρύπες στο ταβάνι τους, απόδειξη πως οι «ενάρετοι» έχουν ανέβει στα Ουράνια και οι ίδιοι έμειναν πίσω!

Σε ένα χαώδη αναρχικό κόσμο που έχουν απομείνει οι άπιστοι και οι πιστοί που δεν έφτασαν στον Παράδεισο, οι δεύτεροι προσπαθούν να πάνε εκεί πάση θυσία, εξολοθρεύοντας κάθε «κακό» που μπορεί να τους βάλει σε πειρασμό. Μέσα σε αυτό τον χαμό ζει η πρωταγωνίστρια με τη κολλητή της και τον Peter, μέχρι που αποφασίζουν να φύγουν και να πραγματοποιήσουν ένα road trip ως την άλλη πλευρά της χώρας για να ανακαλύψουν τι πραγματικά έχει συμβεί στους γονείς τους και στους υπόλοιπους ανθρώπους που εξαφανίστηκαν. Όλο το βιβλίο διαβάζεται πολύ γρήγορα και είναι άκρως διασκεδαστικό, πέρα από κάποιες σκηνές καθαρής βίας που σε πνίγουν από την αδικία και το φανατισμό της θρησκείας. Κρύβει κοινωνικά μηνύματα που σου κλείνουν το μάτι, αλλά τα ανακαλύπτεις παρά μόνο όταν φτάνεις στο τέλος. Πολλές φορές πέρασε από το μυαλό μου το ότι δεν είναι δυνατόν οι άνθρωποι να ακολουθούν πιστά κάθε μανιακό που κρύβει το χάρισμα του ηγέτη, αλλά μετά σκέφτηκα την περίπτωση της Σαϊεντολογίας, και το ακόμη πιο ακραίο παράδειγμα της αίρεσης του Jim Jones και αποφάσισα πως αυτό το βιβλίο, εκτός από έξυπνο, είναι και αρκετά πιστευτό. Πάντα με μαγνήτιζαν οι υποθέσεις αιρέσεων (ένας από τους λόγους που θέλω να διαβάσω το πασίγνωστο The Girls της Emma Cline), αλλά το συγκεκριμένο βιβλίο προχωρά ένα βήμα παραπάνω, είναι αθώο όσο πρέπει, αλλά ευφυές.

«Don’t be the kind of person who sees groups instead of people.»

October Book Haul

20161028_0953292

20161028_0953292

The Gargoyle, αυτό το βιβλίο είναι απλά πανέμορφο! Μαύρες σελίδες περικλείουν το μαγικό κόκκινο εξώφυλλο του. Προσπάθησα από το οπισθόφυλλο να καταλάβω περί τίνος πρόκειται, αλλά δεν τα κατάφερα. Νομίζω ότι είναι ένα παραμύθι, ότι παίζει με το ταξίδι στο χρόνο, ότι είναι μια ιστορία αγάπης που δεν έχει καλό τέλος. Από την άλλη, μπορεί και να κάνω λάθος. (Κυκλοφορεί και στα ελληνικά με τίτλο «Τα Δαιμόνια».)

The Long Way to a Small Angry Planet, όταν ο Somuchreading το εξύμνησε και αφότου διάβασα τη πλοκή, το παρήγγειλα αμέσως. Καθαρό fantasy με στοιχεία sci-fi, που με κάνει να νοσταλγώ λίγο το Firefly του Whedon. Πολλά χρόνια στο μέλλον, άνθρωποι και εξωγήινοι ταξιδεύουν στο διάστημα ψάχνοντας πολιτισμούς, το έχω ξεκινήσει και φαίνεται ήδη ότι θα εξελιχθεί σε εντυπωσιακό έπος φαντασίας.

Vivian Versus the Apocalypse, έψαχνα καιρό να έρθει στα χέρια μου αυτό το βιβλιαράκι των 250 σελίδων. Είναι dystopian ya, μόνο που αυτή τη φορά δεν συμβαίνει η καταστροφή της Γης, αλλά η Αποκάλυψη. Όλη η υπόθεση έχει μια πιο spiritual χροιά, που το καθιστά πρωτότυπο. Διαβάζεται γρήγορα, μιλά για τη θρησκεία, για την καλή και την κακή της πλευρά, δεν είναι καθόλου preachy για καμία από τις δύο και είναι τελικά αρκετά διασκεδαστικό. Μία μέρα η Vivian βρίσκει τρύπες στο ταβάνι του σπιτιού της, απόδειξη πως το Rupture έχει συμβεί, οι γονείς της ανέβηκαν στα Ουράνια κι εκείνη απέμεινε  πίσω με τους φίλους της (και υπόλοιπους «άπιστους»)  να περιμένουν την Αποκάλυψη. Coming-of-age και roadtrip προς το τέλος της ανθρωπότητας, αγαπώ!

Furiously Happy, η Jenny Lawson είναι βραβευμένη blogger που τρέχει το δικό της site εδώ και δέκα χρόνια. Στο δεύτερο βιβλίο της εξερευνά τη κλινική κατάθλιψη που την «κυνηγά» μέσα από ξεκαρδιστικά γεγονότα, που δεν θα έπρεπε να μας κάνουν να γελάμε, αλλά τα καταφέρνουν. Είναι ωμό, σπαρακτικό, αλλά και ξεκαρδιστικό. Τα blurbs έχουν γράψει ο Neil Gaiman και ο Patrick Ness, πράγμα που βρίσκω εξαιρετικά περίεργο και ενδιαφέρον. Τι δουλειά έχουν δύο masters φαντασίας να προτείνουν μια αυτοβιογραφία κατάθλιψης από μία blogger; Λένε ότι είναι το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς, ότι τους έκανε να αισθανθούν λιγότερο αποτυχημένοι…. με κάνουν να θέλω να το διαβάσω τ-ώ-ρ-α.

The Unbecoming of Mara Dyer, το halloween read του Οκτωβρίου. Μου το δάνεισε μια φίλη μου που λατρεύει τα horror (κι ας φοβάται περισσότερο από ‘μένα). Ένα ατμοσφαιρικό, σκοτεινό ya που εξελίσσεται αργά σε εφιάλτη που δεν φανταζόσουν ότι θα ζήσεις. Το πρώτο μισό του βιβλίου με βρήκε ξάγρυπνη τα ξημερώματα, δεν ήθελα να το αφήσω κάτω. Το δεύτερο μισό μπερδεύει αρκετά και μοιάζει βιαστικό, αλλά και πάλι το απόλαυσα, έδωσε τη βάση για τη συνέχεια της ιστορίας, που θα συμπληρωθεί στην τριλογία.

20161028_1051152

Πήρα επίσης τα καινούρια τεύχη του Saga (#37, #38) και του Giant Days (#17, #18, #19).

Το Saga ξεκινά το καινούριο του arc, που μας βρίσκει σε εμπόλεμη ζώνη ανάμεσα σε πρόσφυγες. Δεν περίμενα ότι ο Vaughan και η Staples θα το πήγαιναν εκεί, αλλά τους παραδέχτηκα. Νιώθω πως αυτό το arc θα έχει τους περισσότερους θανάτους (ήδη αποχαιρετήσαμε έναν από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες) και τον περισσότερο πόνο. Θα είναι καλό, αλλά θα σπάει σιγά σιγά τους δεσμούς μας μαζί του.

Και το Giant Days ξεκίνησε το καινούριο του arc, τελειώνοντας τη χρονιά του κολεγίου. Έκανε ένα πολύ χαριτωμένο καλοκαιρινό break και επέστρεψε όσο γλυκό και αστείο ήταν στα πρώτα τεύχη. Αυτό το comic το έχω μέσα στη καρδιά μου!

Halloween Spoooky Reads

halloween

Bird_Box_2014_book_cover

Αν με ρωτήσετε ποιο είναι το πιο τρομακτικό βιβλίο που διάβασα ποτέ,  χωρίς δεύτερη σκέψη θα φωνάξω Bird Box. Μου έδωσε κυριολεκτικά εφιάλτες, καθώς τρεις μέρες που το διάβαζα, έβλεπα να με τρώνε ζωντανή. Άξιζε όμως η κάθε σελίδα του. Ανήκει στο dystopian horror είδος και εξιστορεί το πως μια μέρα οι άνθρωποι άρχισαν να βλέπουν κάτι απροσδιόριστο που τους τρέλαινε και τους οδηγούσε να αυτοκτονήσουν ή να σκοτώσουν. Με αποτέλεσμα οι ήρωες του βιβλίου να κυκλοφορούν παντού με δεμένα μάτια σε ένα χάος από αναρχία. Αυτό που με κέρδισε, πέρα από την υπόθεση, ήταν ο τρόπος που ένιωθα το βιβλίο, δεν έδινε τίποτα χειροπιαστό αλλά με έκανε να ακούω και να αισθάνομαι το χειρότερο. Μια απόλυτα κλειστοφοβική ιστορία που θα τεντώσει όλες τις αισθήσεις σας.

beauty

Έπειτα έχουμε το The Beauty, ακόμη ένα dystopian, αλλά πολύ πολύ διαφορετικό από οτιδήποτε έχετε διαβάσει. Ποτέ. Σε ένα μέλλον όπου οι γυναίκες έχουν εκλείψει, αρχίζουν να εμφανίζονται από τους τάφους τους κάτι παράξενα κίτρινα λουλούδια, τα οποία καθώς μεγαλώνουν, αποκτούν υπόσταση και καλούν τους άντρες για αναπαραγωγή. Και αυτό δεν είναι το παράξενο. Στη πορεία μπερδεύονται οι ρόλοι των φύλων και οι άντρες φτάνουν να κυοφορούν για να διαιωνίσουν το είδος. Ήταν πολύ περίεργο, αλλά πανέξυπνο γιατί παίζει με την αντίληψη μας για τα φύλα (σίγουρα κοινωνικά, αλλά και βιολογικά). Η Zizeloni είχε πει ότι αυτή η μικρή ιστορία (είναι μονάχα 150 σελίδες) θα μπορούσε να αποτελείται από σειρές και σειρές βιβλίων που θα εξελίσσουν την υπόθεση και η αλήθεια είναι ότι είναι αρκετά συμπυκνωμένη και υπερβολικά γρήγορη. Αυτό αποτελεί όμως και μέρος της γοητείας της, γιατί δεν νομίζω ότι θα άντεχα να διαβάζω 500 σελίδες με τις συγκεκριμένες περιγραφές. Δεν είναι ακριβώς spooky, αλλά το περιέλαβα στη λίστα επειδή είναι απίστευτα creepy και ατμοσφαιρικό.

tumblr_lu3dygdeez1qeow9j

Σκέφτηκα να αναφέρω εδώ το We Have Always Lived in the Castle, μιας και μεταφράστηκε πρόσφατα στα ελληνικά και μπορείτε να το βρείτε με τίτλο «Ζούσαμε Πάντα σ’ένα Κάστρο». Είναι ένα πολύ μικρό gothic παραμύθι από την Shirley Jackson, μονάχα 180 σελίδες, που σε ταξιδεύουν στην Αμερική του ’60, σε ένα απόκοσμο αρχοντικό στη κορυφή ενός χωριού. Από την αρχή συνειδητοποιείς τη διαστροφή της αφηγήτριας και αρχίζεις να αναρωτιέσαι για τις προθέσεις και τα ένστικτα της. Δεν κρύβει αιματηρές σκηνές και φαντάσματα, αλλά μακάβριους χαρακτήρες και ανατριχιαστικές περιγραφές. Την περίοδο που γράφτηκε, ο κόσμος ξεσηκώθηκε, είπε πως αυτό το παραμύθι δεν θα έπρεπε να κυκλοφορεί, καθώς τους έβαζε σε σκοτεινές σκέψεις και η πρωταγωνίστρια τους τρόμαζε. Όπως γίνεται με κάθε απαγορευμένο βιβλίο, με έκανε να θέλω να το διαβάσω ακόμη πιο πολύ! Είναι ιδανικό για όποιον θέλει να διαβάσει κάτι κλασσικό, κάτι γοτθικό ή απλά όμορφο και σκοτεινό. Έχουν ήδη αρχίσει τα γυρίσματα της ταινίας και θα παίζει η Taissa Farmiga (American Horror Story) και ο Sebastian Stan (Captain America) και ειλικρινά δεν θα μπορούσαν να βρουν πιο ταιριαστούς χαρακτήρες! Θα περιμένω πως και πως.

WYTCHEScoverREVISE-16316

Φέτος αντί να εξυμνήσω για ακόμη μια φορά το graphic novel Through the Woods, της Emily Carroll (να το διαβάσετε -αν δεν το έχετε κάνει ήδη, είναι φτιαγμένο γι’αυτήν ακριβώς την εποχή), σκέφτηκα να μιλήσω για το Wytches. Ακόμη ένα horror graphic novel. Αποτελείται από έξι issues και το πρώτο volume κυκλοφορεί για να το καταβροχθίσετε. Το Wytches επαναπροσδιορίζει τη φιγούρα της μάγισσας, την κάνει πιο σκοτεινή και αρχαία, τη μετατρέπει σε εφιάλτη που τρέφεται από τη ζωή ανύποπτων ανθρώπων. Δεν είναι μόνο το απίστευτο σχέδιο που βοηθά στην εξιστόρηση του τρομακτικού παραμυθιού, αλλά και η εξέλιξη και ιδιαίτερα το τέλος του. Είναι κλειστοφοβικό, σκοτεινό, εθιστικό, μιλά για προσωπικούς τρόμους και για τη παγερή συνειδητοποίηση του να αναγνωρίζεις το καθαρό κακό μέσα σε ζωντανά πλάσματα. Είναι σαν μια θολή ανάμνηση εφιάλτη, από τα μπερδεμένα χρώματα του, μέχρι το σκοτάδι που περιτριγυρίζει τον κάθε χαρακτήρα. Άψογο.

gashlycrumb_tinies

Tέλος, θα μιλήσω για το The Gashlycrumb Tinies, για το οποίο νομίζω πως δεν έχω ξαναγράψει σε αυτό το blog. Κατ’αρχάς δεν είναι για όλους, θα ξεκινήσω με αυτό και θα προσπαθήσω να περιγράψω πολύ απλά τι είναι αυτό το μικροσκοπικό βιβλίο: σου μαθαίνει την αλφαβήτα μέσα από ονόματα παιδιών που βρίσκουν το θάνατο, με κοινότοπους τρόπους που μόνο οι γονείς φοβούνται ότι μπορεί να συμβούν. Το ξέρω, το ξέρω, πιο διεστραμμένο μυαλό σκέφτηκε κάτι τέτοιο;! Ο ένοχος είναι ο Edward Gorey, ξεκάθαρα ο Tim Burton της εποχής του, ο οποίος στα μέσα του 1900 σχεδίαζε με μαύρο μελάνι την υποκρισία της βικτοριανής εποχής. Συμφωνώ ότι είναι υπερβολικό, το βρίσκω όμως και αστείο, γιατί γενικά τα μακάβρια μου προκαλούν γέλιο και είναι ένα είδος χιούμορ που καταλαβαίνω, αλλά κυρίως επειδή κοροϊδεύει το πόσο χαζοί είναι κάποιοι φόβοι μας. Σκέψου ένα παιδάκι να μάθει γράμματα από ένα τέτοιο βιβλίο! Το πρωτοσυνάντησα σε ένα video των Dead Man’s Bones (το συγκρότημα του Ryan Gosling) με τίτλο My Body is a Zombie for You. Είναι creepy, έχει απίστευτο σχέδιο και είναι τόσο προκλητικά λάθος που καταντά αξιόλογο. Μου το είχε φέρει δώρο για τα γενέθλια μου πριν πολλά χρόνια μία φίλη μου, και προφανώς είναι από τα καλύτερα δώρα που έχω πάρει ποτέ!

gashlycrumb2

gorey-b-is-for-basil

screen-shot-2012-10-16-at-4-00-10-pm

Ελπίζω να μην έχετε φρικάρει πολύ ως τώρα. Μία ακόμη λίστα με creepy reads δημιούργησε και ο Somuchreading για το PopCode με τίτλο «5 Βιβλία Τρόμου για να Χάσεις τον Ύπνο σου» και με έκανε να παραγγείλω το Hex! Περάστε κι από εκεί μια βόλτα για να έχουμε να φοβόμαστε.

10 Λόγοι να δεις NARCOS

Wagner Moura as Pablo Escobar in the Netflix Original Series NARCOS.  Photo credit: Daniel Daza/Netflix

*Για το Mud Times.

1. Οι πιο ενδιαφέροντες ήρωες ήταν ανέκαθεν οι αντί-ήρωες. Έτσι και η μορφή του Pablo Escobar, του μεγαλύτερου βαρόνου κόκας, έχει πολλές φορές στο παρελθόν τραβήξει τη προσοχή του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ενώ είναι από τις λίγες φορές που ένα πραγματικό ιστορικό πρόσωπο έχει απασχολήσει τόσο έντονα την ποπ κουλτούρα. Δικαίως. Είναι μια υπόθεση που εξέπληξε και θα συνεχίζει να εκπλήσσει τους πάντες, ας μην ξεχνάνε πως ο Escobar ξεκίνησε εμφύλιο σε μία χώρα για να μπορεί να διακινεί ελεύθερα κόκα, ένα ναρκωτικό που εδραίωσε εκείνος καθώς ξεκίνησε το εμπόριο με το Μαϊάμι.

2. Η ιστορία από μόνη της είναι άκρως ενδιαφέρουσα, όταν πέφτει δε στα χέρια του Netflix με το απίστευτο cast και την εντυπωσιακή σκηνοθεσία, δένει στην εντέλεια.

3. Πριν ξεκινήσει το shooting της σειράς μάλιστα, η παραγωγή ήρθε σε επαφή με τη DEA -τη δίωξη ναρκωτικών των Η.Π.Α., για όλα τα στοιχεία που είχαν από τη δράση και τη σύλληψη του Escobar. Ανέλαβαν μάλιστα να εκπαιδεύσουν για κάποιους μήνες τους πρωταγωνιστές της σειράς, που θα ενσάρκωναν τους αντίστοιχους αστυνομικούς!

4. Και αφού ανέφερα τους αστυνομικούς, κάπου εδώ να πω ότι τον Penã υποδύεται ο αγαπημένος μας Oberyn από το Game of Thrones, Pedro Pascal.

NARCOS S01E03

5. Η σειρά μπορεί να χαρακτηριστεί αυθεντική, καθώς στο σύνολο της μιλάνε ισπανικά, γυρίστηκε όντως στη Κολομβία -με κάτι απίστευτα εναέρια πλάνα από το Medellin, ενώ η τελευταία σκηνή του επεισοδίου έλαβε χώρα ακριβώς στο σημείο που διώχτηκε στην πραγματικότητα ο βαρόνος.

6. Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τις προθέσεις των δύο πλευρών (αρχών και βαρόνων), η σειρά προσπαθεί να μην δώσει δίκιο σε κανέναν, δεν παρουσιάζει τέρατα, ούτε σωτήρες. Δεν απενοχοποιεί την εμπλοκή της Αμερικής σε ξένα ζητήματα, ούτε κατηγορεί την πολιτική της Κολομβίας. Σπάνιο φαινόμενο για τα αμερικάνικα δεδομένα.

7. Ο πόλεμος με τα καρτέλ ήταν αιματηρός, βίαιος και απάνθρωπος. Όλα αυτά τα βλέπεις στη σειρά. Την κάθε δολοφονία, το κάθε βασανιστήριο. Είναι ένα παιχνίδι κυνηγητού που άφησε πίσω του χιλιάδες θύματα, γεμάτο δράση και πόνο.

3narcos-facebookjumbo

8. Ενώ τα ντύνει μια υπέροχη μουσική υπόκρουση με χαρακτηριστικό intro που σε παρασύρει στην αντίστοιχη ατμόσφαιρα κι εποχή.

9. Το ότι ανέλαβε το project το συγκεκριμένο κανάλι, σημαίνει ότι μπορείς να παρακολουθήσεις όλα τα επεισόδια αμέσως, χωρίς να περιμένεις κάθε βδομάδα για καινούριο. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει οι δύο σεζόν, με 10 επεισόδια η κάθε μία, όλα στη διάθεση σου για binge-watching.

10. H ιστορία των Narcos, δε σταματά με τον Pablo Escobar. Ο σκηνοθέτης έχει σκοπό να δείξει τι συνέβη έπειτα από εκείνον, να εξερευνήσει όλο το χώρο του εμπορίου των ναρκωτικών, κάτι που σημαίνει πως η σειρά έχει πολλές σεζόν ακόμη να διεκδικήσει για να απολαμβάνεις κάθε χρόνο.

Chick-lit και δεν είμαι καλά

readers

1) Ποιά εγώ; Να διαβάζω εγώ «ρομαντικά» βιβλία; Εμένα που με βλέπεις έχω διαβάσει James Joyce και  Nietzsche.

2) Εξάλλου και να διάβαζα, υπάρχουν έρευνες που δείχνουν πως τα chick-lit ανήκουν στο κίνημα post-feminism καθώς μιλούν για τις γυναίκες, τις οικογένειες τους και το χώρο εργασίας. Είναι βιβλία που πραγματεύονται τη σημερινή θέση της γυναίκας στην κοινωνία….

3) Ω ποιόν δουλεύω; Τα chick-lit είναι χαζούλια, αλλά είναι και απίστευτα καλογραμμένα, με κάνουν να γελάω δυνατά, να κλαίω ήσυχα και να ερωτεύομαι ξανά και ξανά. Είναι αξιαγάπητα και ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΩ.

Αυτές τις μέρες δεν ήμουν και στα καλύτερα μου, το quarter-life crisis χτύπησε για ακόμη μια φορά τη πόρτα, αλλά είχα αυτά τα βιβλία να με κάνουν να ξεχνιέμαι και να περνάω καλά:

love-rosie-pan

Love, Rosie ή αλλιώς Where Rainbows End της Cecelia Ahern. Από την ίδια συγγραφέα είχα διαβάσει παλιότερα το «Υ.Γ. Σ’αγαπώ» και μ’άρεσε αρκετά, πλέον μπορώ να πω με σιγουριά πως το «Στην Άκρη του Ουράνιου Τόξου» είναι το αγαπημένο μου! Μια ιστορία δοσμένη μέσα από γράμματα, mails, προσκλήσεις, ραβασάκια και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σου σε έντυπη μορφή, περιγράφει τη φιλία δύο ανθρώπων στο πέρασμα πενήντα χρόνων. Είναι γλυκό, αλλά όχι cheesy, όμορφο αλλά όχι υπερβολικά ρομαντικό, αστείο, αλλά όχι χαζοχαρούμενο. Είναι από εκείνα τα βιβλία που θες να διαβάσεις μονορούφι και όταν φτάνεις στις τελευταίες σελίδες τους δεν θες να τελειώσουν. Δεν περίμενα ότι θα εξελισσόταν όπως έγινε και μ’άρεσε πολύ που με εξέπληξε με την ροή του. Μου κράτησε παρέα τρεις μέρες και με βοήθησε να χαλαρώσω από το άγχος των ημερών.

*H ταινία είναι εξίσου όμορφη και γλυκιά!

the-shopaholic-series

Πέρυσι τέτοια εποχή διάβαζα το Finding Audrey («Αναζητώντας της Όντρεϋ») και λάτρεψα τη Sophie Kinsella! Το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν το πρώτο εφηβικό μυθιστόρημα που έγραψε, ενώ είχε γίνει πολύ γνωστή από τη chick-lit σειρά της, Shopaholic. Ξεκίνησα με το πρώτο της σειράς («Ψωνίζω, Άρα Υπάρχω») και η αλήθεια είναι ότι δεν τρελάθηκα, είχε πλάκα και αναμφισβήτητα το δεύτερο μισό του βιβλίου ήταν πολύ καλύτερο από την αρχή του, αλλά βρήκα πολύ δύσκολο το να ταυτιστώ με τη πρωταγωνίστρια ή έστω να την καταλάβω, ίσως φταίει το ότι δεν έχω καθόλου το πνεύμα του καταναλωτισμού μέσα μου. Βέβαια γράφτηκε πριν από 15 χρόνια και ίσως με ξένιζε ο σύγχρονος κόσμος της πρωταγωνίστριας. Παρ’όλα αυτά, υπηρέτησε το στόχο του και με έκανε να γελάσω και να ξεχαστώ. Αν επιχειρήσετε να διαβάσετε κάτι από την συγγραφέα, να ξεκινήσετε σίγουρα με το Finding Audrey, μπορεί να είναι young adult, αλλά είναι για όλους μας! Προσωπικά ίσως να συνεχίσω τη σειρά Shopaholic κάποια στιγμή, εξάλλου η πρωταγωνίστρια ήταν συμπαθέστατη.

* Υπάρχει και ταινία, αλλά να μην την δείτε, ήταν πολύ διαφορετική, κακή και πιο επιφανειακή από το βιβλίο.

Τι είδα τον Σεπτέμβρη

lg_news_better_things

Οι καινούριες σειρές που ήθελα να δω αυτό το μήνα ήταν πολλές. Γενικά φέτος όλα δείχνουν ότι θα είναι μια πολύ καλή τηλεοπτική σεζόν, παρ’όλα αυτά κατάφερα να δω μονάχα μία, το Better Things. Δημιουργία του Louis C.K. και της Pamela Adlon, είναι μια μαύρη κωμωδία μιας 40χρονης single μητέρας που μεγαλώνει τρεις κόρες, ενώ δουλεύει ως ηθοποιός. Είναι πανέξυπνη, επίπονα ρεαλιστική και απίστευτα αστεία. Θα έχει 10 επεισόδια και έχει ήδη ανανεωθεί για δεύτερη σεζόν.

Ξεκίνησα επίσης τη σειρά Narcos, καινούρια για ‘μένα, αλλά ήδη στα δύο χρόνια προβολής της:

633644

H ιστορία των βαρόνων κόκας, από τον Escobar της Κολομβίας το ’80 μέχρι και τη δράση τους τα επόμενα χρόνια. Τα καρτέλ, ο πόλεμος με την αστυνομία, το Medellin και όλα όσα πρέπει να ξέρεις για κάτι που συνεχίζει να εδρεύει στον κόσμο μας σήμερα, τα ναρκωτικά.

Ενώ συνέχισα τις παλιές αγαπημένες μου σειρές.
Την έκτη σεζόν του Suits:

SUITS -- "Back on the Map" Episode 603 -- Pictured: (l-r) Erik Palladino as Kevin Miller, Patrick J. Adams as Michael Ross -- (Photo by: Shane Mahood/USA Network)

Ήταν αναπόφευκτο ότι κάποια στιγμή ο Mike θα έμπαινε στη φυλακή, αλλά ήταν πολύ έξυπνο αυτό που σκέφτηκαν για να τον βγάλουν έξω. Αρκετά ενδιαφέρουσα σεζόν, καθόλου αγχωτική σε σχέση με τις προηγούμενες, μ’άρεσε πολύ που οι χαρακτήρες μας ήταν στο ίδιο team αυτή τη φορά, ενώ πίστευα ότι η υπόθεση οδηγούσε ολοταχώς προς το τέλος της σειράς. Έκανα λάθος, έχει ανανεωθεί και για έβδομη σεζόν, ενώ η έκτη θα συνεχιστεί τον Ιανουάριο. Δεν έχω ιδέα τι καινούριο θα βρουν να δείξουν, αλλά δεν παραπονιέμαι ούτε στο ελάχιστο, τους αγαπώ όλους!

Το ίδιο συμβαίνει και με το You’re the Worst:

youre_the_worst_-_chris_geere_-_aya_cash_-_still_-_h_-_2016

Δεν περνά τη καλύτερη σεζόν του ως τώρα, αλλά είναι εξίσου αστείο και ωμό. Ασχολούμαστε και με άλλους χαρακτήρες εκτός από το πρωταγωνιστικό δίδυμο, πράγμα ενδιαφέρον. Έδειξε ένα από τα επεισόδια που μόνο ο Stephen Falk ξέρει να φτιάχνει, μας πόνεσε, αλλά το περιμέναμε να έρθει καιρό τώρα (ναι για το 3×05 παραμιλώ). Ανανεώθηκε για τέταρτη σεζόν και η συγκεκριμένη θα ολοκληρωθεί στις 24 Νοεμβρίου.

Είδα επίσης την πολυαναμενόμενη τρίτη σεζόν του Younger!

youngers3-003

Συνεχίζει ακριβώς από εκεί που το αφήσαμε στο finale του. Είναι όσο φρέσκο όσο ποτέ, ξεκαρδιστικό, γλυκό, όμορφο. Δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Το κανάλι το προώθησε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, γι’αυτό και έπαιξε το Σεπτέμβρη και όχι τον Ιανουάριο, όπως γινόταν τα δύο τελευταία χρόνια. Θα ολοκληρωθεί το Δεκέμβρη, ενώ θα επιστρέψει και για τέταρτη σεζόν (dah!).

Και μέσα σ’όλα, συνεχίζω το Grey’s Anatomy. Έχει φτάσει στη δέκατη τρίτη σεζόν του για όποιον αναρωτιέται.

GREY'S ANATOMY - "I Am Not Waiting Anymore" - Jackson learns about April's pregnancy, while Alex and the team of doctors handles an hours-long triple-organ transplant surgery. Meredith considers dating again, and Andrew insists on not receiving special treatment after he and Maggie go public, on "Grey's Anatomy," THURSDAY, MARCH 24 (8:00-9:00 p.m. EDT) on the ABC Television Network. (ABC/Richard Cartwright) ELLEN POMPEO, KELLY MCCREARY, JUSTIN CHAMBERS

Όσο παράξενο κι αν φαίνεται, είναι ακόμη αστείο και ενδιαφέρον. Αν προσπεράσεις το γεγονός ότι δεν είναι η ίδια σειρά που ξεκίνησε πριν χρόνια, και προφανώς δεν έχεις την αυταπάτη να δεθείς με κάποιον χαρακτήρα (είναι σίγουρο ότι θα πεθάνουν όλοι), τότε την απολαμβάνεις. Έχει πάρει μια πιο μοντέρνα τροπή, συμβαδίζει με την εποχή του και σε κρατά κολλημένο στην οθόνη.

Οκτώβριος 

ffe17b0ba96948ec1bc8ac422c53783e

Αυτές τις μέρες με το που ξυπνάω βλέπω τα vlogs της sunbeamjess, τα μοναδικά vlogtobers που παρακολουθώ. Με κάνουν να θέλω να αρχίσω τη μέρα μου με περισσότερη όρεξη και παραγωγικότητα. Φτιάχνω καφέ,  διαβάζω λίγα άρθρα από τα καινούρια αγαπημένα μου περιοδικά,  SUITCASE και NOMAS. Ένα ελληνικό περιοδικό που ανακάλυψα, το οποίο είναι γραμμένο στα αγγλικά, αλλά εμπεριέχει τη δουλειά πολλών Ελλήνων φωτογράφων από τα ταξίδια τους. Ένα φανταστικό έργο, που κυκλοφορεί δύο φορές το χρόνο. Είναι από αυτά τα πραγματάκια που είναι άψογα φτιαγμένα, και από άποψη ποιότητας και περιεχομένου, αλλά δυστυχώς γνωρίζουν πολύ λίγοι.

14627698_720665578089724_2008462390_nbnb

Έπειτα αρχίζω δουλειά (γι’αυτό και δεν γράφω τόσο συχνά πια). Όταν γυρίζω, μου αρέσει να αράζω στο μπαλκόνι μου, το οποίο προσπαθώ να μοιάσει σε κάτι τέτοια, ενώ νιώθω σαν περήφανη μαμά με τα κακτάκια μου:

14610756_923942317705395_1003136139_nj

Κατά τ’άλλα, διάβασα το πολύ γλυκό On the Fence, ένα ελαφρύ ya και άρχισα το The Long Way to a Small, Angry Planet. Βλέπω φανατικά το Better Things και το You’re the Worst,  τις καλύτερες κωμωδίες αυτή τη στιγμή στην τηλεόραση, και φυσικά τη καινούρια σεζόν του Younger που περίμενα πως και πως!

Αυτά για την ώρα,  byeeee!

«I got that summertime, summertime sadness»

tumblr_njwjfyo6vv1t86qwto1_1280

«I don’t know how to get over it.»
«You can only go through it.»

tumblr_nsbhv8xvcv1u59z5do1_1280

«Frank turned to look down at me, and he was right there, so close…
In a well-ordered universe, he said, and I could hear how nervous he was, I’d be able to do this. He leaned his head down and kissed me softly, then pulled back, making sure this was okay.»

tumblr_o6yptemjed1txa0lmo1_1280

«It’s just whether you’re going to do a decent thing or keep doing shitty things. So choose. Just stop whining about it.»

tumblr_nfxv8poqhu1t0oyoeo1_500

«It won’t be forever. You’ll be in the dark for as long as it takes and then you’ll come out.»

tumblr_npsvh4ccbx1uxgvn6o1_500

«When you walk on the beach at night, you can say things you can’t say in real life.»

tumblr_nrff65ufo01unflglo1_1280