Upcoming Ya 

Δεν ξέρω τι συμβαίνει με το 2017, αλλά είναι η χρονιά που θα κυκλοφορήσουν νέα βιβλία όλοι οι παλιοί masters του είδους. Όσοι συγγραφείς των young adult αγαπήσαμε, φέτος κάνουν τρελό comeback! Έχουμε και λέμε: 

Ο Benjamin Alire Sáenz του Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe επιστρέφει με μια παρόμοια ιστορία για την οικογένεια, τη προσωπική και εθνική ταυτότητα, τη φιλία και όλα όσα μας είχε κάνει να ερωτευθούμε με το πρώτο του μυθιστόρημα.

H Jenny Han κυκλοφορεί στις 4 Απριλίου το τρίτο μέρος της ιστορίας της Lara Jean. Cute μέχρι εκεί που δεν φτάνει.

Η Veronica Roth του πολυσυζητημένου Divergent εκδίδει ένα sci-fi μυθιστόρημα αυτή τη φορά και έχει ήδη αρχίσει το τρελό marketing γύρω του.

Η Kasie West μας φέρνει φέτος το By Your Side. Είναι από εκείνα τα contemporary summery ya που σου φτιάχνουν τη διάθεση, έχω σκοπό να διαβάσω όσο περισσότερα μπορώ δικά της, καθώς είναι η queen των ya. Προς το παρόν το μόνο δικό της που έχω ολοκληρώσει είναι το το On the Fence, το οποίο είχα βρει απίστευτα γλυκό.

Η Laini Taylor του Daughter of Smoke and Bone γράφει το Strange the Dreamer, δεν ξέρω τι να περιμένω πέρα από τεράστιες δόσεις φαντασίας.

Η Cassandra Clare που δεν φαίνεται ότι επιθυμεί να βάλει τέλος στο canon των Θανάσιμων Εργαλείων, φέρνει το δεύτερο βιβλίο του spin-off The Dark Artifices. (Μη με ρωτήσετε για τα prequels, τα sequels και τα spin-offs αυτής της εξαλογίας -έχω χαθεί!)

Ταυτόχρονα η Michelle Hodkin του The Unbecoming of Mara Dyer αποφάσισε να γράψει την ιστορία ξανά από τα μάτια του Noah. Κάτι τέτοια πολύ μ’εκνευρίζουν αλλά αν ενδιαφέρεται κανείς το βιβλίο θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο αυτής της χρονιάς.

Εκτός όμως από τους ήδη γνωστούς συγγραφείς φέτος κάνουν την εμφάνιση τους κάποιοι καινούριοι που μου έχουν κινήσει το ενδιαφέρον:

Πρώτη με διάφορα η Angie Thomas του The Hate U Give, ένα βιβλίο που ξεπήδησε από τη καρδιά του κινήματος Black Lives Matter.

To You’re Welcome Universe, που καταπιάνεται με τη κουλτούρα του graffiti μέσα από μία ηρωίδα, η οποία είναι κωφή, κάτι το οποίο σε εισάγει σε ακόμη έναν διαφορετικό κόσμο απ’ότι έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε.

Και τέλος το Here We Are: Feminism for the Real World, ένα non fiction βιβλίο (σπάνιο για το είδος των ya) σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι φεμινίστρια σήμερα.

Latest Reads

The Bluest Eye

H Toni Morrison έχει τη μαγική ικανότητα να σου παρουσιάζει μια ζωή κι έναν χαρακτήρα σε λιγότερο από 10 σελίδες και εσύ ξαφνικά να βγάζεις νόημα για το πως λειτουργεί ολόκληρος ο κόσμος. Αυτό κάνει και στο The Bluest Eye, δίνοντας μας την ιστορία μιας «μαύρης» οικογένειας, εκείνη της Breedlove στο Ohio του ’40. Η μικρή Pecola εύχεται να είχε τα πιο γαλάζια μάτια στον κόσμο γιατί έτσι θα έμοιαζε με τα πανέμορφα λευκά παιδάκια, που όλοι τ’αγαπάνε και τους δίνουν σημασία. Μια σπαρακτική ιστορία για το τι έπρεπε να βιώσουν κάποιοι άνθρωποι σε μία κοινωνία ρατσιστική, άδικη και γεμάτη απορρίψεις. Είναι μονάχα 250 σελίδες και σε κάνει να θαυμάζεις τη κάθε πρόταση της. Έχω ήδη παραγγείλει το Beloved, το μυθιστόρημα που χάρισε στη Morrison το Nobel.

♦♦♦

All the Bright Places

Τι γίνεται όταν δύο παιδιά συναντιούνται στην κορυφή του καμπαναριού του σχολείου, ίσως για να πέσουν κάτω…. Μια όμορφη, αλλά αναμφίβολα θλιμμένη ιστορία για ένα αγόρι και μια κοπέλα που περνούν, με δύο τελείως διαφορετικούς τρόπους, κατάθλιψη, όσο πιο προσωπικά και οικεία τους επιτρέπεται. Η γραφή είναι όμορφη και εύκολη χωρίς να μειώνει την αξία της. Η Niven φαίνεται να ξέρει ακριβώς για τι πράγμα μιλά όταν πραγματεύεται ευαίσθητα θέματα όπως οι ψυχικές ασθένειες. Το τέλος του με θύμωσε πολύ, είχα σκοπό να πω ότι μου φάνηκε εύκολο αλλά καταλαβαίνω ότι ήταν αναπόφευκτο. Ίσως αν είχε διαφορετικό marketing να μη με εξόργιζε τόσο και όσο και αν προσπάθησαν να το συγκρίνουν με το The Fault In Our Stars, τόσο πιο έντονα μου θύμιζε το Love Letters to the Dead. Εύχομαι κάποια στιγμή το ya genre να ξεφύγει από αυτό το στερεότυπο που το εγκλωβίζει και να μας δώσει χαρακτήρες με υπόσταση και ρεαλιστικότητα.

♦♦♦

Η Υπέροχη Φίλη Μου

Κάτι η αναφορά της Zizeloni για το πόσο της άρεσε, κάτι η επιλογή της Αλίκης για το βιβλίο του μήνα, ξαναθυμήθηκα το πρώτο βιβλίο της Τετραλογίας της Νάπολης που είχα χαρίσει στη μαμά μου και το πήρα απόφαση να ανακαλύψω το πολυσυζητημένο πρόσωπο της Ferrante. Το καταβρόχθισα και προμηθεύτηκα αμέσως το δεύτερο μέρος της ιστορίας «Το Νέο Όνομα» σχηματίζοντας μια θεωρία: η Ferrante είναι η σύγχρονη Jane Austen της Ιταλίας. Το ξέρω, μεγάλη κουβέντα είπα αλλά  -bear with me- αν το σκεφτείτε η Austen δεν έγραφε αριστουργηματικά (δεν ήταν και Brontë), δεν αναφερόταν σε καθολικούς προβληματισμούς ούτε καταπιανόταν με φιλοσοφικές αναζητήσεις, έκανε όμως κάτι πολύ σημαντικό: μιλούσε για τη γυναίκα και τη θέση της στη κοινωνία μέσα από προσωπικά δράματα και γάμους. Δεν έγραφε δοκίμια, έγραφε σαπουνόπερες αλλά εξαιρετικά όμορφα και βαθιά. Το ίδιο ακριβώς κάνει και η Ferrante. Στην αρχή με ξένισε το ότι διάβαζα για δύο κοπέλες σε ένα χωριό και τα είκοσι άτομα που συναναστρέφονταν, αλλά η όλη ουσία βρίσκεται στο ότι ολόκληρος ο κόσμος μας χωράει σε αυτό το χωριό και τα είκοσι άτομα: οι κοινωνικές τάξεις, οι προσωπικές φιλοδοξίες, η απόσταση της φτώχειας με το πλούτο, η γυναίκα στην οικογένεια, η σεξουαλική αφύπνιση μέχρι και παρενόχληση, τα πάντα. Η Ferrante γράφει με εκπληκτική ευκρίνεια για χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν παγκόσμιες αξίες και πόνους. Βοηθάει απίστευτα και το setting της Νάπολης, που αποκτά χαρακτήρα δικό της και σε ρουφά στην κουλτούρα της Νότιας Ιταλίας (που μου θυμίζει τόσο έντονα τον Πειραιά του ’60). Μου άρεσε πολύ και διαβάζοντας το review του SoMuchReading, δεν θα μπορούσα να συνοψίσω καλύτερα την άποψη μου: «Το μυθιστόρημα μοιάζει να μην κάνει σχεδόν τίποτα λάθος, αλλά δεν είμαστε και ιδιαίτερα σίγουροι τι κάνει τόσο καλά.».

Winter Book Haul

Αυτούς τους μήνες πήρα μόνο έξι βιβλιαράκια, εκ των οποίων έχω ήδη διαβάσει τα τρία και νιώθω πολύ περήφανη που δεν αφήνω πολλά αδιάβαστα. Περιμένω κάποιες καινούριες κυκλοφορίες τώρα την άνοιξη γι’αυτό και κρατήθηκα να μην πάρω τίποτα άλλο, μέχρι να έρθουν στα χέρια μου τα: The Hate U Give, We Are Okay και Goodnight Stories for Rebel GirlsΠρος το παρόν στα ράφια μου προστέθηκαν: Συνέχεια ανάγνωσης «Winter Book Haul»

Black

Τώρα που το Netflix κυκλοφόρησε trailer από τη καινούρια του σειρά, Dear White People και ακύρωσαν τη συνδρομή τους χιλιάδες θεατές ισχυριζόμενοι ότι το show είναι ρατσιστικό, τώρα που η Beyoncé «έχασε» το Grammy για το Lemonade, τώρα που βγήκε η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του All Eyez on Me -της βιογραφίας του Tupac που θα έρθει στις 16  Ιουνίου, τώρα ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το Φεβρουάριο ως Black History Month και όλα όσα μπορεί να μας μάθει, αναλύοντας πάντα την pop κουλτούρα.

Μερικά βιβλία που προσωπικά λάτρεψα κι ας με πόνεσαν:

colorpurple

Και τα τρία είναι κλασσικά αριστουργήματα που σου παρουσιάζουν το σκοτεινό και ντροπιαστικό κομμάτι της ιστορίας της Αμερικής. Αν θες να αρχίσεις να καταλαβαίνεις τι πραγματικά σήμαινε αυτό που έγινε και καθόρισε την ιστορία των Αφρικανών, τότε θα σου πρότεινα να διαβάσεις τον Achebe και συγκεκριμένα το Things Fall Apart (στην αρχή του είναι κουραστικό, αξίζει όμως όταν συνειδητοποιείς τη σημασία του τέλους του). Έπειτα υπάρχει και η σύγχρονη Chimamanda και όλα όσα έχει καταφέρει να μας δώσει από τη κληρονομιά της:

bndbnxxcaaeyqkn

To #BlackLivesMatter έφερε στην επικαιρότητα κάτι που για καιρό υποβιβαζόταν, τη σωστή αντιπροσώπευση των μαύρων στην τηλεόραση. Μέχρι που φέτος ήρθαν στις οθόνες μας το Insecure και το Atlanta.

160919_r28728-1200x1200-1473365695
By: Richie Pope

Στον κινηματογράφο οι συνθήκες ήταν διαφορετικές και ίσως πιο ευνοϊκές. Το 1961 γυρίστηκε το θεατρικό A Raisin in the Sun -η μοναδική ασπρόμαυρη ταινία που δεν με άφησε να πάρω τα μάτια μου από πάνω της. Πενήντα χρόνια αργότερα και πολλές ταινίες μετά, ήρθε το Straight Outta Compton και το Moonlight, αλλά για να κλείσω το κύκλο που άρχισα με τη πρώτη πρόταση του post, υπάρχει η ταινία Dear White People, που ειλικρινά η μοναδική λέξη με την οποία δεν μπορείς να τη χαρακτηρίσεις είναι ρατσιστική!

Είναι σαν ένα φυλετικό μάθημα για το τι σημαίνει να είσαι μαύρος και άσπρος στην Αμερική του σήμερα, ή μάλλον στην Αμερική του Obama.

Τέλος θα σας αφήσω με μία youtuber που αγαπώ πολύ και συχνά πυκνά αναφέρεται σε θέματα όπως τον «καλοπροαίρετο» ρατσισμό.

5 Young Adult βιβλία που θα δούμε φέτος να παίρνουν ζωή

Το 2017 θα κυκλοφορήσουν τέσσερις ταινίες από ya novels που θα παρακολουθήσω σίγουρα (μπορεί και πέντε αν ολοκληρωθεί ποτέ το project του John Green, Let it Snow) και μία τηλεοπτική σειρά με παραγωγό surprise.

1) Before I Fall, ένα μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε εφτά χρόνια πριν και γνώρισε τεράστια αγάπη από το αναγνωστικό κοινό. Το έχει γράψει η Lauren Oliver και εξιστορεί τη μεταθανάτια εμπειρία της έφηβης Sam, όπου ζει ξανά και ξανά τη τελευταία μέρα της ζωής της. Στα ελληνικά θα το βρείτε με τον τίτλο «Πριν Φύγω» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Σκέφτηκα πολλές φορές στο παρελθόν να το διαβάσω, αλλά ήρθε η ευκαιρία σήμερα και κατέβασα το e-book για να προλάβω πριν τη ταινία. Θα πρωταγωνιστεί η Zoe Deutch και θα κυκλοφορήσει στις 2 Μαρτίου.

2) 13 Reasons Why, ένα adaptation που συζητήθηκε πολύ καθώς το έχει αναλάβει η Selena Gomez, η οποία δεν πρωταγωνίστησε όπως πολλοί πιστεύαμε, αλλά ήταν η σκηνοθέτης! Αποτελείται από 13 επεισόδια που θα προβληθούν από το Netflix στις 31 Μαρτίου. Στα ελληνικά κυκλοφορεί ως «Δεκατρία Γιατί» από τις εκδόσεις Πατάκη και η υπόθεση περιτριγυρίζει την μικρή Χάννα, η οποία αυτοκτόνησε και λίγο πριν το θάνατο της έστειλε κασέτες με τις εξομολογήσεις της σε μερικούς συμμαθητές της. Ακούγεται βαρύ, αλλά μου έχουν μιλήσει όλοι με τα καλύτερα λόγια για το συγκεκριμένο.

3) Wonder, το απίστευτο βιβλιαράκι της R.J. Palacio που μιλά για τη διαφορετικότητα και ένα παιδί που πάσχει από «δυσμορφία» και για το πως τον αντιμετωπίζει ο περίγυρος του. Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, με τίτλο «Θαύμα» και είναι ένα από τα πιο γλυκά και όμορφα αναγνώσματα που θα πέσουν στα χέρια σας. Το σκηνοθέτησε ο αγαπημένος μου Stephen Chbosky, που έχει γράψει και δημιουργήσει τη ταινία The Perks of Being a Wallflower! Παίζουν η Julia Roberts και ο Owen Wilson και θα έρθει στις αίθουσες στις 7 Απριλίου.

jacob-tremblay-extraordinario

4) Everything, Everything της Nicola Yoon, το οποίο πρόσφατα έμαθα ότι κυκλοφορεί και στα ελληνικά ως «Όλα για Σένα» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Είναι ένα love story ανάμεσα σε ένα αγόρι και ένα κορίτσι που έχει αλλεργία στα πάντα, σε οτιδήποτε υπάρχει έξω από το νοσοκομειακό της δωμάτιο. Τη πρωταγωνίστρια θα ενσαρκώσει η Amandla Stenberg, που ίσως να θυμάστε από τους Αγώνες Πείνας, όπου έπαιζε τη Rue! Το περιμένουμε στις 19 Μαΐου.

everything_you_need_to_know_about_the_everything_everything_movie

5) Fallen της Lauren Kate. Κάτι πολύ περίεργο είχε συμβεί με το συγκεκριμένο adaptation καθώς είχε γυριστεί από το 2011, όταν όλο το rage γύρω από το Twilight ήταν ακόμη επίκαιρο, αλλά για κάποιο λόγο δεν έφτασε ποτέ στους κινηματογράφους. Surprise surprise θα κυκλοφορήσει φέτος, με λίγα χρόνια καθυστέρηση. Η ιστορία περιλαμβάνει έκπτωτους αγγέλους, εξ’ου και ο ελληνικός τίτλος «Άγγελοι» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Το trailer έχει το απαραίτητο Twilight vibe, αλλά σε περίπτωση που δεν το έχετε διαβάσει, μην το δείτε, αποκαλύπτει κυριολεκτικά ΌΛΗ την υπόθεση.

Book to Movie Adaptations ’17

Φέτος θα έχουμε αρκετούς εντυπωσιακούς τίτλους που θα μεταφερθούν στη μεγάλη οθόνη. Ευτυχώς η μόδα με τα ya adaptations πέρασε, αν και ετοιμάζω post με πέντε βιβλία που ξέρω ότι θα δούμε σίγουρα αυτή τη χρονιά, προς το παρόν 9 βιβλία που θα χτυπήσουν τις αίθουσες: Συνέχεια ανάγνωσης «Book to Movie Adaptations ’17»

Girl at War

Η Ana μεγαλώνει στο Zagreb της Κροατίας όταν ξεκινά ο γνωστός σε όλους μας ως εμφύλιος της Γιουγκοσλαβίας, και οι επιθέσεις από τη Σερβία γίνονται η καθημερινότητα της. Εναέριες επιδρομές, βόμβες και κρησφύγετα,  πρόσφυγες και παιδιά με όπλα, “as a side effect of modern warfare, we had the peculiar privilege of watching the destruction of our country on television”. Μοιάζει πως όσα χρόνια και να περάσουν ο πόλεμος είναι ίδιος παντού. Κάποιος είπε πως τα Βαλκάνια είναι καταδικασμένα να πολεμούν κάθε πενήντα χρόνια, λόγω της βίαιης φύσης των ανθρώπων τους, πιστεύω πως ο κόσμος ολόκληρος είναι καταδικασμένος να πολεμά συνεχώς, «their musings about how and why people stayed in a country under such terrible conditions were what I hated most…. they couldn’t fathom that such a dangerous place could still harbor all the feelings of home” και αυτό το βιβλίο μου άνοιξε τα μάτια στο πόσο άσχημο και μάταιο είναι αυτό. Συνέχεια ανάγνωσης «Girl at War»

Treats

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι συλλογές από short stories, δεν προλάβαινα να δεθώ με τους χαρακτήρες, να μάθω περισσότερα για τον τόπο τους ή να καταλάβω τις προθέσεις τους. Συνήθως οι μισές ήταν καλές ιστορίες, οι μισές κακές και δύο μόνο αληθινά διαμάντια που φαίνονταν να δίνουν και τον τίτλο στο εκάστοτε βιβλίο. Είχα χρόνια λοιπόν να διαβάσω ολόκληρη συλλογή από short stories, από τότε που είχα εντυπωσιαστεί με τις Καναδές masters Alice Munro και Mavis Galllant. Κι έπειτα έπεσε στα χέρια μου το Treats. Συνέχεια ανάγνωσης «Treats»