Cool Girly Comics

Τα τελευταία χρόνια έχουν κυκλοφορήσει φανταστικά graphic novels με ηρωίδες καθημερινές κοπέλες από ταλαντούχες artists που μιλούν για τις ζωές τους. Σε αυτό το post μάζεψα αυτά που έχω διαβάσει και μου άρεσαν πάρα πολύ, αναφέρομαι σε girly comics και όχι σε γυναίκες artists αλλιώς δεν θα έλειπαν από τη λίστα οι τρομερές Emilly Carroll (Through the Woods) και Fiona Staples (Saga).  Continue reading «Cool Girly Comics»

Advertisements

Summer Reads I (Graphic Novels)

Διάβασα το φοβερά διασκεδαστικό graphic novel Lucky Penny των Ananth Hirsh και Yuko Ota. Έχει ασπρόμαυρο, πολύ γλυκό σχέδιο που μου θυμίζει τη Nourigat και μια ιστορία quirky όσο δεν πάει. Βλέπουμε τη ζωή της Penny, η οποία απολύεται και χάνει το σπίτι της την ίδια μέρα, καταλήγει να μένει σε storage room στη μέση του πουθενά, να δουλεύει σε laundromat και να βασανίζεται από ένα δωδεκάχρονο. H Penny θα μπορούσε κάλλιστα να είναι κολλητή μου, είναι τρελούλα, αισιόδοξη και αυτοσαρκαστική. Γελούσα καθ’όλη τη διάρκεια της ιστορίας, πολλοί λένε ότι τους θύμισε τον Scott Pilgrim, έχει κάτι από αυτό το σύμπαν -σίγουρα ανήκει στα weird της Oni Press.

♦ ♦ ♦

Κι έπειτα έπιασα στα χέρια μου το ελληνικό Γρα-Γρου. Ενθουσιάστηκα κατ’αρχάς από την επιλογή των εκδόσεων Ίκαρος να κυκλοφορήσουν αυτό το graphic novel, δεν έχω συνηθίσει τις μεγάλες εκδοτικές να δίνουν σημασία σε πρωτότυπες δουλειές comics, πόσο μάλλον μη μεταφρασμένων. Η δουλειά που έκαναν ο Ζαφειριάδης, ο Παλαβός και ιδιαίτερα το σχέδιο του Θανάση Πέτρου ήταν εκπληκτική, με ταξίδεψε και με μάγεψε. Στο σύνολο του είναι ένα υπέροχο βιβλίο, ατμοσφαιρικό, βαθιά ελληνικό με τη πρωτοτυπία να συνοδεύεται με δικό του playlist μουσικής από τον Μιχάλη Σιγανίδη. Τα χρώματα του είναι ζεστά και η ιστορία του απλώνεται στο χρόνο και ποτέ στο χώρο. Νιώθω εντυπωσιασμένη και περήφανη πραγματικά.

Comicdom Haul

Το τριήμερο που μας πέρασε γιόρτασαν για ακόμη μια φορά τα comics στην Αθήνα. Δεκατρία χρόνια αργότερα η προέλευση του κόσμου είναι ασφυκτικά ανεβασμένη, το bazaar κινείται τρελά, το cosplay είναι φανταστικό αλλά ξεκάθαρα το καλύτερο κομμάτι του είναι η αίθουσα με τους ανεξάρτητους κομίστες που παρουσιάζουν και πουλούν τη δική τους δουλειά. Παλιά υπήρχαν δυο-τρεις πάγκοι και τώρα είναι πολλοί περισσότεροι και τα comics τους δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από εκείνα του εξωτερικού, με φοβερά προσεγμένες εκδόσεις και τρομερά σχέδια. Τους θαύμασα όλους. Continue reading «Comicdom Haul»

Summer Reads III (Comics)

Είχε περίπου ένα χρόνο να με πιάσει τέτοια μανία με τα comics, αν έχετε κι εσείς κάποιο να μου προτείνετε στα σχόλια θα το καταβροχθίσω ευχαρίστως. Τι διάβασα αυτές τις μέρες λοιπόν:

Sex Criminals

Περίπου ένα χρόνο μετά το τελευταίο τεύχος (#15), o Matt Fraction επέστρεψε μαζί με τον Zdarsky στο αγαπημένο τους cult comic, το οποίο παραμένει απροκάλυπτα fun. To συγκεκριμένο volume είναι πιο deep από τα προηγούμενα, και ως προς τη σχέση των πρωταγωνιστών μας αλλά και ως προς την προσέγγιση της σεξουαλικότητας ενός καινούριου χαρακτήρα. Ήταν λίγο all over the place και έδινε την εντύπωση του filler, καθώς πρακτικά δεν προχώρησε την πλοκή, κατάφερε παρ’όλα αυτά να είναι απίστευτα ενδιαφέρον -σε μία σελίδα ο Zdarsky έβγαλε 60 (!) panels, τον αγαπώ! Μπορείτε να διαβάσετε μεμονωμένα τα καινούρια τεύχη (#16 – #20) ή να περιμένετε τον τέταρτο τόμο που θα κυκλοφορήσει αυτό τον Οκτώβριο. Αν κρίνω από τη συνέπεια των δημιουργών θα πρέπει να περιμένουμε ακόμη έναν χρόνο για τον επόμενο τόμο… ας είναι εξίσου καλός και δεν θα μ’ενοχλεί καθόλου.

 

Royal City

Τον Jeff Lemire γνώρισα μέσα από το πολυβραβευμένο Essex County, ένα ασπρόμαυρο λιγομίλητο saga μιας οικογένειας με φόντο τον άγριο τόπο του Καναδά. Τον ξαναβρήκα (και λάτρεψα) με το Sweet Tooth, ένα από τα καλύτερα και πιο σκοτεινά dystopian stories που έχω διαβάσει ποτέ, και τώρα, μετά από τόσα χρόνια που αφιέρωσε σε σουπερηρωικά comics, επέστρεψε και πάλι με μία βαθιά προσωπική ιστορία, το Royal City. Η Image του επέτρεψε να δημιουργήσει μια προσγειωμένη, ανθρώπινη ιστορία και του έδωσε τον χώρο να το κάνει σε serialised comic και όχι σε stand alone graphic novel. Η ιστορία της οικογένειας των Pike είναι ένα δράμα με paranormal αναφορές, σε εκπληκτικό σχέδιο που φέρνει την πένα του Lemire, είναι από τους μόνους κομίστες που μπορώ να αναγνωρίσω στιγμιαία όταν βλέπω τη δουλειά του σε χαρτί. Κυκλοφορούν τα πέντε πρώτα τεύχη τα οποία κλείνουν τον πρώτο τόμο που θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Οκτώβριο. Θα το παρακολουθώ τακτικά.

Giant Days

Το αγαπημένο μου feel good comic δεν παραλείπει ούτε ένα μήνα κυκλοφορίας και μου χαρίζει κάθε φορά απίστευτο γέλιο. Διάβασα μαζεμένα τα τεύχη #21 με #28 και σας προτείνω να κάνετε το ίδιο και να μην περιμένετε τους τόμους, καθώς αργούν φοβερά στη κυκλοφορία τους (ο έβδομος έχει προγραμματιστεί για το 2018!), μπορείτε εύκολα να τα προμηθευτείτε από τα τοπικά σας κομικάδικα (ή να τα διαβάσετε εδώ). Οι περιπέτειες της αγαπημένης μου κοριτσοπαρέας συνεχίζουν να είναι μέσα στη καρδιά μου! ❤

 

 

 

Between Gears

Χαζεύοντας τα previews της Image ανακάλυψα αυτό το μικρό διαμαντάκι, το Between Gears δημιούργησε η Nourigat όταν ήταν στο τελευταίο έτος του πανεπιστημίου της για να βγάλει προς τα έξω τη τέχνη της και να κάνει ταυτόχρονα practice ως μελλοντική σκιτσογράφος. Σχεδίασε μία σελίδα για κάθε μέρα της και αποτελεί ένα από τα πιο ανέμελα πράγματα που διαβάζω κάθε μέρα. Μερικές σελίδες είναι πρόχειρες, θυσιάζονται στο βωμό του καθημερινού stress, αλλά άλλες είναι τόσο προσεγμένες που υπόσχονται το μέλλον της Nourigat (η οποία πλέον δουλεύει στους καλύτερους οίκους της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένου και του BOOM! του Giant Days από πάνω). Μου αρέσει να τη διαβάζω γιατί μου θυμίζει το πως είναι να είσαι είκοσι-ενός, το πανεπιστήμιο της είναι τέλειο -έχουν courses πάνω σε σούπερ ήρωες και ιαπωνικά!- και η οικογένεια της είναι τόσο ζεστή και ευτυχισμένη. Σας το προτείνω σίγουρα καθώς μπορείτε να το διαβάσετε και on line στο blog της και να τη στηρίξετε με αυτό το τρόπο.

Saga

Άφησα το καλύτερο για το τέλος. Αυτό το comic είναι ότι πιο progressive και συμβολικό έχω διαβάσει, δεν μπορεί να το φτάσει κανείς και τίποτα. Έχει το μεγάλο πλεονέκτημα να βγαίνει ταυτόχρονα με την εποχή του και να σχολιάζει μέσα από μεταφορές τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, τη προσφυγιά, τον νέο πρόεδρο της Αμερικής, τα θέματα των γυναικών, το ρατσισμό και όλα όσα μπορούν μέσα από την ιστορία του να αποτελέσουν καύσιμο για την ιδεολογία του. Φέρει το εκπληκτικό σχέδιο της Fiona Staples και την απίστευτη γραφή του Vaughan, που στην αφήγηση του πολλές φορές θυμίζει βιβλίο και όχι comic. Αυτές τις μέρες ολοκλήρωσα τον έβδομο τόμο που έκλεισε πολύ στενάχωρα το κύκλο του και μπήκα στα καινούρια τεύχη #43 με #45 σε μία ακόμη τρελά ενδιαφέρουσα υπόθεση. Αν είναι να διαβάσετε κάτι από αυτά που σας προτείνω σήμερα, ας είναι αυτό.

SWEET TOOTH (Vol. 1-4)

Σκέψου κάτι ανάμεσα στη δράση του Mad Max και τον τρόμο του The Road από τον Cormac McCarthy.

sweet-tooth_33

Πριν από δέκα χρόνια, μία ασθένεια σκότωσε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Γης, αφήνοντας πίσω της συντρίμμια και μια ανωμαλία που τρομάζει την ανθρωπότητα: οι γυναίκες άρχισαν να γεννούν παιδιά-ζώα. Σχεδόν όλα με νοημοσύνη, αλλά με δυσκολίες στην ομιλία και τη κίνηση. Μερικά από αυτά είχαν πιο ανθρωπόμορφη φύση και λίγα θύμιζαν ολοκληρωτικά λύκους, σκυλιά, γουρούνια…

Κάποιοι πίστεψαν ότι αυτά τα παιδιά ήταν η αρρώστια, άλλοι ότι ήταν η θεραπεία.

Ο Sweet Tooth είναι ο δεκάχρονος πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, ένα αγόρι-ελάφι που φεύγει από το σπίτι του και ξεκινά να εξερευνά τον κόσμο που άφησε πίσω της η αρρώστια. Συναντά φανατικούς στρατηγούς και camps γεμάτα πειραματόζωα, γνωρίζει κι άλλα παιδιά σαν εκείνον, και πραγματοποιεί ένα μεγάλο ταξίδι για να βρει το μέρος που γεννήθηκε. Όσο προχωρούν οι τόμοι, η ιστορία γίνεται όλο και καλύτερη, γεμίζουν τα κενά και πολλαπλασιάζονται οι χαρακτήρες. Στο πρώτο volume, η δουλειά του Lemire θυμίζει έντονα το πρώτο του graphic novel -το πολλές φορές βραβευμένο- Essex County, το οποίο εξερευνά τη σχέση πατέρα και γιου σε ένα θλιβερό και απόμερο τοπίο. Από το δεύτερο τόμο και μετά όμως παίρνει άλλη τροπή και γεμίζει ξαφνικά δράση και πόνο, η ιστορία ανοίγεται στην ευρύτερη καταστροφή και παίρνει τεράστιες διαστάσεις.

sweet-tooth-26-258862

Το αφηγηματικό στυλ του comic αλλάζει συνεχώς, υιοθετεί τη μορφή ονείρων, ταινίας, ακόμη και εξιστόρησης παραμυθιού. Είναι απίστευτο το πόσο εύκολα αλλάζει και πόσο ενδιαφέρον αυτό το καθιστά. Το σχέδιο το έχει δημιουργήσει ο ίδιος ο Lemire και συνάδει τέλεια με την ιστορία, είναι σκοτεινό και μελαγχολικό, όχι τελείως ευδιάκριτο, αλλά στιγμές σοκαριστικό. Όλη η υπόθεση σοκάρει, αλλά με έναν τρόπο που δεν σ’αφήνει να το παρατήσεις, είναι πραγματικά μία από τις καλύτερες και πιο βίαιες δυσουτοπικές ιστορίες που υπάρχουν εκεί έξω.

Κυκλοφορούν και οι έξι τόμοι (40 τεύχη) από τη Vertigo.

jeff-lemire-sweet-tooth-9

Sex Criminals

Δύο άνθρωποι που όταν κάνουν σεξ, σταματάνε τον χρόνοκυριολεκτικά. Έτσι βρίσκουν ευκαιρία και αρχίζουν να ληστεύουν τράπεζες.

sexcriminals-covers-1

Το Sex Criminals εδώ και πολύ καιρό εδρεύει στις λίστες των καλύτερων on-going comics, έχει κάτι τρελά εξώφυλλα που δεν το αφήνουν να περάσει απαρατήρητο, ενώ είναι ένα ακόμη δημιούργημα της Image (Saga, Deadly Class…) που αποδεικνύει πόσο ψηλά έχει φτάσει η εκδοτική. Η υπόθεση περιτριγυρίζει δύο ανθρώπους: τη Suzie, που αφηγείται τα πρώτα τεύχη και εξιστορεί την δική της σεξουαλική αφύπνιση -με ξεκαρδιστικό και τόσο μα τόσο ειλικρινή τρόπο- και τον Jon, τον προβληματικό, αλλά πανέξυπνο φίλο της.

Ο πρώτος τόμος είναι ουσιαστικά η γνωριμία τους και θυμίζει έντονα τηλεοπτικό rom com στη καρδιά της Νέας Υόρκης, όπου περπατάνε στους δρόμους μιλώντας ελεύθερα για τις σχέσεις τους, τους πρώην, τις ανασφάλειες και τις ελπίδες. Θα μπορούσε άνετα να είναι μία δίωρη ταινία στην οποία μιλάνε για σεξ (και όχι μόνο) και εσύ θα αδυνατούσες να πάρεις τα μάτια σου από την οθόνη. Μέχρι που συνειδητοποιούν πως αυτό που έχουν είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα υπέρ τους, αφού μπορούν απλά και εύκολα να αρχίζουν να ληστεύουν χωρίς να τους δει κανείς! Και εκεί έρχεται ο χαμούλης και η επονομαζόμενη sex police. Ενώ ο πρώτος τόμος εισάγει τους χαρακτήρες, στον δεύτερο το περιεχόμενο ωριμάζει, παίρνει μορφή και μπαίνει στην action-packed υπόθεση που θα δούμε να εξελίσσεται στα επόμενα τεύχη.

sex-criminals-2

Το σχέδιο είναι αρκετά καλό και τα χρώματα που το ντύνουν ακόμη πιο εντυπωσιακά. Τα εφέ, που προσθέτουν όταν δείχνουν τον οργασμό και ο χρόνος σταματά, είναι σκέτη μαγεία! Η απήχηση που είχε στο κοινό ήταν ανέλπιστα καλή και πλέον θεωρείται μία cult επιλογή, που λίγοι ξέρουν, αλλά όλοι τους αγαπούν. Είναι τόσο αστείο που δεν σε αφήνει απλά να χαχανίζεις, αλλά να γελάς δυνατά και να χάνεις τις σελίδες του (μου έτυχε τρεις φορές), ενώ τα sex jokes είναι τα καλύτερα του είδους. Δεν είναι ρομαντικό, γιατί είναι ρεαλιστικό και ωμό, αλλά είναι ειλικρινές και έξυπνο, στα πλαίσια φαντασίας των comics πάντα.

sex-criminals-HC-image

Κυκλοφορούν ήδη οι τρεις πρώτοι τόμοι (με 5 τεύχη ο καθένας τους), ενώ γίνονται συζητήσεις για να το φέρουν στη τηλεόραση. Yay!

My Comics Ranked

Σκέφτηκα να μαζέψω όλα τα comics που έχω διαβάσει και να σας παρουσιάσω τα καλύτερα, εννοείται βάσει του δικού μου καθαρά υποκειμενικού γούστου. Προσπάθησα να είμαι όσο πιο αυστηρή γίνεται και να μην βάλω σε όλα τέσσερα αστέρια για να υπάρχει μια διάκριση. Θα ενσωματώσω links από τα reviews που έχω γράψει, σε περίπτωση που θέλετε να μάθετε περισσότερα για κάποιο.

250px-Saga1coverByFionaStaples

5 Αστέρια***** /Τα αγαπημένα

Saga, ίσως το καλύτερο comic που έχω διαβάσει ποτέ.
Bitch Planet, για τη φιλοσοφία του και το μήνυμα που θέλει να περάσει.
Giant Days, γιατί εκφράζει και στοχεύει καθαρά τη δική μας γενιά με ένα τρόπο που κανείς δεν έχει προσπαθήσει ξανά.
Wytches, γιατί στην επιφάνεια του είναι horror, αλλά στη καρδιά του είναι πολλά περισσότερα από αυτό.
Persepolis, γιατί θα μάθεις ιστορία με τον πιο απλό, αστείο (και φεμινιστικό) τρόπο.
Through the Woods, γιατί οι σελίδες του είναι ένα έργο τέχνης.
MAUS, γιατί μίλησε για την μαύρη σελίδα της ανθρωπότητας με σκίτσα ποντικιών. Και με πόνεσε όσο τίποτα άλλο.
I Kill Giants, για την αθωότητα του.
Blankets, για τη τέχνη του.

tumblr_n83h8ySPj31ro3irro1_400

4 Αστέρια**** /Τα εξαιρετικά

Seconds, για τα χρώματα και το μαγικό ρεαλισμό του.
This One Summer, για την ησυχία του.
The Encyclopedia of Early Earth, για τη φαντασία του.
Deadly Class, για το βίαιο, αιματηρό και απίστευτο σχέδιο του.
Hey,Wait για την απλότητα του.
Embroideries, για τις γυναίκες που παρουσιάζει.
Chew, για το τρελό στόρυ του.
Breakfast After Noon, για την αλήθεια του.
Lost at Sea, για τους έφηβους και το τι σημαίνει να είσαι 15 χρονών.
Nimona, γιατί καταφέρνει το αδύνατο, είναι ταυτόχρονα χαριτωμένο και προκλητικό.

RatQueens_16-1

3 Αστέρια*** / Τα καλά, που αξίζει σίγουρα να διαβάσετε το πρώτο τεύχος τους, αλλά όχι να τα συνεχίσετε. Μερικά από αυτά μ’άρεσαν πολύ, αλλά αν έπρεπε να επιλέξω θα σας πρότεινα μόνο τα από πάνω.

Essex County, γιατί δεν μου έδωσε πάτημα να το νιώσω δικό μου.
Alex + Ada, γιατί το γραμμικό του σχέδιο δεν με ενθουσιάσε.
Paper Girls, γιατί δεν ήταν ιδιαίτερα πρωτότυπο.
Ody-C, γιατί μπορεί να θες να κάνεις πίνακα τις σελίδες του, αλλά ας μην γελιόμαστε, το script δεν διαβάζεται.
Rat Queens, γιατί ήθελα κάτι παραπάνω από γέλιο.
Y-The Last Man, γιατί χρειάζεται αρκετά τεύχη για να μπεις στην πλοκή (και δεν έχω διαβάσει τα υπόλοιπα).
DMZ, γιατί ήταν πολύ μπερδεμένο.
Fables, γιατί το σχέδιο του ήταν old school, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, απλά δεν ελκύει εμένα.

(Μια γρήγορη αναφορά σε αυτά που παίρνουν 2 Αστέρια**: The Wicked and the Devine, Lazarus, Shortcomings, Daytripper. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω γιατί δεν μου άρεσαν καθόλου.)

*Όποιος επιθυμεί να διαβάσει κάποιο από τα από πάνω, να μου γράψει comment. Ίσως να μπορώ να του το βρω on line. 

Seconds

*Αρχικά δημοσιευμένο στο Mud Times.

3962877-8807938532-secon

Αρκετά χρόνια πριν είχα διαβάσει το πρώτο graphic novel που κυκλοφόρησε ο Bryan Lee O’Malley, Lost at Sea, ένα θλιμμένο και μπερδεμένο στόρι ενηλικίωσης μιας έφηβης, το οποίο ήταν ανέλπιστα καλό και ακριβές. Δέκα χρόνια μετά, έξι τόμους του Scott Pilgrim και μια άκρως πετυχημένη ταινία αργότερα, δημιούργησε το Seconds. Από πολλές απόψεις, μιλά για τις δεύτερες ευκαιρίες και το δεύτερο βήμα του κομίστα να παρουσιάσει μια πιο ώριμη, ίσως καλύτερη δουλειά. Το Seconds είναι από τα πιο αστεία, περίεργα και όμορφα -visually- κόμικ που έχω διαβάσει ποτέ.

Περπατά σε αυτή τη λεπτή γραμμή του μαγικού ρεαλισμού, όπου η δική μας πραγματικότητα είναι μια νότα πιο φανταστική και σκοτεινή. Seconds ονομάζεται το εστιατόριο που δουλεύει η πρωταγωνίστρια, μία chef που δεν είναι ευχαριστημένη με τίποτα στη προσωπική και επαγγελματική της κατάσταση, στο λογικό βαθμό που κανείς μας δεν είναι ούτως ή άλλως. Μέχρι που βρίσκει με τη βοήθεια της Lis -του φαντάσματος του σπιτιού, ένα μαγικό μανιτάρι και ένα τετράδιο το οποίο είναι ικανό να διαγράψει τα λάθη της. Κάτι σαν το Deathnote σε πιο light βαθμό.

Seconds-46

Η ιστορία εξελίσσεται με βάση το φαινόμενο της πεταλούδας, και βλέπεις σιγά σιγά την Katie να απομακρύνεται από την πραγματικότητα και να φτιάχνει μια ζωή πολύ διαφορετική από αυτή που αρχικά της δόθηκε. Ακούγεται τόσο σοβαρό έτσι όπως το περιγράφω, αλλά είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι ξεκαρδιστικό και πανέξυπνο, κλασσικά ότι θα περίμενες από το δημιουργό του Scott Pilgrim. Σχεδιασμένο με chibi manga στυλ και πανέμορφα έντονα χρώματα που μπορείς να κοιτάς με τις ώρες, σου δίνει την αίσθηση ότι βλέπεις μια φαντασμαγορική ταινία. Είναι ψαγμένο, κάπου κάπου σε πονάει με τις αλήθειες του, αλλά πάνω από όλα σε κάνει να χάνεσαι. Μπορεί να τελείωσε λίγο πιο βιαστικά απ’ότι θα ήθελα (κι ας αποτελείται από 300 σελίδες), παρ’όλα αυτά δεν με απογοήτευσε.

Είχε την αθωότητα του Pilgrim και το σκοτάδι του Lost at Sea. Το διάβασα τώρα που είμαι 25 χρονών, μακάρι να υπήρχε όταν ήμουν 18, και σίγουρα θα το ξαναδιαβάσω όταν θα είμαι 30.

seconds3
H Lis το φαντασματάκι είναι ξεκάθαρα η αγαπημένη μου χαρακτήρας. Θέλω κι εγώ ένα τέτοιο house spirit!

Wytches

You Are Pledged

Όταν τελείωσα το Through the Woods της Emily Carroll δεν πίστευα ότι θα έπεφτε στα χέρια μου ξανά κάτι τόσο σκοτεινό και ανατριχιαστικό. Έκανα λάθος. Γιατί το Wytches είναι κάτι παραπάνω από μία ιστορία με μάγισσες, είναι κάτι πιο προσωπικό που αναμιγνύει τους αληθινούς βάσιμους φόβους με τον παράλογο τρόμο του υπερφυσικού.

expo2014-previewbook2.indd

Η ιστορία ξεκινά με μία οικογένεια που μετακομίζει σε μία μικρή πόλη προσπαθώντας να ξεφύγει από τα μυστικά του παρελθόντος της. Ένα οικογενειακό δράμα που ξετυλίγεται αργά αργά μέχρι και τη τελευταία σελίδα του comic: πριν από κάποιους μήνες ένα πολύ παράξενο ατύχημα συνέβη στην κόρη, κάτι που την έδεσε με τα απόκοσμα αυτά πλάσματα που ονομάζονται μάγισσες.

FB-wytches

Μόνο που δεν είναι γυναίκες με καπέλα που πετάνε πάνω σε σκουπόξυλα. Είναι μία αρχαία μετάλλαξη του ανθρώπινου είδους, ένα καθαρό κακό που ζει μέσα στα δέντρα και καλεί κοντά τα θύματα που έχει σφραγίσει. Μέσα στο δάσος είναι σκιές, ένας εφιάλτης που σε τραβά όλο και πιο βαθιά.

Το σχέδιο και τα χρώματα είναι άψογα, σκοτεινά όσο πρέπει και πολύ ατμοσφαιρικά. Δεν είναι καθαρά, ούτε τέλεια, αλλά μπερδεμένα και πιτσιλισμένα με μια ζάλη από σκούρες μπογιές. Το μεγαλύτερο μέρος της αφήγησης δίνεται από τον μπαμπά της ιστορίας, που βρίσκει πολλά κοινά με το δημιουργό της σειράς, Snyder. Μέσα από τα τέρατα και τον τρόμο, παρουσιάζει τις πιο σκοτεινές σκέψεις κάθε γονιού, που φαίνεται να είναι πιο φοβερές και από αυτό που ονομάζουμε evil. Γι’αυτούς τους φόβους μιλά ο κομίστας Snyder στο τέλος κάθε issue, γράφοντας για το τι σημαίνει να μεγαλώνεις παιδιά στο σημερινό κόσμο. Μπορεί για εκείνον οι μάγισσες να είναι ακόμη ένα παραμύθι, αλλά συμβολίζουν κάτι μεγαλύτερο από αυτό, αντιπροσωπεύουν κάθε εφιάλτη που είχε ο γιος του, κάθε drill που έκανε το σχολείο της κόρης του για τη περίπτωση που κάποιο παιδί μπει στην αίθουσα με όπλο, κάθε κρίση πανικού που πάθαινε ο ίδιος όταν συνειδητοποιούσε ότι δεν μπορεί να τα προστατέψει από τα πάντα.

wytches-snyder-jock-4

Γι’αυτό και το Wytches είναι βαθιά προσωπικό. Δεν είναι ένα ακόμη φτηνό horror story. Κάποια στοιχεία του μου θύμισαν την πολυβραβευμένη ανεξάρτητη ταινία The Witch, είχε ένα κλειστοφοβικό vibe και ένα παγερό αίσθημα γι’αυτό που βλέπεις μπροστά σου και δεν μπορείς να το εξηγήσεις με τη λογική. Το πρώτο volume αποτελείται από 6 issues, που σε χορταίνουν στο έπακρο. Κάθε φορά που τελείωνα το μικρό τευχάκι ένιωθα την ανάγκη να κάνω ένα διάλειμμα και να ρουφήξω όλα όσα διάβασα. Το πρώτο μέρος της ιστορίας τελειώνει με αυτό το volume, ένα τέλος που με άφησε με το στόμα ανοιχτό, και θα υπάρξει ακόμη ένα που θα κλείσει την ιστορία. Δεν έχει ανακοινωθεί πότε θα κυκλοφορήσει, ούτε αν έχει ήδη ξεκινήσει.

*Εσύ μπορείς αν θες να το αγοράσεις από το Public, το Jemma ή να το διαβάσεις on line. Αξίζει να το έχεις στη συλλογή σου, αρκεί να μη το διαβάσεις πριν κοιμηθείς.

Graphic Novels που θέλω να διαβάσω

Στη Rolling Stone έγραψαν ένα εκπληκτικό αφιέρωμα για τα 50 καλύτερα graphic novels που υπάρχουν και δεν έχουν καμία σχέση με σούπερ ήρωες. Κατά τη διάρκεια των επόμενων χρόνων θα προσπαθήσω σιγά σιγά να καλύψω και τα 50 αυτά αριστουργήματα (έχω διαβάσει μόνο 5 απ’όλη τη λίστα) και σκέφτηκα να φτιάξω μία δική μου με όλα τα comics που θέλω να διαβάσω στο άμεσο μέλλον.
*Σημειώστε πως ακριβώς επειδή είναι αδιάβαστα, δεν μπορώ να σας τα προτείνω με ασφάλεια.

38333

Black Hole, το διαβάζω αυτή τη στιγμή και είναι το πιο ανατριχιαστικό ανάγνωσμα που έχει πέσει ποτέ στα χέρια μου. Είμαι μονάχα στο issue #3 ως τώρα και δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι γίνεται, αλλά είναι αρκετό για να με τρομάξει. Έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά με τίτλο «Μαύρη Τρύπα» από τις εκδόσεις Zoobus (που έχουν μεταφράσει το MAUS).

♦ Οι τίτλοι από τη λίστα του Rolling Stone που θα διαβάσω πρώτα:

12918119

Unterzakhn, οι ζωές δύο γυναικών στη Νέα Υόρκη των 20s, η μετανάστευση και η απελευθέρωση.

Curses, ένα ηθoγραφικό comic με πολλές μικρές ιστορίες που μιλούν για τη πολιτική, το Θεό, την οικογένεια, τους πρόσφυγες και όλα όσα χαρακτηρίζουν την ανθρωπότητα.

Finder, δεν έχω ιδέα πως να το περιγράψω αλλά φαίνεται γαμάτο: «aboriginal science-fiction — a mix of tribal culture, domed cities, class warfare, and genetic splicing virtual reality».

♦ Τα graphic novels από την Image Comics που μου έχουν κινήσει το ενδιαφέρον:

21823465

Alex + Ada, ρομαντικό sci-fi, για το οποίο όλοι μιλούν με τα καλύτερα λόγια. Το είχα πρωτοακούσει από την Life is Art και με είχε πείσει, στο μέλλον όπου τα ανδροειδή είναι πραγματικότητα, ένας άντρας ερωτεύεται το ρομπότ του. Ακούγεται cheesy, αλλά έχω καταλάβει ότι είναι full action-packed.

Trees, dystopian sci-fi με εξωγήινους, σε μορφή δέντρων που κατακλύζουν σιγά σιγά τον κόσμο. Απίστευτο artwork.

Wytches, το μοναδικό horror comic που φαίνεται τόσο creepy, δεν μπορώ να του αντισταθώ! Οι μάγισσες στην ωμή, ανατριχιαστική μορφή τους.

♦ Έπειτα έχουμε διάφορα graphic novels που δεν μπορώ να τα βάλω σε μία κατηγορία, καθώς είναι ξεχωριστά και ασύνδετα στη θεματική τους, αλλά είναι από εκείνα που περιμένω πως και πως να ξεκινήσω:

6096829

Essex County, ο Καναδάς στην πιο εγκάρδια μορφή του.

The Sculptor, ένα comic που φαίνεται ότι η δική μας βλογκόσφαιρα λατρεύει.

Habibi, το δεύτερο τεράστιο graphic novel του Craig Thompson. Μετά το Blankets είναι ασφαλές να πω πως η κάθε σελίδα που ζωγραφίζει είναι ένα έργο τέχνης.