Ταινίες που έχω δει τον τελευταίο καιρό 

Τι συμβαίνει όταν θες να δημιουργήσεις μια ρομαντική ταινία χωρίς να αφήνεις τους χαρακτήρες σου να φιληθούν ούτε μια φορά.

Sleeping with Other People
SLEEPING WITH OTHER PEOPLE (2015)

Μια punk rock μπάντα, ένα group από Ναζί και η λάθος στιγμή. Αιματηρό, βίαιο, λαμπρό.

960
GREEN ROOM (2016)

Ένα δωμάτιο, εφτά χαρακτήρες, το χάος.

perfetti-sconosciuti-foto-e-trailer-dell-ultimo-film-di-paolo-genovese-v2-249670
PERFETTI SCONOSCIOUTI (2016)

Κάποιος πρέπει να σταματήσει τον Snyder από το να κάνει ταινίες και να καταστρέφει καλές ιδέες με βόμβες και πυροτεχνήματα. Πολύ πιο loud απ’ότι χρειαζόταν.

batman-vs-superman-review-pic
BATMAN V SUPERMAN (2016)

Θέλω όλα  τα φορέματα της και το διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη. Ευχαριστώ.

1455578115636
HOW TO BE SINGLE (2016)

Chick flick στο μεγαλείο του, με μια υπέροχη και ζεστή Emilia Clarke.

4928
ME BEFORE YOU (2016)

Δεν ξέρω ποιός έκανε το μοντάζ, αλλά σίγουρα τσάντισε πολλούς ανθρώπους.

e91yqhu1_nxqzak
SUICIDE SQUAD (2016)

Ξεκινά βίαια, κορυφώνεται άγρια αλλά τελειώνει όμορφα. Μια ιστορία αγάπης, υπερβολικά δραματική, αλλά καθόλου ψεύτικη, λίγο στο Παρίσι και πολύ στο Μιλάνο. Την αγαπώ.

efd32a70947112990bb879153c9021d5
ALASKA (2015)
Advertisements

August Favorites

20160822_195955

Αυτό το μήνα ήρθαν οι διακοπές μου και το πολυπόθητο roadtrip στη Πελοπόννησο. Το «αποτύπωσα» όλο στο instagram με τις στάσεις και τα μέρη αν θέλετε να δείτε, εδώ θα πω πως με διαφορά πιο εντυπωσιακά ήταν το Πολυλίμνιο στη Καλαμάτα, τα σπήλαια του Διρού και το κάστρο της Μονεμβασιάς. Πραγματικά πανέμορφες τοποθεσίες. (Θα προσπαθήσω να φτιάξω ένα travel post μόλις μαζέψω όλες τις φωτογραφίες από τα παιδιά που ήταν μαζί μου -η από πάνω έχει τραβηχτεί από το καράβι προς Ελαφόνησο.)

Πέρα από το ταξιδάκι, αυτόν το μήνα ξεχώρισαν:

Καλύτερα comics: Sex Criminals και Sweet Tooth.

Καλύτερο βιβλίο: Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί.

Αγαπημένα μουσικά κομμάτια, το Radioactive στην εκτέλεση των Koda, το Death Valley των My Jerusalem σε common prayer remix και ο Childish Gambino σε non stop playlist του youtube, ο ήχος και οι στίχοι του είναι αρκετά ιδιαίτεροι και σύγχρονοι.

Αγαπημένη σειρά, το Catastrophe.

Και λατρεμένη ταινία, το Alaska.

Καλό μας Σεπτέμβρη! 🙂

Tv Schedule Fall ’16

Μία λίστα με τις φθινοπωρινές πρεμιέρες των αγαπημένων σου σειρών. Οι αλλαγές που έγιναν φέτος, έφεραν το Younger, το Teen Wolf και το Shameless στην αρχή της σεζόν, έτσι δεν χρειάζεται να περιμένεις mid-season για να τις δεις, ενώ μετατοπίστηκε το Originals για Ιανουάριο. Από τις καινούριες σου προτείνω να ρίξεις μια ματιά στο Westworld και το Better Things. Και μη ξεχάσεις ότι φέτος είναι το reboot του πολυαγαπημένου Gilmore Girls! Θα περιμένεις μέχρι τον Νοέμβρη, αλλά θα αξίζει.

Σεπτέμβριος

5/9 : Atlanta new
6/9 : From Dusk Till Dawn
7/9 : Better Things new
11/9 : Master of Sex
14/9 : Blindspot, South Park, American Horror Story
19/9 : Gotham, The Big Bang Theory, Lucifer
20/9 : Brooklyn Nine-Nine, NCIS, New Girl, Scream Queens, This is Us new
21/9 : Empire, Modern Family
22/9 : Greys Anatomy, How to Get Away with Murder, The Blacklist
23/9 : Van Helsing new, Transparent
25/9 : The Simpsons, Once Upon a Time, Family Guy, Quantico
28/9 : Criminal Minds, Younger, Code Black
30/9 : Luke Cage new, Crisis in Six new

Οκτώβριος

2/10 : Westworld new, Shameless, Elementary, Ash vs. Evil Dead
4/10 : The Flash, The Mindy Project
5/10 : Arrow
9/10 : Divorce new, Insecure new
10/10 : Supergirl, 2 Broke Girls
14/10 : Legends of Tomorrow, Supernatural
17/10 : Jane the Virgin
21/10 : The Vampire Diaries, Crazy Ex-Girlfriend
23/10 : The Walking Dead
27/ 10 : Mom, Life in Pieces
28/10 : Grimm
31/10 : Salem

Νοέμβριος

15/11 : Teen Wolf
18/11 : The Man in the High Castle
20/11 : The Affair
25/11 : Gilmore Girls: A Year in the Life

 

August Book Haul

20160826_123659kk

Είχα παραγγείλει πριν καιρό αυτά τα βιβλιαράκια και επιτέλους έφτασαν!

White Teeth της Zadie Smith. Το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε, όταν ήταν μόλις 25 χρονών, της έδωσε διακρίσεις και την έκανε να ξεχωρίζει από όλες τις υπόλοιπες βρετανικές φωνές. Στα ελληνικά κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «Λευκό χαμόγελο σε μαύρο φόντο», αλλά έχει πλέον εξαντληθεί.

We Have Always Lived in the Castle, μια πολύ μικρή ιστορία της Shirley Jackson, για την ακρίβεια ένα gothic παραμύθι που εντυπωσιάζει όποιον το έχει διαβάσει. Ξέρω σίγουρα πως άρεσε στη Zizeloni και την Akylina!

Το Κορίτσι με τα Πορτοκάλια, του Jostein Gaarder, ο οποίος έχει γράψει το πολύ γνωστό «Ο Κόσμος της Σοφίας». Το είχα πρωτοακούσει από τη Cocooning Cat, είναι μια ιστορία αγάπης σε μορφή παραμυθιού που παίρνει φιλοσοφικές διαστάσεις. Είναι αρκετά μικρό και φαίνεται πολύ ενδιαφέρον και ελαφρύ.

Πριν λίγες μέρες πέρασα από το Jemma, και προμηθεύτηκα τα δύο καινούρια τεύχη του αγαπημένου μου Giant Days:

img_20160826_133510.jpg

και έκανα συνδρομή, κάτι που δεν γνώριζα πως μπορεί να γίνει. Το Jemma αναλαμβάνει pre-orders που πρέπει να γίνονται δύο μήνες πριν κυκλοφορήσουν τα τευχάκια, για να έχει προτεραιότητα και να παίρνει πρώτο τις παραγγελίες. Έτσι έγινα συνδρομήτρια για το Saga και το Wytches από την Image Comics, ενώ μου έδωσαν ένα preview που κυκλοφορεί η εταιρεία κάθε μήνα, με τα καινούρια graphic novels που έχει αναλάβει, συνεντεύξεις με τους creators και τους illustrators. Το λάτρεψα! Διάβασα λίγες σελίδες preview από το καινούριο comic του Bryan Lee O’Malley, Snotgirl και ένα της Chynna Clugston Flores, Blue Monday, που μου κίνησε τη περιέργεια. Έμαθα ακόμη για τον οργανισμό Creators for Creators, τον οποίο έστησαν πολλοί γνωστοί κομίστες για να υποστηρίξουν άσημους, νέους καλλιτέχνες και τη δουλειά τους. Ετοιμάζω καινούριο post για όλα αυτά, μαζί με τα comics του μήνα.

20160826_122802kk

Τέλος, πέρασα από την έκθεση βιβλίου στο Ναύπλιο και σε ένα stand, ξεχώρισα αυτά τα μικροσκοπικά βιβλία, με διηγήματα και ποιήματα. Κάτι σαν τα δικά μας ελληνικά penguin little black classics. Τα δημιουργεί ο ποιητής Βασίλης Δημητράκος, ο οποίος έχει ιδρύσει τον δικό του εκδοτικό οίκο, Μπιλιέτο, προσπαθώντας να βγάλει φωνές ποιητών προς τα έξω. Την επιμέλεια τους έχει αναλάβει ο αδερφός του, Γιάννης Δημητράκος, και είναι αυτά που βλέπετε παρακάτω:

20160825_180917kk

Ελπίζω να είχατε εξίσου ενδιαφέρουσες αγορές! 🙂

Ελληνική Bookish Κοινότητα

Συνέβησαν διάφορα πράγματα τον τελευταίο καιρό που με έκαναν να συνειδητοποιήσω πόσο έχει μεγαλώσει η νεανική ελληνική βιβλιοφιλική κοινότητα, κάτι το οποίο με ενθουσιάζει και με κάνει να αγαπώ αυτό το blog και όλα τα δικά σας ακόμη πιο πολύ!

Για αρχή να ανακοινώσω ένα challenge που θα τρέξει τον Σεπτέμβρη στο instagram από πολλές bookstagramers με hashtag #booktemberGR, στο οποίο οποιοσδήποτε επιθυμεί, μπορεί να ανεβάζει μία φωτογραφία κάθε μέρα (ή και όχι) του Σεπτέμβρη. Παραθέτω screenshot εδώ:

BooktemberGR

Θα λάβω μέρος κι εγώ και πολλά άλλα αγαπημένα blogs. Αφήστε σχόλια από κάτω να μου πείτε αν το σκέφτεστε κι εσείς.

Από το instagram επίσης ανακάλυψα πολλά καινούρια accounts, μέσω του @somuchreading και του post του:

14064183_1065466900202116_7437125086713288656_n

στο οποίο μαζεύτηκαν όλοι οι Έλληνες bookstagramers (έχω αφήσει link στη φώτο), και με άφησαν άφωνη με τις φωτογραφίες που έχουν δημιουργήσει.

Τέλος, βρήκα τυχαία ένα καινούριο blog, το Light Blue Pen, στο οποίο η Κωνσταντίνα όχι μόνο γράφει υπέροχα, αλλά δοκίμασε να φτιάξει ένα βίντεο stop motion με τα βιβλία που διάβασε το καλοκαίρι:

Είναι σκέτη μαγεία! Μ’αρέσει πολύ που αρχίζουμε σιγά σιγά όλοι και δημιουργούμε κάτι διαφορετικό και όμορφο, με βάση πάντα τη λατρεία μας στα βιβλία. Καλή μας αρχή!

*H cover photo είναι από το blog Light Blue Pen, διαβάστε εδώ το post απ’ όπου την πήρα.

Πως γίνεται να μην αγαπάς τα sitcoms;

Catastrophe

Είναι από αυτές τις πολύ μικρές σειρές (μόλις 6 εικοσάλεπτα επεισόδια η κάθε σεζόν) που δεν ξέρεις πως υπάρχουν, αλλά όταν τις ανακαλύπτεις σου φτιάχνουν τη μέρα και σε κάνουν να βλέπεις τη ζωή με μια πιο κωμική ματιά. Το ξέρω ότι είναι πολλοί αυτοί που δεν απολαμβάνουν τα sitcoms, αλλά προσωπικά δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο τρόπο να χαλαρώσω. Όταν το σενάριο δε είναι πανέξυπνο και οι πρωταγωνιστές μοιράζονται τρελή χημεία, δεν έχω τίποτα άλλο να ζητήσω. Είδα τη σειρά σε μία μόνο μέρα και πέρασα υπέροχα. Έχει βραβευτεί με Emmy, οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές γράφουν τους διαλόγους, είναι σύγχρονο, κάποιες φορές σκοτεινό και φοβερά ρομαντικό χωρίς να το θέλει (θυμίζει το You’re the Worst στο πιο ενήλικο). Τι συμβαίνει όταν στα σαράντα τους αποφασίζουν να κάνουν παιδί και να ερωτευτούν στο φόντο της πιο ήσυχης Αγγλίας, απάντηση: πολύ γέλιο, σεξ και ακατάλληλα αστεία.

Manhattan Love Story

Μία σειρά που κόπηκε πριν καν ολοκληρωθεί, έχοντας γυρίσει πρώτα όμως έντεκα επεισόδια, ιδανικά να τα βλέπεις πριν πέφτεις για ύπνο και να ηρεμείς. Ένα rom com στη Νέα Υόρκη με quirky πρωταγωνιστές, και ακόμη καλύτερους δευτεραγωνιστές που κλέβουν την παράσταση. Είναι γλυκούλι, χαριτωμένο, σίγουρα καθόλου ρεαλιστικό, αλλά πολύ όμορφο.

*Θα τις βρείτε και on line στο watch-series.to .

Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί

mantis-petra-psalidi-charti

Το μυθιστόρημα Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί χωρίζεται σε τρία μέρη, εξ’ου και ο τίτλος. Το πρώτο αποτελείται από 6 μικρές ξεχωριστές ιστορίες που τις ενώνουν αμυδρά οι χαρακτήρες τους. Κάθε μία ιστορία έχει τον δικό της αφηγητή, και ο Μάντης επιλέγει να ξεκινήσει με τη σοκαριστική αφήγηση ενός ναρκομανή της Ομόνοιας, ακολουθώντας ακριβώς το ύφος και το λόγο του. Δεν υπάρχουν πουθενά τελείες, καμία παύση και συνοχή στις σκέψεις του, ενώ το λεξιλόγιο είναι ντυμένο με βρισιές και εκφράσεις που θα άκουγες σε μία βόλτα της Αθήνας. Με αυτή την βίαιη εισαγωγή του βιβλίου κατάλαβα πως ήταν τελείως διαφορετικό από τα ελληνικά σύγχρονα μυθιστορήματα. Μιλούσε για κάτι οικείο, στη δική μας γλώσσα. Καθώς προχωρούσαν οι ιστορίες, ξετυλίγονταν πτυχές της Αθήνας που θέλουμε  να κρατούμε κρυφές. Μίλησε για τους μετανάστες, για τις εγκληματικές πράξεις της γενιάς του Πολυτεχνείου, για τις ελληνικές φυλακές, το νεοπλουτισμό, για τους πρόσφυγες και τον τρόμο της Χρυσής Αυγής. Όλα αυτά όχι με στόμφο και κριτική μέσα από βαρετά δοκίμια, αλλά από αφηγήσεις προσώπων που μοιάζουν με τους γείτονες σου. Έγραψε με ωμότητα και ρεαλισμό, με σκοτάδι και κατάθλιψη. Η ιστορία που με σόκαρε πιο πολύ ήταν η «πολυκατοικία» ενώ αυτή που μ’άρεσε περισσότερο ήταν το «καραβάνι». Πανέμορφα γραμμένη.

Το δεύτερο μέρος είναι μία σύντομη εξιστόρηση της πολιτικής κατάστασης της χώρας τα τελευταία είκοσι χρόνια, με τρόπο που με έκανε να καταλάβω γιατί όλα πήγαν στραβά, ενώ το τρίτο μέρος είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν έχει σχέση με το απελπιστικό παρόν του πρώτου μέρους ή το διαφθαρμένο παρελθόν του δεύτερου, αλλά με ένα δυσουτοπικό μέλλον που όταν γραφόταν το βιβλίο ίσως φάνταζε πιο πραγματικό από ότι τώρα. Στο τρίτο μέρος γίνεται η «επανάσταση» από τους αγανακτισμένους κι έπειτα ακολουθεί η Χρυσή Αυγή στην εξουσία. Εκεί εκτυλίσσεται μια ιστορία τρομερή και γεμάτη πόνο.

Δεν ξέρω αν βγάζουν νόημα τα όσα έχω γράψει, ίσως ακούγεται δύσκολο βιβλίο, αλλά κάθε άλλο. Ειδικά οι πρώτες ιστορίες του είναι σαν να βλέπεις θέατρο και πραγματικά θα ήθελα να δω σκηνές και διαλόγους του να ανεβαίνουν στα ανεξάρτητα θεατράκια της Αθήνας. Ο Μάντης φάνηκε να γνωρίζει ακριβώς για τι μιλά, ήξερε την ιστορία του και τη κατάσταση της πόλης του και την έδωσε όχι από κουρασμένα μάτια κάποιου μεγάλου, αλλά από τα πλήρως συνειδητοποιημένα μάτια της γενιάς μας. Ήταν γεμάτα σκοτάδι και δεν φοβούνταν να προκαλέσουν την κάθε ασφάλεια σου. Το ξέρω ότι όσοι ζουν εκτός Αττικής ίσως να μην έρχονται καθημερινά σε επαφή με τη πραγματικότητα του κέντρου, ακόμη κι εγώ κρατώ τα χιλιόμετρα ασφαλείας μου μένοντας στον Πειραιά, αλλά το συγκεκριμένο βιβλίο δεν σε αφήνει να αισθανθείς ασφαλής ακόμη κι αν ζεις στα σύνορα. Να το διαβάσετε, αξίζει η κάθε φράση του.

*Έψαξα λίγα πράγματα ακόμη για το συγγραφέα και ανακάλυψα ότι είχε γράψει παλιότερα το βραβευμένο μυθιστόρημα «Άγρια Ακρόπολη», ένα φιλοσοφικό dystopian. Μου έκανε εντύπωση που δεν το είχα ξανακούσει, καθώς αγαπώ το είδος, αλλά μετά είδα το εξώφυλλο του και κατάλαβα γιατί δεν με τράβηξε ποτέ. Δεν ξέρω τι κοινό στόχευε με το συγκεκριμένο marketing η εκδοτική, αλλά με κάνει να στενοχωριέμαι που δεν άνηκα σε αυτό.

Οι 9 καινούριες σειρές που περιμένω αυτό το φθινόπωρο

Οι καινούριες τηλεοπτικές σειρές και τα κανάλια είναι άπειρα. Υπάρχουν όμως λίγες ανεξάρτητες, φρέσκες, τόσο διαφορετικές που με κάνουν να ανυπομονώ για τον Σεπτέμβρη! Παρακάτω είναι το φετινό fall tv preview για τις νέες σειρές που έρχονται, ενώ σου ετοιμάζω διαφορετικό post για το πότε ξεκινούν οι παλιές αγαπημένες σου. Με σειρά αρεσκείας:

Insecure (9 Οκτωβρίου)

Ένα πολύ γνωστό web series που ανέλαβε το HBO να φέρει στις οθόνες μας (ίσως και να ζήλεψε από το Broad City). Έχει την ατμόσφαιρα και την αμηχανία του Girls, φαίνεται πολύ έξυπνο, αστείο και είναι η πρώτη καλωδιακή σειρά που δημιουργεί και πρωταγωνιστεί Αφροαμερικανίδα.

Atlanta (6 Σεπτεμβρίου)

Η σειρά του Donald Glover, ίσως να τον γνωρίζεις από το μουσικό stage name του Childish Gambino, ενώ έχει γράψει και στο 30Rock και πρωταγωνιστήσει στο Community. Στη καινούρια του σειρά εξερευνά τη μουσική σκηνή -κυρίως hip hop- της Atlanta όπου και μεγάλωσε. Μου βγάζει φοβερά hipster, indie vibes και σίγουρα θα είναι από τα πρώτα πράγματα που θα δω στη tv.

Better Things (8 Σεπτεμβρίου)

Μια πολύ ρεαλιστική και «βρώμικη» κωμωδία για το τι σημαίνει να είσαι single mother σήμερα. Κάπου εδώ να πω ότι τη δημιούργησε ο Louis C.K. με τη πρωταγωνίστρια (και γυναίκα του) Pamela Adlon.

Westworld (ίσως τον Οκτώβριο, ίσως mid-season για το 2017, κανείς δεν ξέρει)

Το sci-fi που περιμένουν όλοι, καθώς έβαλε το χεράκι του o Jonathan Nolan για να το φτιάξει. Η Evan Rachel Wood θα κρατά όλη τη σειρά, η οποία λαμβάνει χώρα σε ένα φουτουριστικό θεματικό πάρκο που «επισκέπτεσαι» μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Ξέρω ότι το HBO έδωσε πολλάαα λεφτά για αυτή τη παραγωγή, έφερε μέχρι και τον Anthony Hopkins για να παίξει.

Divorce (κάπου στις αρχές φθινοπώρου)

Η μαύρη κωμωδία που φέρνει ξανά στην μικρή μας οθόνη τη Sarah Jessica Parker!

Luke Cage (30 Σεπτεμβρίου)

Η καινούρια σειρά της Marvel στο Netflix που θα ολοκληρώσει την άτυπη τριλογία για να φέρει στις οθόνες μας το Defenders! Στη συγκεκριμένη πρωταγωνιστεί ο Iron Fist που σίγουρα θα θυμάσαι από το Jessica Jones.

High Maintenance (16 Σεπτεμβρίου)

Ακόμη ένα web series που «αγοράζει» το HBO, με έναν weed dealer και τους πελάτες του στα στενά της Νέας Υόρκης αλλά και στα πολυτελή διαμερίσματα της. Φαίνεται πολύ περίεργο…

This is Us (20 Σεπτεμβρίου)

Ένα family drama που για κάποιο λόγο χτύπησε εκατομμύρια views όταν κυκλοφόρησε το trailer του. Έχει πάρει τρομερό hype και μου κάνει εντύπωση που τράβηξε τόσο πολύ κόσμο. Φαίνεται γλυκό, μου θυμίζει έντονα το Parenthood και το έχουν δημιουργήσει οι άνθρωποι του Crazy Stupid Love. Όλα αυτά είναι καλά σημάδια, οπότε ελπίζουμε!

Crisis in Six (30 Σεπτεμβρίου)

Το δημιούργησε ο Woody Allen για το Amazon (και μετά το μετάνιωσε) με πρωταγωνιστές τους Miley Cyrus, Elaine May, Becky Ann Baker και Joy Behar και σκέφτηκα ότι θα θέλατε να το ξέρετε. Θα αποτελείται από 6 μισάωρα επεισόδια, εξ’ου και ο τίτλος. Προσωπικά δεν ξέρω ν θα το παρακολουθήσω, καθώς κανείς δεν φαίνεται να είναι ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, αλλά τον πιλότο θα τον δω για να έχω μία ιδέα.

Bookish Pet Peeves

bookishpetpeeve

Όλα αυτά τα μικρά πραγματάκια που με ενοχλούν σε ένα βιβλίο/μία ιστορία και με κάνουν να θέλω να το παρατήσω (ή να το πετάξω στην άλλη άκρη του δωματίου).

  1. Να είναι πολύυυυ μεγάλο. Γενικά πιστεύω πως ότι έχεις να πεις, μπορείς να το πεις σε μία ιστορία των 250 σελίδων. (Είπα εγώ, που το αγαπημένο μου βιβλίο είναι η Jane Eyre, με 800 σελίδες….) Αλλά ναι, αν το βιβλίο είναι τεράστιο, πιθανότατα δεν θα το πάρω.
  2. Το να μη δίνει σημασία σε side characters, και να ασχολείται μόνο με τους πρωταγωνιστές.
  3. Να είναι «preachy». Να προσπαθεί δηλαδή να σε πείσει για το επιχείρημα του, ξανά και ξανά.
  4. Η κακή μετάφραση.
  5. Η μονομερής (ή μηδαμινή) αντιπροσώπευση των γυναικών.
  6. Τα «κατινίστικα» σχόλια σε αστυνομικά ή horror μυθιστορήματα.
  7. Όταν άντρες συγγραφείς βάζουν γυναίκες αφηγήτριες/ όταν οι γυναίκες συγγραφείς εκφράζονται με άντρες αφηγητές και φαίνονται τόσο ψεύτικα και μη πραγματικά αυτά που λένε.
  8. Η επανάληψη.
  9. Το stream of consciousness.
  10. Οι σκηνές με όνειρα/ παραισθήσεις από ναρκωτικά.
  11. Οι αφηγητές που δεν μπορείς να εμπιστευτείς (unreliable narrators).
  12. Τα κουραστικά cliffhangers στις τριλογίες.
  13. Τα prequel, sequel, διαφορετικά povs και ότι μπορούν να σκεφτούν οι εκδοτικές για να βγάλουν λεφτά από τους συγγραφείς τους.

Διάβασα και δικά σας pet peeves σε προηγούμενα σχόλια και σκέφτηκα να τα βάλω εδώ για να μπορούν να δουν όλοι τι μας ενοχλεί:

  • Τα ανοιχτά τέλη, που σε αφήνει ο συγγραφέας να φανταστείς εσύ πως τελειώνει η ιστορία του, χωρίς να σου δίνει απαντήσεις.  (wolfy)
  • Η επίδειξη γνώσεων του συγγραφέα. (potepotetinkiriaki)
  • Πολλές περιγραφές και αργή εξέλιξη γεγονότων. (Dorothy)
  • Έλλειψη ανάπτυξης των χαρακτήρων. (eternallibrary)

Lazy Directors

Αφορμή για αυτό το post είναι η Ιταλική ταινία Perfetti Sconosciuti («Perfect Strangers» 2016), η οποία λαμβάνει χώρα ολοκληρωτικά σε μία τραπεζαρία με 7 χαρακτήρες και δεν σε αφήνει να βαρεθείς ούτε στιγμή. Αυτές οι ταινίες είναι από τις αγαπημένες μου, ονομάζονται single setting movies ή απλά ταινίες δωματίου, και μπορούν να εξελιχθούν σε τρομερά φιλμάκια αν οι σκηνοθέτες τους ξέρουν να τις χειριστούν σωστά. Τη συγκεκριμένη απογείωσε ο Paolo Genovese. Ένα πολύ ήσυχο βράδυ μαζεύονται φίλοι για φαγητό και αποφασίζουν να παίξουν ένα παιχνίδι για να αποδείξουν ο ένας στον άλλον ότι δεν κρατούν μυστικά μεταξύ τους, βάζουν λοιπόν τα κινητά τους στο κέντρο του τραπεζιού και κάθε φορά που χτυπά για μήνυμα ή κλήση, πρέπει να το ακούνε όλοι. Μετά το πρώτο πιάτο γίνεται ο χαμός.

perfetti-sconosciuti-foto-e-trailer-dell-ultimo-film-di-paolo-genovese-v2-249670

Γνωστότερο παράδειγμα του είδους ίσως είναι το Carnage (2011) με την Kate Winslet και την Jodie Foster. Είναι adaptation από θεατρικό, στο οποίο δυο ζευγάρια τσακώνονται επειδή τα παιδιά τους χτύπησαν στο σχολείο,  και από τυπικό καυγά μετατρέπεται σε ένα υπερβολικό συζυγικό δράμα με κωμικοτραγική γεύση η οποία εξελίσσεται αποκλειστικά στο σαλόνι ενός εκ των δύο ζευγαριών. Πραγματικά σαν να έχεις κλείσει εισιτήρια και να παρακολουθείς θέατρο σε πιο μικρή οθόνη.

carnage1

Τα πιο εντυπωσιακά single setting όμως είναι πάντα τα θρίλερ, που μπορούν να γίνουν πολύ πολύ αγχωτικά. Το καινούριο Green Room (2016) είναι η απόδειξη, «μέλη συγκροτήματος εγκλωβίζονται σε ένα δωμάτιο αφού έχουν γίνει μάρτυρες σε φόνο». Δεν μπορείς να φανταστείς την τροπή που παίρνει η πολύ ήσυχη και ανεξάρτητη αρχή του! Μπλέκονται punk Ναζί, μία αιματηρή απόδραση κι ο εκπληκτικός Patrick Stewart. Παρομοίως υπάρχει και το πιο παλιό, You’re Next (2011), όπου ολόκληρη η έπαυλη μετατρέπεται σε στάδιο επιβίωσης ενάντια δολοφόνων-ληστών. Το πλάνο δεν ανοίγει ποτέ έξω από το σπίτι και εσύ αισθάνεσαι σαν να αναπνέεις δίπλα τους.

green-room-56c3a836db066

Υπάρχουν και τα πιο παράξενα που μπαίνουν στο τομέα του sci-fi με πρώτο πρώτο το Coherence (2013), μια από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει σε σχέση με paranormal activity, «παράξενα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν όταν φίλοι μαζεύονται μαζί το βράδυ που περνά από τη Γη κομήτης». Αυτή η ταινία είναι το αποτέλεσμα που παίρνεις όταν έχεις μια χούφτα ηθοποιούς σε ένα δωμάτιο και χρησιμοποιείς ότι φαντασία έχει στάξει ποτέ ο εγκέφαλος σου. Εξαιρετικό και ανατριχιαστικό.

COHERENCE-movie-poster-juan-luis-garcia

Το ίδιο concept μπορεί όμως να λειτουργήσει και σε πιο απλό και ρομαντικό backround, αρκεί να πάρεις για παράδειγμα το Two Night Stand (2014), όπου οι δύο πρωταγωνιστές με το ζόρι φεύγουν από το κρεβάτι τους σε όλη τη ταινία. Είναι το απόλυτο feel good film, ιδανικό για date night, θα σε κάνει να σκεφτείς από την αρχή τα πάντα.

2016228234689790_sbig